
มิคาอิล ซิโมนอฟผู้(ร่วม)สร้างสมดุลในสงครามเย็น
ในยุคสงครามเย็นเมื่อกว่า 30 ปีที่แล้วนั้น นอกจากประเทศในกลุ่มประชาธิปไตยที่มีสหรัฐอเมริกาเป็นแกนนำ กับกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์ที่มีรัสเซียเป็นหัวหอก จะแข่งขันกันในการสะสมกำลังอาวุธนิวเคลียร์ในรูปของขีปนาวุธข้ามทวีป ที่เพียงผู้นำกดปุ่มเพียงปุ่มเดียวก็จะทำให
ขณะที่ผู้ผลิตเครื่องบินขับไล่ในสหรัฐอเมริกาที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ได้แก่ นอร์ธอร์ป โบอิ้ง ล็อคฮีท-มาร์ติน และ แมคโดนัลด์ ดักกลาส ฝ่ายรัสเซียก็มีสำนักออกแบบเครื่องบินรบชั้นนำ เช่น มิโกยัน-กูร์เรวิทช์ ผู้ออกแบบเครื่องบินรบตระกูลมิก และซูคอย ผู้ออกแบบเครื่องบินรบตระกูลซู ที่ต่างเร่งกำลังสมองออกแบบเครื่องบินทิ้งระเบิดและขับไล่ประสิทธิภาพสูงเข้ามาเทียบกัน ซึ่งการที่มีเครื่องบินขับไล่ประสิทธิภาพสูงๆ ประจำการในกองทัพ ก็เป็นผลในเชิงจิตวิทยาเพื่อข่มขวัญฝ่ายตรงข้ามได้เป็นอย่างดี
นักออกแบบเครื่องบินนายหนึ่งที่อยู่เบื้องหลังสำนักออกแบบซูคอยของรัสเซีย ในการออกแบบเครื่องบินขับไล่รุ่นซู 27 ที่ทำให้ศักยภาพของกองทัพอากาศรัสเซียทัดเทียมกับกองทัพอากาศสหรัฐที่มีเครื่องบินแมคโดนัลด์ ดักกลาส เอฟ 15 ประจำการอยู่นั้น คือนาย มิคาอิล ซิโมนอฟ ที่ต่อมาในช่วงปลายสงครามเย็น รัฐบาลรัสเซียได้เชิญให้เข้ามารับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยในกระทรวงอุตสาหกรรมการบินเพื่อเชิดชูเกียรติ
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดของนายซิโมนอฟคือเครื่องบินซู 27 เครื่องบินขับไล่ขนาดใหญ่ 2 เครื่องยนต์ พิสัยการบินกว่า 3,000 กิโลเมตร ความเร็วสูงสุด 2.35 มัค หรือเร็วกว่าความเร็วเสียง 2.35 เท่า และมีกำลังขับสูงกว่าน้ำหนักทำให้เครื่องรุ่นนี้มีความคล่องตัวในการดำเนินยุทธกรณีในช่วงความเร็วต่ำ สามารถสร้างท่าบิน "คอบร้า" ที่สร้างความตื่นตะลึงให้แก่ชาติตะวันตก เพราะท่าบินนี้ทำให้เครื่องบินที่ไล่จี้ทางด้านหลังต้องตกเป็นเบี้ยล่างเมื่อเครื่องซู 27 เชิดหัวขึ้นไปเกือบ 90 องศาด้วยความเร็วต่ำมาก ก่อนจะเร่งความเร็วไล่สอยเครื่องบินที่ล้ำหน้าไปในตำแหน่งที่ได้เปรียบอย่างที่สุด
นายซิโมนอฟเริ่มทำงานในอุตสาหกรรมการบินในฐานะวิศวกรตั้งแต่ทศวรรษ 2483 ก่อนที่จะทำงานให้แก่สำนักออกแบบซูคอยในฐานะผู้ช่วยหัวหน้านักออกแบบอากาศยานในปี 2513 ก่อนที่จะก้าวสู่ตำแหน่งรัฐมนตรีในปี 2522-2526
ผลงานชิ้นล่าสุดของสำนักออกแบบซูคอยคือเครื่องบินขับไล่ครองอากาศรุ่นที 50 ที่มีสมรรถนะเทียบเท่ากับเครื่องบินขับไล่รุ่นล่าสุดของสหรัฐ เอฟ 22 ซึ่งกองทัพอากาศรัสเซียมีกำหนดนำเข้าประจำการในอีก 5 ปีข้างหน้า ซึ่งเครื่องบินรุ่นที 50 ก็ได้รับการออกแบบและพัฒนาบนพื้นฐานของเครื่องบินที่นายซิโมนอฟออกแบบ นั่นคือเครื่องซู 27 ที่เข้าประจำการสมัยสงครามเย็นนั่นเอง
อย่างไรก็ตาม นายมิคาอิล ซิโมนอฟ ได้ลาจากโลกนี้ไปด้วยวัย 81 ปี เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ที่ผ่านมา ฝากไว้แต่ชื่อเสียงของนักออกแบบเครื่องบินที่พลิกสถานการณ์ในการแข่งขันด้านอาวุธเหนือน่านฟ้าของโซเวียตรัสเซียให้เท่าเทียมกับโลกประชาธิปไตยได้ในช่วงสงครามเย็นเท่านั้น



