เรื่องเล่าของ "เทิดภูมิ" | คมชัดลึก

 คนรุ่นนี้ก็คือ "คนเดือนตุลา" ที่ผมเคยเขียนถึงไปเมื่อสัปดาห์ก่อน ซึ่งห้วงเวลาหนึ่ง พวกเขาได้เข้าร่วมการต่อสู้ด้วยอาวุธในเขตป่าเขา

 เมื่อวันก่อน น้องในกอง บก.ไปทำข่าวที่อนุสรณ์สถานสี่แยกคอกวัว ได้นำหนังสือเล่มหนึ่งมาให้ดู ผมพลิกดูคร่าวๆ ก็เลยขอเธอไว้อ่านสักคืน

 หนังสือเล่มนั้นชื่อ "เทิดภูมิ ใจดี คนรักแผ่นดิน" ผมเห็นเจ้าตัวประกาศขายหนังสือเล่มนี้ทางหน้าจอเอเอสทีวี และไม่แน่ใจมีวางขายตามร้านหนังสือทั่วไปหรือไม่?

 เมื่อ 35 ปีที่แล้ว ผมรู้จัก "เทิดภูมิ" ในฐานะผู้นำกรรมกรที่โดดเด่นเป็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ทุกวัน เพราะหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา กรรมกรก่อหวอดประท้วงเรียกร้องค่าแรงกันเป็นว่าเล่น

 ราวกลางปี 2518 มีรายงานข่าวเล็กๆ ชิ้นหนึ่งใน "ประชาชาติรายสัปดาห์" ว่า ผู้นำนักศึกษาและผู้นำกรรมกรหายตัวไปจากเมืองไทย

 เมื่ออ่านหนังสือ "เทิดภูมิ ใจดี คนรักแผ่นดิน" จึงทราบว่า พวกเขาเหล่านั้นได้รับการช่วยเหลือจาก พล.อ.กฤษณ์ สีวะรา ผบ.ทบ.สมัยนั้นให้เดินทางออกจากเมืองไทยไปอยู่ฝรั่งเศส โดยการประสานงานของ ไขแสง สุกใส อดีต ส.ส.นครพนม

 สาเหตุที่พวกเขาต้องเร้นกายหายไปจากขบวนการประชาชนอย่างเร่งรีบ เพราะมันมีการข่าวที่ยืนยันได้ว่า "กลุ่มขวาจัด" ได้ส่งทีมมือสังหารไล่ล่าชีวิตแกนนำนักศึกษา กรรมกร และชาวนา

 หลังจากนั้น "เทิดภูมิ" กับพวก เดินทางข้ามโลกไปพำนักอยู่ในยุโรป ก่อนจะวกกลับมาจีนและเวียดนาม สุดท้ายปลายทางที่สำนักแนวร่วม A 30 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ที่ตั้งอยู่บนแผ่นดินลาว

 ผู้นำกรรมกรคนนี้ไม่ใช่นักเขียน แต่ก็เป็น "นักเล่าเรื่อง" ที่จำแม่นและจำทุกเรื่อง ฉะนั้นบทบันทึกระหว่างการเดินทาง และการใช้ชีวิตในป่าเขาของเขา จึงอ่านสนุก

 ที่สำคัญ "เทิดภูมิ" กล้าเล่าฉากและชีวิตใต้ร่มธงแดง "บางเรื่อง" ที่ปัญญาชนจำนวนมากไม่ยอมเปิดปาก เพราะกลัวเสียหน้า เสียเพื่อน และเสียพรรค

 ผมอ่านหนังสือที่ว่าด้วยเรื่องของนักรบปัญญาชนมาหลายเล่ม ก็เห็นเทิดภูมินี่แหละที่เปิดเผย "มุมลับ" ของการปฏิวัติไทยอย่างหมดเปลือก

 ตอนที่ผมอ่าน "ป้าขวัญ" หรือนามปากกา "เหมือนฝัน" เขียนบันทึกจากสมรภูมิแนวหน้ามาตีพิมพ์ในเนชั่นสุดสัปดาห์ ซึ่งมีอยู่ฉากหนึ่ง ป้าขวัญต้องมาประจำการที่สำนักแนวร่วม A 30 จึงได้รับรู้วีรกรรมของปัญญาชนแบบคนนอกที่เฝ้ามองอยู่ห่างๆ

 พออ่านหนังสือของเทิดภูมิ ก็เลยทราบว่า "วีรกรรม" ที่ว่านั้นคืออะไร? ใครทะเลาะกับใคร? ใครชกกับใคร?

 อีกเรื่องหนึ่งที่ผมชอบก็คือ การหนีตายออกจากพรรคไทยไปอยู่กับพรรคลาว หรือพรรคประชาชนปฏิวัติลาว ซึ่งเทิดภูมิขยายความให้เห็นภาพได้มากกว่าบทบันทึกของอาจารย์บุญเย็น วอทอง

 ผมเชื่อว่า ขบวนการดาวเขียวไม่ได้มีอยู่จริง แต่เทิดภูมิคงปฏิเสธความจริงที่ว่า พรรคลาวเคยเสนอการช่วยเหลือพรรคไทย "ปลดปล่อยภาคอีสาน" ไม่ได้ เพราะมีหลักฐานพยานบุคคลยืนยันชัดเจน

 สิ่งที่ประธานไกสอนบอกกับเทิดภูมิเมื่อปี 2524 มันเป็นคำพูดหลังจากเวียดนามติดหล่มสงครามในกัมพูชา และ พคท.ใกล้ล่มสลาย การปลดปล่อยอีสานจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

 อย่างไรก็ตาม บทบันทึกของผู้นำแรงงานขาลุยถือว่าเป็นประวัติศาสตร์การเมืองปีกซ้ายอีกเล่มหนึ่ง ที่น่าอ่านกว่า "ประวัติศาสตร์หลวง" ในแบบฉบับของ พคท.

 ที่สำคัญ ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ตอแหลของปัญญาชนธงแดง ที่ไม่ยอมรับความผิดพลาด และความพ่ายแพ้!

 แคน สาริกา