เชื่อว่าหมาน่ารักที่สุดใช่มีแต่พันธุ์“พุดเดิ้ล” | คมชัดลึก

กับสนามม้าราชตฤณมัยสมาคม ริมถนนพิษณุโลก เรียกกันว่าสนามม้านางเลิ้ง หรือสนามไทย เวลาใกล้เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งใด รุ่นพี่ก็นำเอาความสนุกสนานของม้าแข่งมาเขียนเปรียบเทียบกับการเลือกตั้ง อย่างพรรคการเมือง พี่เขาก็มีเรียกเป็นคอก เช่น คอกกิจสังคม คอกชาติไทย คอกพลังใหม่ คอกประชากรไทย คอกประชาธิปัตย์ ที่ตอนนี้เหลือคอกเก่าแก่อยู่คอกเดียวคือประชาธิปัตย์ ส่วนผู้สมัคร ส.ส. พี่เขาก็เปรียบเป็นม้าครับ เอามาเขียนได้สนุกมาก เช่น ม้าออกแล้ว พิชัยเป็นตัวนำ มีสมัครตามมาติดๆ ขณะนี้ผ่านโค้งวัดเบญจะ เข้าทางตรงแล้วครับ ม้าสมัคร จากคอกประชากรไทย จี้ม้าพิชัย จากคอกประชาธิปัตย์มาติดๆ ชนิดหายใจรดต้นคอ... อะไรประมาณนั้น แล้วพอทราบผลการเลือกตั้งด้วยคะแนนเฉียดฉิว พี่เขาก็เอาไปเปรียบเทียบกับการชนะของม้าว่าชนะกันแค่ปลายจมูก...ได้ทั้งความรู้เรื่องม้าแข่งความรู้เรื่องทางการเมืองครับ

 บางยุครัฐบาลห้ามแข่งม้า พี่ๆ เขามีทางออกครับคือบินไปเล่นม้าที่เกาะฮ่องกง เขียนคอลัมน์ประจำไม่ทันก็โยนให้ผมรับหน้าที่แทน เขียนเสร็จผมก็ใช้ชื่อท้ายคอลัมน์ว่า “มวยแทน” ไม่รู้ว่ารุ่นพี่ขี้เกียจเขียน หรือเห็นว่าผมเขียนดี (ฮา) ก็เลยยกคอลัมน์ให้ แต่ไม่เปลี่ยนชื่อคอลัมน์ ผมก็เลยตั้งนามปากกาให้ตัวเองว่า มาศ แมนทวย ซะเลย แต่ผมไม่เคยเล่นม้าจะเอาบรรยากาศม้าแข่งมาเขียนมั้งคงไม่สนุกเท่าพี่เขาหรอกครับ แต่ผมชอบหมาครับ เวลาเขียนจึงยังคงเปรียบพรรคการเมืองเป็นคอกเหมือนเดิม แต่เวลาเขียนถึงนักการเมืองผมไม่กล้าเรียกว่าหมานั่นหมานี่นะ ใช้วิธีเปรียบกับพันธุ์หมาครับ นักการเมืองห่ามๆ ก็เปรียบหมาพันธุ์ร็อตไวเลอร์ หากน่ารักก็เปรียบกับพันธุ์พุดเดิล หากน่าเกลียดก็โน่นเลยพันธุ์บ๊อกเซอร์ อะไรทำนองนั้นครับ

 วันก่อนได้ยิน คุณอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ประกาศว่าจะยุบสภาราวเมษายนนี้ ก็แปลว่าการเลือกตั้งทั่วไปครั้งใหม่ใกล้เข้ามาเต็มที่ ผมคงต้องหันไปอ่านคอลัมน์ “คนรักหมา” ของ “พี่ชร” พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์ ในหนังสือพิมพ์คม ชัด ลึก ให้ถี่ขึ้นแล้วละครับ จะได้รู้ว่านอกจากหมาพันธุ์พุดเดิ้ล ที่มีคนเลือกด้วยเสียงข้างมาก เอ๊ย ชอบเลี้ยงกันแล้ว มีพันธุ์อื่นอีกไหมที่ได้ความนิยมสูสีกัน จะได้เอามาเขียนให้ชาวบ้านได้มีทางเลือกใหม่ๆ บ้าง

คลี่ข่าวคลายปม
ภาณุมาศ ทักษณา