ม็อบราชประสงค์
เหตุผลสำคัญที่กลุ่มคนเสื้อแดงยังไม่สามารถซื้อใจคนชั้นกลางในเมือง และขยายแนวร่วมออกไปนอกจากกลุ่มคนที่ภักดี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้ ก็เพราะความไม่เคารพในกติกาการอยู่ร่วมกับคนอื่นในสังคมประชาธิปไตย ทั้งที่พวกเขาทุ่มเทอย่างยิ่ง ในการต่อสู้และรวมตัวกันเพื่อส
ต้องยอมรับว่าการย้ายสมรภูมิจากราชดำเนินมาเป็นราชประสงค์เพื่อแสดงความหมายเชิงสัญลักษณ์บางประการนั้น เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญ เพราะเมื่อสมรภูมิราชประสงค์มีการกระชับพื้นที่ มีการใช้อาวุธ จนผู้คนบาดเจ็บล้มตายไปเป็นอันมาก ราชประสงค์จึงมีความหมายพิเศษ ในการประกอบสร้างความชอบธรรมของคนเสื้อแดง การสร้างให้ราชประสงค์กลายเป็นถนนประวัติศาสตร์ในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยแทนถนนราชดำเนิน
แต่ราชประสงค์ไม่ใช่ราชดำเนิน ราชประสงค์เป็นย่านการค้า และศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ มีห้างสรรพสินค้า มีโรงแรมขนาดใหญ่ และมีผู้คนในทุกระดับทำมาหาเลี้ยงชีพอยู่ที่นั่นจำนวนมากมายมหาศาล ในห้วงระยะเวลาที่คนเสื้อแดงชุมนุมระหว่างเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2553 คนเสื้อแดงก็ทำให้ธุรกิจในย่านนั้นชะงักงัน พนักงานในธุรกิจการค้าและบริการต้องถูกเลิกจ้าง เพราะไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ ครั้งนี้ผู้ประกอบการธุรกิจย่านราชประสงค์ได้รวมตัวกันเรียกร้องให้กลุ่มคนเสื้อแดงเลิกใช้บริเวณราชประสงค์เป็นที่ชุมนุม แต่คำขอร้องยังไม่เป็นผล แม้ว่านี่จะเป็นการใช้เสรีภาพในการชุมนุมที่ผิดกฎหมายก็ตาม
กลุ่มคนเสื้อแดง กลุ่มการเมืองหรือกลุ่มผลประโยชน์ใดก็ตาม ย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมเพื่อแสดงออกทางการเมือง รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 2550 มาตรา 63 บัญญัติว่าบุคคลย่อมมีเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ การจำกัดเสรีภาพจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เฉพาะในกรณีการชุมนุมสาธารณะ และเพื่อคุ้มครองความสะดวกของประชาชนที่จะใช้ที่สาธารณะ แปลว่า ชุมนุมได้ แต่ต้องไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน แต่นักชุมนุมโดยเฉพาะคนเสื้อมีสีทั้งหลาย ตีความว่า การชุมนุมต้องทำให้คนอื่นเดือดร้อน มิฉะนั้นจะไม่มีพลังอำนาจในการต่อสู้ ซึ่งการชุมนุมของคนเสื้อมีสีที่ผ่านมาทั้งหมด ได้พิสูจน์แล้วว่าไม่จริง
การใช้ราชประสงค์เป็นที่ชุมนุมของคนเสื้อแดง ก็คงได้แต่ตอบสนองความพึงพอใจและความเชื่อของพวกเขาเท่านั้นว่า ที่นี่เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นสถานที่ที่คนเสื้อแดงจำนวนมากต้องจบชีวิตลงและกลายเป็นวีรบุรุษของคนเสื้อแดง แต่กับคนกลุ่มอื่นๆ คนที่ต้องใช้สถานที่นั้นทำมาหากิน ประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ คงไม่ได้มรรคได้ผล หรือจะได้ประชาธิปไตยในแบบที่คนเสื้อแดงเรียกร้อง ถึงอย่างไรคนเสื้อแดงก็ไม่มีสิทธิ์ไปละเมิดสิทธิของบุคคลอื่น แน่นอนว่าทุกคนย่อมสามารถกางแขน กางขาของตัวเองไปสุดแขนสุดขาอย่างไรก็ได้ แต่ถ้าแขน ขาไปทิ่มหูทิ่มตาใครเข้า นั่นยังจะเรียกว่าเป็นเสรีภาพอยู่หรือไม่