เอเชียเตรียมตัวสู้โลกตะวันตก | คมชัดลึก

ที่น่าสนใจคือเอเชียรวยแต่เงินทอง แต่ทางด้านนโยบายและความคิดที่เป็นสากล เอเชียยังขาดและไม่ค่อยมีบทบาท สองปีที่ผ่านมา หลังเกิดวิกฤติเศรษฐกิจปั่นป่วนในสหรัฐอเมริกา เอเชียเริ่มเสียงดังฟังชัด เนื่องจากเศรษฐกิจในภูมิภาคนี้ยังเจริญเติบโตแบบไม่หยุด มาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจซึ่งประเทศเอเชียนำมาใช้มานานตั้งแต่ยุคโรคต้มยำกุ้งในปี 1997  ได้กลายเป็นมาตรการทุกประเทศยอมรับและนำมาใช้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกาที่เคยติติงไทยมาก่อน

 ความคิดเห็นของประเทศเอเชียยังขาดความสำนึกรวมกัน ไม่เหมือนกับประเทศในยุโรปซึ่งมักพูดเป็นเสียงเดียวกัน การรวมตัวเข้ากันของเอเชียยังช้าและล่าหลังยุโรปเป็นอย่างมาก ขณะนี้มีความจำเป็นเอเชียต้องรวมตัวกันเร็วขึ้นเพื่อเพิ่มอำนาจต่อรอง ที่ผ่านมาช้ามาก เพราะระบอบเศรษฐกิจของประทศเอเชียเองเป็นปัญหามีรูปแบบไม่เหมือนใคร และยังมีปมสำคัญคือความขัดแย้งระหว่างจีนกับญี่ปุ่นที่ปะทุขึ้นมาอีก ทำให้การสร้างประชาคมเอเชียตะวันออกล่าช้าออกไป ตอนนี้ต้องรอให้ยักษ์ใหญ่เอเชียทั้งคู่ ปรับความเข้าใจและปรองดองกัน

 น่าเสียดาย เอเชียยังขาดบุคลากรในองค์กรระหว่างประเทศที่สำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถาบันที่ให้กู้ยืมเงินแก่ประเทศด้อยพัฒนา เช่นไอเอ็มเอฟ ธนาคารโลกเป็นต้น ถึงแม้นว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง คือมีคนเอเชียเพิ่มมากขึ้น เข้าไปอยู่ในตำแหน่งสูงในสถาบันเหล่านี้ แต่ภาพรวมยังน้อยอยู่

 เศรษฐกิจเอเชียขึ้นอยู่กับการส่งออกเสียเยอะ เพราะประเทศเอเชียส่วนใหญ่มีค่าแรงงานถูกกว่ายุโรปและสหรัฐอเมริกา พอค่าเงินสหรัฐอเมริกาตกต่ำพลอยทำให้ค่าเงินของประเทศในภูมิภาคสูงขึ้น ทำให้มีงินทุนไหลเข้ามาในประเทศมากจนต้องหามาตรการมาปกป้องตลาดเงินในประเทศ ถึงแม้นผู้นำจี-20 จะหาทางร่วมมือในปกป้องการลดค่าเงิน แต่ผลภาคหน้าคงมีน้อย เพราะเอาเข้าจริงตัวใครตัวมัน

 ฉะนั้นในอนาคต เอเชียมีความจำเป็นต้องพัฒนาและเปลี่ยนรูปโฉมเศรษฐกิจให้มีพื้นฐานทางความรู้ระดับสูงมากขึ้น คือมีการพัฒนาฝีมือแรงงานให้มีความชำนาญรวมทั้งการส่งเสริมการค้นคว้าและพัฒนา เพื่อนำไปสู่การเพิ่มขีดความสามารถต่อไป ประเด็นนี้ไทยเรายังล้าหลังอยู่มาก การศึกษาไทยไม่ได้เตรียมตัวให้คนมีทักษะและความสามารถในโลกอนาคตเพราะเราขาดคนที่คิดทางด้านยุทธศาสตร์ที่เข้าใจภาพรวมแบบบูรณาการ

 เอเชียจะมีบทบาทในเวทีระหว่างประเทศ จะต้องพูดจริงทำจริง ถึงแม้นว่าต้องกลืนคำพูดตัวเองก็ตาม ตอนนี้เรามีอำนาจต่อรอง น้ำขึ้นให้รีบตักเพราะไม่มีใครรู้หรอกว่าการเติบโตเศรษฐกิจแบบเอเชียจะยั่งยืนหรือไม่