สหายสิบเปอร์เซ็นต์ | คมชัดลึก

 ตอนแรกก็มีเสียงโทรศัพท์มาสอบถามว่า รัฐบาลจะจ่ายให้หรือไม่? เพราะมีอดีตสหายตั้งตัวเป็น "คณะกรรมการระดับจังหวัด" ดำเนินการร่วมกับอดีตสหายจังหวัดอื่นๆ ในนาม "กลุ่ม ผรท.อีสาน" ได้เรียกเก็บเงินร้อยสองร้อยบาท เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการทำงาน

 ผ่านไปสักพัก พอมีข่าวว่ารัฐบาลมีคำสั่งให้ตรวจสอบรายชื่อ "ผรท.ผู้มีสิทธิ์ได้รับการช่วยเหลือ" ก็จะได้รับการร้องทุกข์ผ่านมือถือมากขึ้น

 "พวกกรรมการเขาเอาเอกสารมาให้เซ็น ไผบ่จ่ายเงินให้ ก็เซ็นสละสิทธิ์ มันคือเฮ็ดปานนี้"

 เรื่องมันมีอยู่ว่า อดีตสหายที่ตั้งตัวเป็นคณะกรรมการ ได้ออกระเบียบว่า ใครไม่จ่ายเงินให้กรรมการ ก็จะถูกตัดสิทธิ์ กรรมการหัวใสได้ร่างหนังสือให้ผู้ที่ไม่ยอมจ่ายเงิน ต้องเซ็นสละสิทธิ์

 มีอดีตสหายบางรายที่คิดว่าไม่มีทางจะเป็นได้ กลัวจะเสียเงินฟรี จึงยอมเซ็นให้กรรมการเก็บไปเป็นหลักฐาน

 เมื่อเรื่องราวมันดำเนินมาถึงรัฐบาลตั้งคณะกรรมการคัดกรอง ผรท. และมีนโยบายว่า จะจ่ายเงินช่วยให้ครอบครัวละคือ 225,000 บาท
 "พวกกรรมการเขาขอสิบเปอร์เซ็นต์ หมู่เฮาส่วนใหญ่ก็ยอม เพราะย่านเขาบ่เอาชื่อไปส่งรัฐบาล"

 ช่วงนี้แหละที่มีความชุลมุนวุ่นวายที่สุด กรรมการเริ่มแสดงความเป็นต่อ เพราะเป็นผู้คัดกรองรายชื่อ ผรท. ตามคำสั่งแต่งตั้งจากกองทัพภาคที่ 2

 ฉะนั้นตัวเลข "สิบเปอร์เซ็นต์" ที่ขอหักจากส่วนปลายของ 2.2 แสนบาท จึงเป็นข้อเสนอที่อดีตสหายด้วยกันปฏิเสธไม่ได้

 อดีตสหายคนหนึ่ง จึงต้องจ่ายเงินคนละ 25,000 บาท (สองหมื่นห้าพันบาท) ให้คณะกรรมการเพื่อเป็นการตอบแทนที่ออกแรงวิ่งเต้นมาหลายปี (คนพวกนี้ก็เก็บเงินสหายไปแล้วหลายรอบ)

 แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง เมื่อผู้ว่าราชการจังหวัด และนายทหารใหญ่นัดหมายมาทำพิธีรับมอบ "สมุดคู่ฝากธนาคารกรุงไทย" แก่อดีตสหาย

 แม้ในพิธีดังกล่าว จะมี "ส.ส.หญิง" ที่เคยเป็นสหายเก่ามาพูดแนะนำกับ ผรท.ว่า เงินนี้รัฐบาลจ่ายให้มิตรสหายโดยตรง อย่าให้ใครมากินหัวคิวพวกเรา ส่วนกรรมการก็ต้องเสียสละเพื่อมิตรสหายด้วยกัน

 แต่พอพิธีการเสร็จ คณะกรรมการก็เดินประกบอดีตสหายตรงไปที่ธนาคาร เพื่อกดเอทีเอ็มนำเงิน 2 หมื่นบาทเศษมาให้ตามสัญญา

 แล้วความวุ่นวายก็เกิดขึ้น เมื่อสหายคนหนึ่งไม่ยอมเบิกเงินให้กรรมการ และโทรไปแจ้งตำรวจ จึงทำให้การเบิกเงินในวันนั้น มิเป็นไปตามความคาดหวังของกรรมการ วันต่อมา คณะกรรมการปรับกลยุทธ์ใหม่ ส่งตัวแทนขึ้นไปกล่อมอดีตสหายแบบตัวต่อตัว ซึ่งในที่สุด อดีตสหายส่วนใหญ่ก็ยอมจ่ายเงินให้ตามที่ตกลงกันไว้ในเบื้องต้น จะว่าไปแล้ว คณะกรรมการบางจังหวัด เล่นทำสัญญาผูกมัดไว้เลยว่าจะต้องจ่ายเงินให้กรรมการ 50% ซึ่ง ผรท.บางกลุ่มยอมรับเงื่อนไข เพราะพวกเขาเป็น "สหายตัวปลอม"

 สรุปแล้ว คณะกรรมการ ผรท.จังหวัดนั้น ได้เงินค่าหัวคิวเหนาะๆ ประมาณ 6 ล้านบาท!

 "พ่อฉันเป็นสหายคนเดียวของหมู่บ้านที่บ่ได้รับเงิน ความเป็นธรรมมันอยู่ไสล่ะสหาย"

 เสียงจากปลายสายเป็นสหายหญิงที่มาทำงานในกรุงเทพฯ และเพิ่งกลับไปบ้านเมื่อได้ข่าวรัฐบาลแจกเงินสหายเก่า

 สาเหตุที่พ่อเธอไม่ได้รับเงิน เพราะไปเซ็นสละสิทธิ์ไว้ก่อนหน้านั้น แม้ตอนหลังจะไปขอจ่ายเงิน เพื่อให้มีสิทธิ์เป็น ผรท. คณะกรรมการก็ไม่ยอมรับ แถมสมน้ำหน้าที่ไม่เชื่อพวกเขา

 "สหายตัวจริงบ่ได้เงิน แต่สหายตัวปลอมล่ะได้เงินแสน ย้อนว่าเป็นพี่น้องกรรมการ มันคือเป็นจั่งซี่"

 ผมได้ฟังก็ปลอบเธอว่า สหายทำกันเองทั้งนั้น ไม่รู้จะโทษใคร...หรือจะโทษรัฐบาลที่ยอมทำตามสัญญาเมื่อ 30 ปีที่แล้ว

 แคน สาริกา