โบนัส…ส่วนเสริมของชีวิต | คมชัดลึก

 ไม่ใช่เพราะจะหยุดยาวได้ไปเที่ยว แต่เพราะเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขกับการรอโบนัสก้อนโต ที่ในรอบสิบสองเดือนจะมีสักครั้ง

 ผมดีใจล่วงหน้าด้วยครับ ใครที่ตั้งใจ ขยัน มีผลงาน ก็ขอให้สมหวัง ได้ลาภก้อนใหญ่สมกับน้ำพักน้ำแรงที่ได้ทุ่มเทและเหน็ดเหนื่อยมายกใหญ่

 สำหรับคนที่ได้น้อยหน่อย ก็ขออย่าได้ท้อครับ ผมชวนให้มองโลกในแง่ดี ได้ยังไงก็ดีกว่าไม่ได้ และวิงวอนให้เชื่อมั่นในระบบโควตา เคารพกติกา เพราะเป็นมาตรฐานที่ใช้กันเป็นส่วนใหญ่

 แถมตำราการบริหารก็ว่าไว้ รางวัลมีจำกัด การจัดสรรแบบเท่าๆ กันไม่ก่อให้เกิดประสิทธิผลในการทำงาน กลไกการให้ผลตอบแทนต้องดีพอที่จะแยกระหว่างคนเก่ง คนกลางๆ และคนเก่งน้อยออกจากกัน เพื่อสร้างสมดุลและให้เกิดการแข่งขันเพื่อบรรลุเป้าหมายองค์กร

 เมื่อได้โบนัสมา ก่อนอื่นผมเคารพวิธีคิดและการนำเงินก้อนใหญ่นี้ไปใช้ เพราะเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคลที่พึงมี ตราบที่ไม่เอาไปใช้ในทางที่ผิดเห็นๆ อย่างเล่นพนัน เข้าบ่อน

  อย่างบางคนหวังจะเอาไปต่อยอดความสุข เดินทางท่องเที่ยวเมืองไทย หรือบินไกลถึงเมืองนอก หรือซื้อของชิ้นใหญ่ให้ตัวเอง ให้คนที่รัก ก็สุดแล้วแต่

 แต่ผมชวนคุยให้คิดมุมอื่นดูบ้าง เราอาจเอาเงินก้อนเดียวกันไปโปะหนี้บ้าน หรือหนี้อื่นๆ ที่มีก็เข้าท่าอีกแบบ เพราะเป็นการลดภาระที่มีให้เบาบางลง

 ลองคิดตามนะครับ เมื่อยอดหนี้น้อยลง ก็เท่ากับการจ่ายดอกเบี้ยเดือนถัดไปจะน้อยลงไปด้วย หรือคนที่ผ่อนบ้าน คอนโดอยู่ เงินผ่อนเดือนถัดไปก็จะสามารถไปตัดต้นได้มากขึ้น

 ทำอย่างนี้เรื่อยๆ ทุกปี ผมมั่นใจว่า เราจะเป็นไทก่อนกำหนด ได้โอนชื่อเป็นเจ้าของบ้านแบบไม่ต้องนั่งกังวลตอนเกษียณ

 หรือจะลองเจียดเอาเงินก้อนนี้บางส่วนไปลงทุน ทำการค้าเล็กๆ น้อยๆ ที่คาดการณ์ว่าไม่เสี่ยง และน่าจะออกดอกออกผล ก็ดีไม่น้อย เพราะเป็นการเพิ่มรายได้อีกทาง สร้างกำไรให้ชีวิต

 แต่กับบางคน หากไม่รู้จะทำอะไร จะลองศึกษากองทุนในตลาดหุ้น หรือซื้อทองคำเก็บไว้ เป็นเงินเย็นรอราคาทองขึ้นแล้วขายก็น่าจะพอทำได้ แต่ขออย่างเดียวศึกษาเรื่องนั้นๆ ให้ดี

 ถ้าคิดว่าคุ้ม ก็จัดไป แต่ถ้าไม่ ฝากแบงก์เซฟๆ ไว้ก่อน ก็ได้ ไม่มีใครว่า

 สุดท้าย ฝากทิ้งไว้ให้แก่คนที่ไม่ได้โบนัสเลย ผมไม่อยากให้เสียใจครับ

 ผมเคยฟังรายการวิทยุหนึ่ง แต่ออกตัวขอโทษ จำไม่ได้ว่าเป็นดีเจท่านไหน พูดไว้น่าฟังทีเดียว

 โบนัสก็เหมือนแฟนครับ อย่ามองว่าชีวิตจะขาดไม่ได้ เพราะคิดอย่างนั้น เท่ากับเมื่อเขาหรือเธอจากไป ไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย เราจะอยู่ไม่ได้ทันที

 แต่ให้มองว่าเป็นส่วนเสริมของชีวิต แม้ไม่มีเราก็อยู่ได้ ตราบที่เรามีเงินเดือนปรกติ รู้จักใช้ รู้จักจ่าย และรู้จักเก็บ

 ผมชอบความคิดนี้ครับ จริงด้วย ที่ผ่านมาบางปีไม่มี ก็เสียดาย แต่ไม่เห็นตาย แต่เงินเดือนสิ ขาดลำบาก ต้องขยันสู้งาน เพื่อให้มีรายได้รองรับค่าครองชีพทุกเดือน

 ที่สำคัญ ปลอบใจตัวเองซะ คนมีโบนัส แล้วใช้ไม่เป็น ก็ไม่ต่างกับคนไม่มีโบนัสหรอกครับ

ชัยพล กฤตยาวาณิชย์
 [email protected]