“เก้าอี้สี่ขา”ของ“ทักษิณ”ฤาจะมั่นคงเท่าบ้านสี่เสา | คมชัดลึก

 มิให้ตกลงสู่พื้น เสมือนเป็นเก้าอี้ที่เข้ามาทดแทน, บนเก้าอี้ตัวนี้เหมือน ทักษิณ ชินวัตร จะไม่มีอำนาจ แต่เขาก็ยังมีบารมีที่เปี่ยมล้น จนเป็นที่ฉงนฉงายของผู้คนในสังคมว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น, ผมก็เคยรู้สึกกังขาในปรากฏการณ์ดังกล่าว จวบจนกระทั่งได้พบข้อเขียนของ ดร.เขียน ธีระวิทย์ ศาสตราจารย์กิตติคุณ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขียนไว้ในบทความพิเศษเรื่อง “สงครามชนชั้นในไทย : ของแท้หรือของเทียม” จึงพบคำตอบ, อาจารย์เขียนแยกแยะให้เห็น “พลังของกลุ่มคนเสื้อแดง 4 กลุ่ม” ที่ผมนำมาเรียกว่า “เก้าอี้สี่ขา” ของทักษิณไว้ดังนี้

 หนึ่งคือ ชนชั้นนำที่รับหรือเคยได้รับการอุปถัมภ์จากทักษิณ ได้แก่ นายพลผู้กว้างขวางที่รับจ้างทำงานเฉพาะกิจ นายทหารการเมืองนอกราชการที่สมหวังในการเลื่อนยศ-ตำแหน่งในสมัยที่ทักษิณกุมอำนาจรัฐ และนักการเมืองทั้ง ส.ว.-ส.ส. ที่เคยกินเงินเดือนนอกระบบจากทักษิณและนักธุรกิจที่เคยมีผลประโยชน์ร่วมกัน หนึ่งคือ คนรักทักษิณด้วยแรงศรัทธา ได้แก่ชาวรากหญ้าที่ได้ประโยชน์จะโครงการต่าง ๆ เช่น 30 บาทรักษาทุกโรค หนึ่งคือ พวกส่งเสริมประชาธิปไตยขาเดียว อยากเป็นปัญญาชนหัวก้าวหน้า ยึดการเลือกตั้งเป็นใหญ่ ต่อต้านการทำรัฐประหาร แต่ไม่พูดถึงคนชั่วที่สร้างเงื่อนไขให้ทหารย้ำอำนาจ พวกนี้เป็นกองหนุนหรือแนวหลังสนับสนุนกองทัพเสื้อแดงด้านความคิดข้อมูล หนึ่งคือ ผู้ที่รับจ้างไปร่วมชุมนุมกับคนเสื้อแดงเป็นรายวันหรือรายงวด เช่นมีรถยนต์หรือรถกระบะ รถแท็กซี่ หรือรถจักรยานยนต์ ก็จะได้ค่าเช่าและค่าแรงงานวันละห้าร้อยถึงสามพันบาท

 คำถามคือ ณ วันนี้ “เก้าอี้สี่ขา” ของทักษิณ ยังมั่นคงแข็งแรง พอที่จะรองรับทักษิณได้ดุจเดิมละหรือ ? ในเมื่อโอกาสของ ทักษิณ ชินวัตร ที่จะคืนสู่อำนาจอีกครั้งหนึ่งเริ่มตีบตันลง นักธุรกิจที่เคย “สำรองจ่าย” ช่วยเสื้อแดงเริ่มส่ายหน้า ไม่รู้ว่าจะได้ทุนคืนเมื่อไหร่, นายพล นักการเมือง ที่รายล้อมอยู่ ก็คลางแคลงใจว่า ทักษิณ จริงใจหรือจิงโจ้ “หลอกใช้” ไปวันๆ, คนรากหญ้าก็กำลังอิ่มเอมกับอาหารจานใหม่อันโอชะที่รัฐบาลอภิสิทธิ์จัดให้, ผู้นำคนเสื้อแดงยุคใหม่ก็มิได้ “ก้าวข้าม” ทว่ากำลัง “ข้ามหัว” ทักษิณไปแล้ว, คนรับจ้างนั่นเล่าก็คือคนรับจ้างที่ยินดีรับจ้างทุกผู้ว่าจ้าง, อย่างนี้แล้ว “เก้าอี้สี่ขา” ของทักษิณ จะมั่นคงเท่าบ้าน ที่ปลูกด้วยเสาสี่เสาได้อย่างไรกัน ?

คลี่ข่าวคลายปม

ภาณุมาศ ทักษณา