คำสารภาพผิดของทหารยิว (2) | คมชัดลึก

 "ชายคนหนึ่งที่ไม่มีอาวุธกำลังเดินไปรอบๆ บนหลังคาบ้าน เรารายงานไปถึงผู้บัญชาการหน่วย ซึ่งก็สั่งการสั้นๆ ว่า "สอยมันซะ" หน่วยแม่นปืนก็ยิงแล้วเขาก็ร่วงผล็อย" พลทหารคนหนึ่งบรรยายถึงเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นในเมืองเนบลัสทางตอนเหนือของเวสต์แบงก์ ขณะที่จลาจลกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

 "คำสั่งของผู้บัญชาการหน่วยถือเป็นประกาศิต เขาพิพากษาโทษประหารชีวิตชายคนนั้นทางวิทยุ ทั้งๆ ที่ชายผู้นั้นไม่มีอาวุธ"

 คำบอกเล่าอีกตอนหนึ่งเผยถึงนโยบายของกองทัพอิสราเอลในการควบคุมประชากรชาวปาเลสไตน์ที่เป็นพลเรือนแท้ๆ รวมไปถึงการแยกกันใช้ระบบถนน เคอร์ฟิว การโบยตี การคุมขัง และการรอคอยที่ไม่มีเวลาสิ้นสุดที่จุดตรวจต่างๆ

 "เราอาจจะสั่งขังใครก็ได้ถ้าเรารู้สึกไม่ชอบหน้า" ทหารคนหนึ่งจากหน่วยหุ้มเกราะเล่าถึงประสบการณ์จากการตั้งด่านตรวจตรงถนนสายหนึ่ง "เราอาจจะตรวจไปเรื่อยๆ เป็นเวลาถึง 8-9 ชั่วโมง จนกว่าเราจะรู้สึกเหนื่อยจนหมดแรงจริงๆ"

 บทสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้เป็นการตรวจสอบความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างกองทัพอิสราเอลกับผู้ตั้งรกรากชาวยิวในเวสต์แบงก์

 ทหารอิสราเอลคนหนึ่งเล่าถึงการทำงานของกองทัพอิสราเอลว่าขณะที่ควบคุมชาวปาเลสไตน์อย่างเข้มงวดผ่านการข่มขู่คุกคามและด้วยกำลังทหาร แต่กับผู้บุกเบิกชาวยิวในเขตยึดครองแล้วกลับมีการฝึกอบรมและพูดถึงความทะเยอทะยานทางการเมืองของผู้บุกเบิกเหล่านั้นแลกกับการขับไล่และควบคุมประชากรปาเลสไตน์

 อดีตทหารผ่านศึกหลายคนเล่าถึงการคุ้มครองผู้บุกเบิกที่เข้าไปตั้งถิ่นฐานในเขตยึดครองขณะที่ต้องเปิดฉากโจมตีชาวปาเลสไตน์ ทหารต้องรับคำสั่งจากผู้บุกเบิกและเรื่องของทหารคนหนึ่งที่ไม่ดำเนินคดีหรือไม่เอาผิดผู้ตั้งรกรากกลุ่มหนึ่ง

 "ผู้บุกเบิกกลุ่มนั้นได้บุกไปที่คาสบาห์และเริ่มต้นยิงปืนกลขึ้นฟ้าอย่างบ้าคลั่ง พวกเราได้แต่ยกโทษให้พวกเขา พวกเราไม่ได้หยุดพวกเขาด้วยซ้ำไป" ทหารคนหนึ่งที่ประจำการที่เมืองเฮบรอนเผย

 หลายปีผ่านไป เรื่องราวทุกเรื่องราว การกระทำทุกการกระทำของกองทัพในเขตยึดครองเวสต์แบงก์และฉนวนกาซาก็หายไปกับสายลมและแสงแดดอันแผดจ้ากลางทะเลทราย ขณะที่รัฐบาลพยายามกลบเกลื่อนด้วยการป่าวร้องปาวๆ ว่าจะสร้างสันติภาพในตะวันออก
 แต่ทุกคนก็รู้ว่าหาความจริงใจไม่ได้แม้แต่น้อย

บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์