ของเล่นกับชีวิตจริง | คมชัดลึก

 เด็กผู้ชายในวัยใกล้เคียงกันก็แก้ผ้ากระโดดน้ำ ที่กล้าหาญชาญชัยหน่อยก็พากันว่ายน้ำไปเกาะเรือโยงหรือแพซุง ไม่อย่างนั้นก็เล่นซ่อนหาปีนป่ายคบไม้ โตขึ้นมาอีกหน่อยก็ขุดดินเหนียวมาปั้นลูกกระสุน เอาไว้ใส่หนังกระติ๊กออกหายิงนกยิงหนู หรือขุดไส้เดือนมาเป็นเหยื่อเกี่ยวเบ็ดตกปลา

 ส่วนการเล่นประเภทไม่แบ่งเพศสำหรับเด็กเล็ก ไม่มีอะไรเป็นที่นิยมเกินกว่าการเล่นเป็นพ่อแม่เลี้ยงดูลูก หรือบ้างบางพื้นที่ถึงขั้นเอาผ้ามาขึงทำฉากเล่นลิเก ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายว่าการละเล่นของไทยเหล่านั้นสูญหายไปตามกาลเวลา และมาถูกแทนที่ด้วยของเล่นยุคใหม่ที่ไม่ต้องการเพื่อนร่วมวงล้อมเล่นกันอีกต่อไป  

 เด็กสมัยนี้สามารถนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์หรือจอโทรศัพท์เคลื่อนที่ แล้วเลือกเกมเล่นด้วยตนเองตามลำพัง หรือสามารถเล่นกับคนอื่นที่อยู่ไกลออกไป โดยไม่ต้องรู้จักมักคุ้นกันมาก่อนแต่อย่างใด โดยที่พ่อแม่ก็ชอบใจที่ลูกไม่ต้องออกไปหัวหกก้นขวิดตะลอนๆ นอกบ้าน โดยหารู้ไม่ว่ากำลังทำร้ายชีวิตของลูกอย่างสาหัส

 อุปกรณ์ของเล่นสมัยก่อนไม่ว่าจะเป็นหมากเก็บ, ตั้งเต, ตี่จับ, เสือกินวัว, อีกาฟักไข่ ฯลฯ ล้วนแล้วแต่หาได้จากสิ่งของรอบตัวไม่ต้องเสียเงินเสียทองซื้อ ในขณะที่ของเล่นยุคใหม่บางอย่าง มีราคามากกว่าเงินเดือนเริ่มต้นของคนจบปริญญาตรีด้วยซ้ำไป

 แต่สิ่งที่น่าเสียดายในเรื่องการละเล่นของเด็กสมัยนี้ ไม่ได้อยู่ที่ราคาค่าใช้จ่ายเพื่อการเล่นเท่านั้น แต่ยังอยู่ที่การสร้างสรรค์จินตนาการของเด็กที่เกิดจากการเล่นอีกด้วย เพราะของเล่นหรือวิธีการเล่นของเด็กสมัยก่อนส่วนใหญ่ ต้องใช้ผู้ร่วมเล่นมากกว่าหนึ่งคนขึ้นไป ทำให้อย่างน้อยเด็กในยุคก่อนต้องรู้จักการสร้างสัมพันธ์กับคนอื่นที่ร่วมเล่นด้วยกัน ต้องรู้จักแพ้รู้จักชนะรู้จักการเอื้ออาทรผู้อื่น ด้วยการให้แต้มต่อแก่ผู้ที่มีฝีมืออ่อนด้อยกว่าในการเล่น

 การเล่นกระโดดเชือกหรือกระโดดหนังยางประเภทกิงก่องแก้ว นอกจากจะเป็นการเล่นที่ต้องรู้จักการทำงานร่วมกันกับผู้อื่นแล้ว ยังทำให้เด็กที่เล่นต้องรู้จักการรอจังหวะจะโคนในการเล่น ไม่สามารถเดินหรือกระโดดเข้าเล่นได้ทุกเวลาตามใจตนเอง

 เด็กสมัยปัจจุบันรู้จักเพียงแค่ความต้องการของตนเอง อยากเล่นเมื่อไหร่ก็เปิดสวิตช์ขึ้นมาเล่นได้ทันทีไม่ต้องรอใคร แม้แต่เกมการเล่นที่ต้องทำการแข่งขันกับบุคคลอื่นก็ตาม เนื่องจากสามารถเลือกทำการแข่งขันกับตัวเครื่องคอมพิวเตอร์แทนคนได้ หรือแม้แต่ยังสามารถเลือกเล่นเกมที่ในชีวิตจริงไม่มีโอกาสได้เล่น เช่น เกมต่อสู้เสมือนจริงมีการยิงด้วยปืนจนคู่ต่อสู้ล้มดิ้นลงไปต่อหน้า

 เกมการเล่นสมัยปัจจุบันนี้จึงนอกจากจะทำให้เด็กไม่รู้จักการอยู่ร่วมกับผู้อื่นด้วยความเคารพสิทธิของกันและกันแล้ว ยังทำให้เด็กมีความก้าวร้าวมากขึ้น จนถึงขั้นที่กล้าจะคว้าอาวุธปืนขึ้นมายิงใครสักคนที่ทำให้ไม่พอใจขึ้นมาได้ง่ายๆ เพราะคิดว่ายิงล้มลงไปเดี๋ยวพอเกมโอเวอร์ขึ้นมา พอหยอดเหรียญลงไปมันก็ลุกขึ้นเล่นเกมใหม่ได้ โลกของคนสมัยก่อนที่ถูกกล่าวหาว่าป่าเถื่อนและล้าหลัง จึงยังน่าเป็นห่วงน้อยกว่าโลกยุคปัจจุบันที่แสนจะทันสมัย แต่คนไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรคือโลกของเล่น อะไรคือโลกของจริงครับ

พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ