10 โล 1 ชั่วโมง... | คมชัดลึก

 แต่ในเมื่อออกตัวงาน "โตชิบา กรีนมินิมาราธอน" ในฐานะโต้โผใหญ่ผู้คุ้นชินแต่ด้านงานบริหาร งานนโยบาย งานขาย และอีกหลายงาน เธอจึงก้าวลงสู่ลู่สนามแข่งขันเพื่อโชว์สปิริตและเป็นขวัญกำลังใจให้แก่ผู้ร่วมงาน ให้รู้กันว่าหญิงคนนี้แม้จะผอมบางร่างเล็ก ก็สู้สู้...ไม่มีถอย...ดีกว่า ไม่เอาดีกว่า อย่างเพลงดังในอดีต...

 เมื่อได้เวลากรรมการเป่านกหวีด ปิ๊ด ปี้ ปิ๊ดดด นักวิ่งทั้งอาชีพและมือสมัครเล่นออกตัวพร้อมกัน...เธอก็พร้อมเช่นกัน วิ่ง วิ่ง และ วิ่ง ไปเรื่อยๆ ชิว ชิว อย่างไม่เหนื่อยไม่หอบ...แล้วก็ไม่สนใจคนรอบข้างว่าเขาจะสปีดกันไปถึงไหน เพราะเธอใจจดจ่อเพียงวิ่งและวิ่งเพียงอย่างเดียว ก็เรื่อยๆ มาเรียงๆ อย่างเนี่ยแหละคู้ณ... เผลอแป๊บเดี๋ยววิ่งมาได้ 10 กิโลเมตรพอดิบดีกับเส้นชัย เหล่ากองเชียร์ก็ส่งเสียงให้กำลังใจกันให้คึก...

 อะอะ...วิ่งมาถึงเส้นชัยทั้งทีจะบอกว่าไม่เหนื่อยไม่หอบก็คงไม่ได้ แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นเวลาที่บวกลบคูณหารอย่างรวดเร็ว ตามสไตล์นักธุรกิจสมองฉิวก็ลืมเหนื่อยทันที ก็แหมวิ่งมาตั้ง 10 กิโลแต่ทำเวลาเพียง 1 ชั่วโมงพอดิบพอดีไม่มีเศษ...
 อย่างนี้นักวิ่งอาชีพก็อาชีพเต้อ เธอสู้ได้ซำบาย...