ตากใบ : เกี่ยวข้องไทย-มลายู | คมชัดลึก

  หากดูเรื่องราวของตากใบ ในแง่มุมของประวัติศาสตร์ท้องถิ่น มีว่าคำ “ตากใบ” มาจาก “ตาบัล” เป็นภาษามลายู หมายถึงกลอง แต่มีที่อธิบายไว้อีกทางหนึ่งว่า ตากใบ หมายถึง ตากใบเรือ หรือที่พักเรือ เป็นบริเวณที่กำบังลมได้ดี

 ภาษาตากใบ บางคนเรียกว่าเจ๊ะเห สำเนียงคล้ายภาคใต้ผสมภาคเหนือ เสียงพูดชาวตากใบยังคล้ายกับเสียงชาวไทยพุทธที่ปะนาเระ, สุไหงปาดี, แว้ง รวมถึงคนไทยที่รัฐกลันตันฝั่งมาเลเซีย

 เจ๊ะเห คือ ตำบลที่ตั้งตัว อ.ตากใบ คำมลายู เจ๊ะ หรือ “เจะ” หมายถึงคำนำหน้าผู้ชายหรือผู้หญิงที่มีเชื้อสายผู้ดีมีตระกูล, คำสรรพนามที่ลูกเรียกพ่อแม่  “เห” หมายถึง ชื่อคน (รัฐปัตตานีในศรีวิชัย เก่าแก่กว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์ โดย ประพนธ์ เรืองณรงค์, สำนักพิมพ์มติชน 2547)

 อ.ตากใบ จ.นราธิวาส เป็นอำเภอชายแดนประเทศไทยที่ติดรัฐกลันตัน ของประเทศมาเลเซีย ในปัจจุบัน หมายถึงว่าแต่เดิมก่อนมีรัฐชาติอาณาเขตประเทศ ดินแดนเหล่านี้เป็นผืนเดียวกัน ผู้คนตอนใต้ใกล้ชิดมลายูเป็นคนมลายู พูดภาษาตระกูลชวา-มลายู ผสมผสานกับพวกไทย-ลาวที่เคลื่อนย้ายจากแถบกวางตุ้ง-กวางสีของจีน เวียดนามเหนือลงมาตั้งหลักแหล่งบริเวณคาบสมุทรภาคใต้ คนเหล่านี้เป็นเครือญาติกันและเป็นบรรพชนของคนใต้ เป็นต้นเค้าให้เกิดสำเนียงปักษ์ใต้ ส่วนสำเนียงแบบชาวตากใบก็เพราะมีภาษามลายูเข้าไปผสมอยู่มาก จึงพูดมลายูปนสำเนียงไทยภาคใต้

 ไม่มีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงสำหรับคนที่เป็นเครือญาติในภูมิภาคเดียวกัน แม้รัฐชาติจะพยายามทำให้เกิดการกำหนดว่าคนในและคนนอก แต่แท้จริงแล้ววัฒนธรรมที่ตกทอดอยู่ในพื้นฐานติดตัวผู้คนต่างแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเกี่ยวข้องเป็นญาติพี่น้องกันอย่างไร

"เรือนอินทร์ หน้าพระลาน"