
เล่าไม่หมด
27 ม.ค. 2554
ด้วยนับถือศาสนาพุทธ ประกอบกับแรงศรัทธาของพี่ชายที่ต้องการบวชในประเทศอินเดีย สถานที่ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพานของพระพุทธเจ้า เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา งานนี้ครอบครัวของ "อุ้ย" สุทัศนีย์ คุนผลิน ก็ไม่มีการขัดแรงศรัทธา อนุญาตให้พี่ชายสุดที่เลิฟไปห่มผ้าเหลือ
เอาล่ะ...ไหนๆ ก็ต้องไปจำวัดต่างแดนนานขนาดนี้ น้องสาวคนสวยเลยต้องเดินทางไปปรนนิบัติพร้อมร่วมนั่งสมาธิด้วยอย่างใกล้ชิด ท้าทายอากาศอันหนาวเหน็บของช่วงปีใหม่ แต่สาวอุ้ยก็ไม่มีคำว่าท้อ เพราะเสื้อผ้าที่ขนไปนั่นน่ะพร้อมสรรพ ผิดกับพี่ชายที่ต้องอาศัยน้องสาววิ่งโร่หาเครื่องห่มกันหนาวมาถวายชุดหญ่ายย...
แล้วชีวิตต่างแดนหนนี้ สาวอุ้ยก็ค้นพบสัจธรรมบางประการ โดยเฉพาะความเป็นอินตระเดียที่หลายคนออกอาการยี้ แต่เธอกลับชินและรับได้ ที่แน่ๆ แดนภารตยังเป็นประเทศเดียวที่พอกลับมาเมืองไทยแล้ว มีเรื่องเล่าเยอะมั่กๆ สามวันเจ็ดวันก็เล่าไม่หมดคร้าา...
งานนี้ เห็นทีคงต้องให้สาวอุ้ยจับปากกาวาดลีลาลงพ็อกเก็ตบุ๊ก ฉบับเดินทางต่างแดนซะแล้วมั้งคะเนี่ย!!



