
ไปดูบรรยากาศที่สถานีมักกะสัน
เมื่อวันที่ 4 มกราคมที่ผ่านมา การรถไฟแห่งประเทศไทย (ร.ฟ.ท.) เปิดให้บริการเช็กอินและขนส่งสัมภาระแก่ผู้โดยสารที่เดินทางด้วยระบบขนส่งทางรถไฟแอร์พอร์ตลิงก์จากสถานีมักกะสันเพื่อไปขึ้นเครื่องบินที่สนามบินสุวรรณภูมิเป็นวันแรก โดยมีนายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการ
ผมไม่ได้ไปกับเขาหรอกนะครับ อ่านจากรายงานข่าวของสื่อมวลชนในวันรุ่งขึ้น ที่พาดหัวข่าวคล้ายๆ กันว่า เปิดเช็กอินแอร์พอร์ตลิงก์ที่มักกะสันวันแรกผู้ใช้บริการบางตามั่ง กร่อยมั่ง โหรงเหรงมั่ง เนื่องจากมีคนไปใช้บริการตลอดทั้งวันตั้งแต่เช้าจรดเย็นเพียง 11 ราย สาเหตุที่เป็นเช่นนั้น รัฐมนตรีโสภณ ซารัมย์ บอกกับนักข่าวว่าน่าจะมาจากปัญหาระบบขนส่งสาธารณะเข้าออกสถานี ตลอดจนภูมิทัศน์โดยรอบของสถานี และพื้นที่จอดรถส่วนบุคคล โดยจะเร่งดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 3 เดือน
ในวันที่ 6 มกราคมผมจึงชวนภรรยาคู่สุขคู่สบาย คือไม่ใช่คู่ทุกข์คู่ยาก (ฮา) สมมติกันว่ากำลังจะเดินทางไปขึ้นเครื่องที่สนามบินสุวรรณภูมิ และจะขอใช้บริการเช็กอินที่สถานีมักกะสันดูสักหน่อย...ว่างั้น ผมขับรถออกจากบ้านที่เมืองนนท์ราวบ่ายโมงมุ่งหน้าไปยังถนนราชปรารภ เคยได้ยินว่าริมถนนซ้ายมือก่อนถึงประตูน้ำคือที่ตั้งนิคมมักกะสัน เมื่อขับถึงจึงเลี้ยวซ้ายเข้าถนนเล็กๆ เลียบทางรถไฟไปเรื่อย แต่ก็ไม่เห็นทางเข้าสถานีที่อยู่ด้านซ้าย จะทะลุถนนรัชดาภิเษกจึงเลี้ยวซ้ายอีกทีนั่นแหละจึงเจอทางเข้า เลี้ยวเข้าไปแล้วใช่ว่าจะเข้าตัวสถานีได้ทันทีนะครับ ต้องขับผ่านทุ่งกุลา เอ๊ย ที่ว่างเปล่าไปจนสุดตัวอาคาร เพื่ออ้อมเข้าสู่ตัวสถานีอีกครึ่งรอบจึงถึงที่จอดรถ (ฮา)
นี่ถ้าไม่เห็นตัวอาคารทันสมัยทนโท่ตำตาอยู่ล่ะก็ ผมเลี้ยวรถกลับแล้วล่ะครับ เป็นอย่างที่รัฐมนตรีโสภณบอกจริงๆ ว่าระบบภูมิทัศน์ยังไม่ดี ผมจอดรถใกล้เจ้าหน้าที่ รปภ.มากที่สุดเพราะในลานจอดเงียบสงัดและวังเวงมาก (ฮา) จากนั้นจึงขึ้นลิฟต์ไปชั้น 3 พบที่ทำการศุลกากรอยู่ทางซ้ายมือ ประชาสัมพันธ์สถานีอยู่ทางขวามือ เข้าไปสอบถามได้ความว่าวันนี้ (6 ม.ค.) มีผู้มาใช้บริการแล้วประมาณ 20 ราย
เดินเลยไปแล้วเลี้ยวขวาก็เห็นเคาน์เตอร์ของสายการบินบางกอกแอร์เวย์ส กับการบินไทยที่อยู่ด้านในสุด ก่อนเข้าไปผู้โดยสารต้องผ่านระบบการตรวจสอบกระเป๋าเหมือนที่สนามบินนั่นแหละครับ ผมยืนมองอยู่พักใหญ่ก็มีศุลการักษ์กลุ่มใหญ่มาตรวจห้องนอนสำหรับให้เจ้าหน้าที่ที่มาเข้าเวรคอยคืนภาษีให้นักท่องเที่ยว จึงถือโอกาสสอบถามความสะดวกสบายของเจ้าหน้าที่ จึงรู้ว่าลำบากในเรื่องอาหารการกินเนื่องจากร้านอาหารที่มีผู้ประมูลได้ยังไม่ยอมเปิดร้าน ต้องมุดรั่วไปหาอาหารกินตามริมถนนโน่น
ผมรับทราบด้วยความเห็นใจก่อนจะผลุบเข้าไปสำรวจห้องน้ำก็ใช้ได้ครับ กว้างใหญ่ สะอาดสอ้านดี ภายในตัวอาคารโดยรวมที่มีอยู่ 3 ชั้น โอ่โถง โปร่งตาดีมาก ผมว่าบรรยากาศดีกว่าสนามบินต่างจังหวัดบางแห่งด้วยซ้ำ จากนั้นก็ลงบันไดเลื่อนไปชั้นล่าง เห็นป้ายรถเมล์อยู่หน้าประตู ยืนดูอึดใจหนึ่งไม่เห็นมีใครยืนรอรถเมล์สักคนเห็นเดินอ้าวๆ ไปยังถนนรัชดาภิเษกโน่น
ก็ขอเรียนรัฐมนตรีโสภณว่า ท่านต้องเร่งประชาสัมพันธ์ล้างความรู้สึกว่าสถานที่ตั้งสนามบิน เอ๊ยสถานีมักกะสันอยู่แถวๆ นิคมมักกะสันนะครับ ให้ไปเข้าที่ถนนรัชดาภิเษกไปเลย จะทำป้ายบอกทางเหมือนไปสนามบินสุวรรณภูมิได้ยิ่งดีครับ หรือไม่งั้นก็ต้องเปิดจุดรับส่งด้วยรถเมล์ที่สามารถบรรทุกกระเป๋าเดินทางของนักท่องเที่ยวได้ให้ชัดๆ ไปเลยว่ามีที่ไหนบ้าง เพื่อความสะดวกของผู้โดยสารครับ อ้อ..แล้วเข้า-ออกสำหรับรถยนต์ก็จัดให้กระชับหน่อยครับ อย่าให้ต้องขับอ้อมไปอ้อมมาอย่างที่เป็นอยู่นะครับ ไม่ใช่เวียนหัวหรอก... แต่มันเปลืองน้ำมันน่ะท่านรัฐมนตรี
ภาณุมาศ ทักษณา



