ทารก รุกฆาต บายไลน์ ตรีเดชา | คมชัดลึก

 และหลายครั้งเช่นกันที่ แฟนบอล อาจต้องสละ "กฎเกณฑ์" อันมากมาย ที่ใจตั้งขึ้น เพื่อเป็นป้อมปราการป้องกันอันตรายที่จะมาถึงตัวนักฟุตบอลคนโปรด เพื่อช่วยเหลือ "ขวัญใจ" ที่เรารักและห่วงใย
 เพราะในโลกของฟุตบอล ความเป็น "อัจฉริยะ" ในทุ่งหญ้าระยะไม่เกิน 150 หลา อาจไม่ได้ทำให้เขาได้รับการยอมรับจากสังคมหรือหลุดพ้นจากความเกลียดชังไปได้ หากเขาผู้นั้นไม่มีความมุ่งมั่น ทุ่มเท ออกมาเทียบเท่ากับผู้เล่นคนที่ 12 ข้างสนาม

 แม้หลายคนจะก่นด่า ทีมชาติไทย กับการไล่ตีเสมอ ลาว ถึงสองครั้งสองครา ก่อนจะเสมอเกมศูนย์กับ มาเลเซีย ใน 2 นัดแรก ของ ศึกฟุตบอลชิงแชมป์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ครั้งล่าสุด
 แต่ต้องไม่ลืมว่า นักฟุตบอลในสนามเหนื่อย ล้า และไม่มีใครอยากแพ้ นักฟุตบอลทีมชาติที่อยู่ในสนามก็เคยเป็นเด็กบ้าบอล วิ่งเล่นอยู่ในทุ่งหญ้าเช่นเรา แต่หลังจากจบ 2 นัดแรก เด็กน้อยในอดีตคนนั้น ที่เป็นหนุ่มอยู่ในสนาม เสนายัน วันนี้ เขาจะจำฝันของตัวเองอยู่ได้อีกไหม ทุ่งหญ้าที่สวยที่สุดในโลกของเขาเปลี่ยนไปแล้วหรือยัง

 เพราะหลังจาก 2 เกมนี้ ผ่านพ้น มันก็จะกลายเป็นอดีต และนักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดนี้ จะต้องพบเจอกับอดีตที่เลวร้ายของตัวเอง จริงอยู่เราอาจมีหลายวิธีให้เลือกที่จะใช้รับมือกับอดีตของคนอื่น แต่สำหรับตัวเองกลับไม่มีทางเลือกอื่นใด นอกจากการต้องทนอยู่กับอดีตของตัวเอง
 แต่จริงๆ แล้ว นักฟุตบอลทีมชาติไทยชุดนี้ อยู่ผิดที่ผิดทาง หรือแม้กระทั่งผิดกาลเวลา และนั่นเป็นเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องมีอดีตที่เลวร้ายกับทุ่งหญ้าเสนายัน
 ศึกฟุตบอลอาเซียนคัพ 2010 ทำให้แฟนบอลไทยส่วนใหญ่รู้สึกหมดศรัทธาใน สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย และเชื่อว่า สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยเหมือนไม่เคยมีอยู่จริง ความล้มเหลวทั้งหมดทั้งปวงนี้ เกิดขึ้นจากการวางแผนงานผิดพลาด ไม่ใช่เรื่องโชคชะตาฟ้าลิขิต หรือเรื่องราวเหนือธรรมชาติใดๆ

 ชื่อของ ไบรอัน ร็อบสัน หัวหน้าผู้ฝึกสอน อาจกลายเป็น "ซาตาน" แต่เขาก็ไม่สมควรถูกกล่าวโทษทั้งหมด "ร็อบโบ้" ไม่ใช่เทวดา ที่จะนำการรวมตัวของลูกทีมเพียงวันเดียวไป อินโดนีเซีย แล้วจะทำอะไรก็ได้ เล่นยังไงก็ชนะ
 ใดๆ ในโลกล้วนมีขอบเขต ความล้มเหลวที่เกิดขึ้นทั้งมวลก็ใช่ เมื่อเราไม่ทำอะไรเลย ล้มเหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกลายเป็นความคุ้นชิน ยินดีกับผลเสมอ ไม่ยินร้ายกับความพ่ายแพ้ เราก็คล้ายกับทารก ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ดูน่าสงสารเป็นที่สุด