จ. ตราด มีไม้ต่อเรือโบราณ | คมชัดลึก

  ตราด เป็นคำเขมรว่า ตฺราจ่ เป็นชื่อไม้เนื้อแข็ง ลำต้นใหญ่ มีน้ำมันมาทำขี้ไต้ บางคนว่าคือต้นยางนั่นเอง แต่บางคนว่าเป็นไม้ใช้ต่อเรือ ทำให้เป็นแหล่งต่อเรือ ภาษาปากเรียก ตราด ว่า กราด ก็ได้       
 เมืองตราด มีความเป็นมายาวนานราว 3,000 ปีมาแล้ว นับเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนชายฝั่งทะเลตะวันออก โดยเฉพาะมีพัฒนาการร่วมกับเมืองจันทบุรีที่อยู่ติดกัน มีแหล่งชุมชนดึกดำบรรพ์อยู่ทาง อ.โป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี   
   
 หลัง พ.ศ.2000 เริ่มมีชื่อเมืองตราดในพระอัยการฯ ยุคต้นอยุธยาเป็นเมืองปลายแดนทางตะวันออกขึ้นกับเมืองจันทบุรี

 ราว พ.ศ.2310 หลังกรุงแตก พระเจ้าตากตีได้เมืองจันทบุรี แล้วยกไปตีเมืองตราด เพื่อรวบรวมเรือชายฝั่ง เตรียมเข้าตีขับไล่พวกอังวะไปพ้นอยุธยาเพื่อสร้างราชธานีแห่งใหม่ที่ธนบุรี           
 เมืองตราด สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีหน้าที่ดูแลเกาะกง (ในกัมพูชา) ด้วย ครั้นถึงแผ่นดินรัชกาลที่ 4 ให้แยกเกาะกงเป็น เมืองปัจจันตคีรีเขต (คู่กับเมืองประจวบคีรีขันธ์) 
 
 พ.ศ.2447-2449 ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5 ฝรั่งเศสยึดครองเมืองตราด ต่อมาภายหลังได้คืนมาอยู่ในราชอาณาจักรสยามตามเดิม

 พ.ศ.2484 ยุทธนาวีที่เกาะช้าง จ.ตราด ทำให้ฝรั่งเศสถอยทัพไป

"เรือนอินทร์ หน้าพระลาน"