ขุนพล บนอานฮอนด้า | คมชัดลึก

 อาวุธร้ายอย่างแรกคือ ตัวสินค้า หรือตัวรถมอเตอร์ไซค์ เพราะในยุคนั้นรถมอเตอร์ไซค์ถูกแบ่งออกเป็นสามประเภท ประเภทที่หนึ่งคือ รถมอเตอร์ไซค์แบบสปอร์ต ประเภทที่สองคือ รถแบบวิบาก ประเภทที่สามคือ รถมอเตอร์ไซค์ประเภทครอบครัว หรือรถแบบผู้หญิงชนิดมีกะบังลมหน้าและไม่มีคลัตช์

 แต่เมื่อ ฮอนด้า ซึ่งเวลานั้นเป็นผู้ตามอยู่ห่างๆ ปรับตัวด้วยการออกรถมอเตอร์ไซค์ประเภทใหม่ที่ไม่เคยมีในตลาดโลกมาก่อน กล่าวคือ เป็นรถที่มีรูปทรงคล้ายกับรถแบบครอบครัวแต่ไม่มีกะบังลมหน้า โดย ฮอนด้า ตั้งชื่อรุ่นว่า โนวา และถูกเรียกว่า เป็นรถแบบสปอร์ตครอบครัว หรือรู้จักกันในนามของรถกะเทยนั่นเอง

 ฮอนด้า โนวา อาวุธร้ายตัวที่หนึ่งได้รับความนิยมในตลาดอย่างรวดเร็ว และต่อมาพัฒนาแตกหน่อออกมาอีกหลายเวอร์ชั่น  

 อาวุธร้ายอย่างที่สองของฮอนด้า คือ กลยุทธ์ทางการตลาด เพราะฮอนด้าเริ่มหันมาจับกิจกรรมที่เข้าถึงผู้บริโภคโดยตรง ทั้งกิจกรรมดั้งเดิมที่บรรดาผู้จำหน่ายมอเตอร์ไซค์ทำกันมาตลอด นั่นคือ กิจกรรมการแข่งขันกีฬายานยนต์ หรือมอเตอร์สปอร์ต

 ในขณะที่คู่แข่งที่อยู่ในกิจกรรมด้านนี้มาก่อน ต่างจับทีมแข่งและนักแข่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังเอาไว้หมด ฮอนด้าจึงจำเป็นต้องเลือกเอานักแข่งและทีมแข่งใหม่ๆ ที่มีวินัยและสามารถพัฒนาทีมและตนเองได้เข้ามาอยู่ในสังกัด จนทำให้นักแข่งและทีมแข่งในสังกัดของฮอนด้า ก้าวขึ้นช่วงชิงตำแหน่งแชมป์ในเกือบทุกรูปแบบแข่งขัน ในเวลาต่อมาไม่นาน

 กิจกรรมทางการตลาดที่ฮอนด้านำมาใช้ในช่วงเวลานั้นอีกอย่างหนึ่ง คือ การจัดกิจกรรมเดินทางแบบขบวนคาราวานที่เข้าถึงกลุ่มผู้บริโภคโดยตรง และฮอนด้ายังนำเอากิจกรรมการขี่รถอย่างปลอดภัยแทรกเข้าไปในกิจกรรมคาราวานอย่างแนบเนียน และได้ผลมาจนทุกวันนี้อีกด้วย

 อาวุธร้ายสำคัญประการที่สามคือ คน ฮอนด้ามี ธีระพัฒน์ จิวะพงษ์ หรือที่ผู้สื่อข่าวสายจักรยานยนต์เรียกกันติดปากว่า “เฮียสิงห์ หรือ เฮียสิงโต” เป็นหัวเรือใหญ่ผู้ขับเคลื่อนทุกสิ่งตลอดมา

 ด้วยบุคลิกที่นอบน้อมถ่อมตนยกมือไหว้คนก่อนตลอดเวลา เดินค้อมหลังราวกับพนักงานชั้นผู้น้อยระดับล่าง ไปมาหาสู่ผู้แทนจำหน่ายด้วยตนเองอย่างสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นผู้แทนจำหน่ายรายใหญ่หรือรายเล็ก เฮียสิงห์ไปเยี่ยมเยียนด้วยตนเองตลอด จนสนิทสนมใกล้ชิดราวกับญาติมิตรของบรรดาผู้แทนจำหน่ายทุกราย  

 และทุกครั้งที่มีกิจกรรมส่งเสริมการขายไม่ว่าจะที่ไหนในประเทศไทย ไม่เว้นแม้แต่ยามที่มีคาราวานของผู้ใช้รถหรือมีการแข่งขัน เฮียสิงห์จะนั่งไปบนท้ายรถกระบะรวมกลุ่มกับช่างภาพนิตยสารมอเตอร์ไซค์ หรือไม่ก็นั่งล้อมวงทำกิจกรรมเฮฮาอยู่จนดึกดื่นเสมอมา

 สิงโต หรือ เฮียสิงห์ หรือ ธีระพัฒน์ จิวะพงษ์ จึงเป็นอาวุธสำคัญอันหนึ่งที่ทำให้ฮอนด้าเติบโตมาจนมีส่วนแบ่งการจำหน่ายมากกว่าร้อยละเจ็ดสิบของตลาดรวมในทุกวันนี้ แต่แน่นอนว่า ธุรกิจทุกอย่างย่อมไม่ร้างราการแข่งขัน  

 ตลาดมอเตอร์ไซค์ในปัจจุบัน ฮอนด้าคงต้องปรับตัวจากผู้ไล่ล่ามาทำหน้าที่ผู้ป้องกันแชมป์บ้าง ซึ่งวันเวลาที่ผ่านไปคงทำให้ขุนพลอย่าง “เฮียสิงห์” ต้องเหนื่อยล้าลงไปบ้าง ทายาทที่จะขึ้นมาแทนที่ใหม่จะเป็นไปได้เท่าเทียม หรือจะเก่งกล้าจนพา ฮอนด้า ทะยานต่อไป นอกจากจะถามตัวเองแล้ว คงต้องถามคู่แข่งที่ไล่ตามมาอย่าง ยามาฮ่า และ ซูซูกิ เอาไว้ด้วยนะครับ

พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ