พลโทเจ้ายอดศึก:จะมีหรือไม่มีซูจีเราก็ต้องต่อสู้ | คมชัดลึก

 เสียงที่ดังกว่าเสียงสันติภาพ คือเสียงปืนจากการสู้รบตามแนวชายแดนไทย-พม่า ระหว่างทหารกองทัพรัฐบาลกับกองกำลังชนกลุ่มน้อย หรือที่เรียกว่า "กลุ่มชาติพันธุ์" คือกะเหรี่ยงพุทธ ดีเคบีเอ จึงน่าติดตามไม่น้อยว่าสถานการณ์ในพม่า...

 พลโทเจ้ายอดศึก ประธานสภาเพื่อการกอบกู้รัฐฉาน และผู้นำสูงสุดของเอสเอสเอ  (Shan State Army : SSA) ประเมินแนวโน้มสถานการณ์ในพม่านับจากนี้ว่า มีอยู่ 2 แนวทางเท่านั้น คือเปิดเจรจากับกลุ่มชาติพันธุ์ทุกกลุ่มเพื่อสร้างสันติภาพ หรือมิเช่นนั้นก็เปิดฉากสู้รบระลอกใหม่ เพราะข้อเรียกร้องของกลุ่มชาติพันธุ์อย่างน้อย 5 กลุ่มรวมทั้งไทยใหญ่ที่จับมือเป็นพันธมิตรกันก็คือ ต้องการเอกราช และปกครองตนเอง!

 O สถานการณ์การเมืองในพม่าล่าสุดขณะนี้เป็นอย่างไร?

 เลือกตั้งมาครบ 1 เดือนแล้ว ยังตั้งรัฐบาลไม่ได้ ก็ต้องดูต่อไปว่าจะตั้งรัฐบาลอย่างไร แนวโน้มเห็นว่ามี 2 ทาง คือ 1.ใช้ทหารแก้ปัญหากับกลุ่มชาติพันธุ์ ซึ่งคิดว่าถ้าพม่าเลือกใช้แนวทางนี้จะยิ่งวุ่นวายไปใหญ่ กับ 2.ใช้แนวทางทางการเมือง ซึ่งเคยมีสัญญากันไว้ว่าเมื่อมีรัฐบาลใหม่แล้วจะคุยกัน ก็ต้องดูว่าพม่าจะทำตามสัญญาหรือไม่ จะเปิดให้มีการพูดคุยกับทุกกลุ่มหรือเปล่า

 O ทำไมช่วงหลังเลือกตั้งจึงมีการสู้รบกันระหว่างกลุ่มกะเหรี่ยงพุทธ (ดีเคบีเอ) กับกองทัพรัฐบาลพม่า ทั้งๆ ที่ดีเคบีเอเป็นกลุ่มหยุดยิง?

 เขามีปัญหากันมานานแล้ว ที่ยิงกันก็มีสาเหตุอยู่ 2-3 ประการ ได้แก่ หลังเลือกตั้งประชาชนเริ่มกดดันดีเคบีเอ กับเรื่องผลประโยชน์

 การยิงกันของ 2 กลุ่มนี้เป็นสัญญาณว่ากลุ่มชาติพันธุ์ถูกกระทำโดยทหารพม่ามานาน ขนาดดีเคบีเอยอมหยุดยิง และร่วมมือกับพม่า แต่พม่าก็ยังไม่ซื่อสัตย์กับดีเคบีเอ ที่ผ่านมากลุ่มหยุดยิงบางกลุ่มเคยขอให้พม่าแก้ไขเนื้อหาบางมาตราในรัฐธรรมนูญปี ค.ศ.2008 แต่พม่าก็ไม่ยอม

 ฉะนั้นสัญญาณนี้ก็คือ ถ้าพม่าต้องการให้กลุ่มชาติพันธุ์ทำตามเงื่อนไขของพม่าแต่เพียงฝ่ายเดียว ก็คงไม่มีใครยอม 
 O ความหวังของไทยใหญ่ที่ไม่ร่วมเป็นกลุ่มหยุดยิงคืออะไร?

 เรายังยึดมั่นในประชาชนของเรา อยากอยู่อย่างอิสระในประเทศของตัวเอง หลังเลือกตั้งจะเห็นได้ว่าปัญหาในประเทศนี้ยังคงอยู่เหมือนเดิม การสู้รบยังคงเกิดขึ้น และจะมีมากขึ้นถ้าพม่าไม่เจรจา ซึ่งการเจรจานั้น กลุ่มชาติพันธุ์พร้อมอยู่แล้ว

 O กองทัพกู้ชาติไทยใหญ่ หรือเอสเอสเอ มีความเข้มแข็งขนาดไหน พอจะสู้กับกองทัพพม่าได้หรือไม่?

 ความเข้มแข็งอยู่ที่ประชาชน เราอยู่ได้เพราะประชาชน นโยบายของสภาต่อสู้เพื่อรัฐฉานมี 6 ข้อ และเรายังเดินหน้าต่อไป คือ 1.ไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นอย่างไร ชาวไทยใหญ่ทุกเผ่าในรัฐฉานจะพูดคุยทำความเข้าใจกัน และสามัคคีกัน 2.ไทยใหญ่ขอปกครองตนเอง เอกราชและสหภาพต้องกลับมาอยู่ที่ประชาชนอีกครั้ง

 3.เราต้องการพัฒนาประชาธิปไตยต่อไป เพราะประเทศไทยใหญ่เป็นประชาธิปไตยมาตลอด เพียงแต่ไม่มีโอกาสพัฒนาเนื่องจากถูกพม่ารุกราน 4.หลังได้เอกราชจากอังกฤษ ประชาชนของเรายังลำบาก เพราะพม่ากดขี่ข่มเหงมา 63 ปี ถ้าได้ปกครองตนเอง เรามีนโยบายพัฒนาถนน ไฟฟ้า การศึกษา และการสาธารณสุข เพื่อให้ประชาชนของเราอยู่ดีมีสุข

 5.การค้ายาเสพติดไม่ใช่สมบัติของประชาชนไทยใหญ่ เราไม่เคยพึ่งพายาเสพติด แต่พม่าเอาเรื่องนี้ไปหลอกชาวโลก ขณะที่กลุ่มชาติพันธุ์ไม่มีโอกาสได้พูดให้ชาวโลกเข้าใจ เพราะฉะนั้นเราต้องต่อสู้ต่อไปเพื่อให้ชาวโลกได้รู้ และร่วมมือกันทุกกลุ่มเพื่อปราบปรามยาเสพติด และ 6.พยายามทำให้ทุกชาติพันธุ์สามัคคีกัน เพื่อความสงบร่มเย็น

 O พม่าจัดการเลือกตั้งแล้ว แนวโน้มไม่ดีขึ้นเลยหรือ? 

 เขาก้าวไปเป็นประชาธิปไตยหรือเปล่าล่ะ ต้องดูที่รัฐธรรมนูญ ถ้าได้ดูก็จะเห็นว่ารัฐธรรมนูญปี 2008 ไม่ใช่ประชาธิปไตย เป็นสังคมนิยม เปิดให้ทหารมีอำนาจมากๆ ต่อไป ส่วนการเลือกตั้งเป็นเพียงข้ออ้างตบตาชาวโลก

 O การปล่อยตัวออง ซาน ซูจี มีผลอย่างไรกับสถานการณ์ในพม่า?

 ไม่มีผล เพราะเป็นแค่เกมที่พม่าเล่น ผมเชื่อว่าซูจีทำอะไรไม่ได้มากแม้จะได้อิสรภาพ เพราะพม่าจับตาตลอด จุดยืนของกลุ่มชาติพันธุ์คือต่อสู้เพื่อเอกราช จะมีหรือไม่มีซูจีเราก็ต้องต่อสู้ ชาวพม่าเองมีความหวังกับซูจีเยอะ เพราะอยากให้ซูจีเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงพม่าไปสู่ประชาธิปไตย แต่ปัญหาคือนางจะทำได้หรือไม่

 O สรุปว่าตอนนี้กองกำลังของกลุ่มชาติพันธุ์ที่ไม่ยอมหยุดยิง และเป็นพันธมิตรกับไทยใหญ่มีทั้งหมดกี่กลุ่ม?

 มีด้วยกัน 5 กลุ่ม คือ คะยา (คาเรนนี) กะเหรี่ยง ชิน ยะไข่ (อะระกัน) และไทยใหญ่ ร่วมกันมานาน 5-6 ปีแล้ว แบ่งปันข่าวสารกัน ฝึกรบรวมกัน ขณะนี้กำลังดูท่าทีของพม่า ถ้าจะเปิดเจรจา เราก็จะเข้าร่วมทั้ง 5 กลุ่ม แต่ทุกกลุ่มยังไม่ได้รับการประสานติดต่อจากพม่า

 O หากพม่าเปิดการเจรจาขึ้นมาจริงๆ จะคุยอะไรกันบ้าง?

 เราก็ต้องคุยที่ต้นตอของปัญหาว่าอยู่ตรงไหน ต้นเหตุของปัญหาทั้งหมดมาจากการที่พม่าไม่ปฏิบัติตามสัญญาปางโหลง (สัญญาปางโหลง หรือปางหลวง เมื่อปี ค.ศ.1947 คือการตกลงกันระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์และพม่าว่าจะร่วมมือกันต่อต้านอังกฤษ และเมื่อได้รับเอกราชครบ 10 ปี แต่ละกลุ่มสามารถแยกตัวเป็นเอกราชได้)

 ปัญหาของเราตั้งแต่ปี ค.ศ.1948 เป็นเพราะคนที่ปกครองไม่มีความสามารถ พม่าปกครองมาตลอดทั้งๆ ที่สหภาพเกิดจากไทยใหญ่ ฉะนั้นน่าจะให้ไทยใหญ่ได้ปกครองบ้าง มาบอกว่าเราเป็นชนกลุ่มน้อย จริงๆ แล้วไม่ใช่ ขอให้ลองดู ผมคิดว่าต่ำสุด 15 ปี ไม่เกิน 20 ปี ผมจะทำให้ประเทศนี้เจริญทัดเทียมกับประเทศอื่นๆ ในขณะที่พม่าปกครองมา 63 ปีไม่มีความเจริญ