น้ำใจงาม | คมชัดลึก

 ว่ากันว่ามีชาวจีนเป็นหลัก “ล้านคน” ที่สมัครเข้ามาทำหน้าที่อาสาสมัครใน “กวางโจวเกมส์” แต่มีเพียงแค่ประมาณ 5 แสนคนที่ได้ทำงานนี้
 เท่าที่ได้สัมผัสและพูดคุย ส่วนใหญ่จะเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในกวางโจวที่เข้ามาทำงานหาประสบการณ์ในเอเชี่ยนเกมส์
 แต่ที่ไม่ใช่นักศึกษาก็มีเยอะครับ เพราะครั้งนี้ “เจ้าภาพ” ใช้บุคลากรแบบเต็มพิกัด
 ทั่วทุกพื้นที่จะมีอาสาสมัครอยู่เต็มเมือง ถ้าไม่ใช่คนที่ทำงานเกี่ยวกับเรื่องในสนามแข่งขันก็จะเป็นคนที่ทำเรื่องนอกสนาม
 ต่างกันที่เครื่องแบบ อาสาสมัครตามสถานที่ต่างๆ จะใส่แค่ “เสื้อกั๊ก” สีสันแตกต่างกันไปตามพื้นที่
 พวกนี้จะน่าทำหน้าที่เหมือนเป็นยามคอยดูแลสอดส่องความเรียบร้อย และเป็นที่พึ่งของคนที่ต้องการความช่วยเหลือ อาจจะเป็นในด้านข้อมูลและอื่นๆ
 อาสาสมัครกลุ่มนี้จะแฝงตัวไปอยู่ในทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นบนสะพานลาย ทางม้าลายตรงสี่แยกหรือสวนสาธารณะ รวมทั้งถึงถนนหนทางสถานที่ต่างๆ
 แต่อาสาสมัครพวกนี้พูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ ตั้งแต่มาใหม่ๆ ผมลองเลียบเคียงไปถามไถ่ดูแล้ว ปรากฏว่า “ใบ้รับประทาน”
 ส่วนอาสาสมัครที่น่าจะเป็นทางการ พวกนี้จะมีเครื่องแบบเป็นชุดวอร์มเหมือนกันหมด ส่วนใหญ่จะอยู่ในสนามแข่งหรือสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับเกม
 อาสาสมัครกลุ่มนี้มีทั้งแบบภาษาอังกฤษอ่อนแอและแข็งแรง ใครมีความสามารถขนาดไหนก็แยกหน้าที่กันไป
 คนที่พูดภาษาอังกฤษได้ ส่วนใหญ่จะมีเอกลักษณ์เด่นตรง “สวมแว่นตา” เหมือนกันหมด
 น้องๆ เขาบอกว่าเรียนหนังสือหนัก อ่านหนังสือเยอะ นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์และโทรทัศน์นาน เลยกลายเป็นแฟชั่น “น้องแว่น” แบบไม่ได้นัดหมาย
 ที่น่าชื่นชมคือน้องๆ ทุกคนตั้งอกตั้งใจทำงานกันอย่างเต็มที่ โดยเฉพาะการดูแลผู้มาเยือนอย่างสื่อมวลชนนี่ต้องบอกว่าเกินร้อย
 ใครเจอปัญหาติดขัดอะไรต้องเข้ามาสอบถามให้ความช่วยเหลือ และเป็นเดือดเป็นร้อนที่จะแก้ไขปัญหาอุปสรรคต่างๆ ให้ได้
 บางสนามนี่อาสาสมัครแทบจะประกบติดแบบ “วัน บาย วัน” ดูแลตั้งแต่ตอนลงทะเบียน ส่งเข้าห้องทำงาน พาขึ้นอัฒจันทร์
 ปิดท้ายด้วยการพาเดินไปส่งขึ้นรถ “ชัตเติลบัส” กลับที่พักเลยทีเดียว
 บางรายแม้จะเลิกงานแล้ว แต่นักข่าวไทยที่วุ่นวายจะหาของกินอร่อยๆ ไปสอบถามเส้นทาง น้องๆ ยังพาเดินไปส่งถึงร้านข้าวเลยก็มี
 คนจีนส่วนใหญ่ก็น้ำใจงาม อย่างช่วงมาแรกๆ ไปสนามฟุตบอลไม่ถูกยังอาสาจะพาไปส่งถึงที่
 “กวางโจวเกมส์” หนนี้หลายคนอาจจะเซ็งกับระบบการรักษาควาปลอดภัยที่เข้มจัด จนอาจจะได้เรียกได้ว่า “เกินเหตุ”
 แต่ด้วยน้ำใจและความตั้งใจทำงานของชาวจีนทั้งอาสาสมัคร บุคลากรและคนเดินดินทั่วไปแล้วก็ยังถือว่าหักล้างกันไปได้
 นอกจากแผ่นดินใหญ่แล้ว น้ำใจชาวจีนก็ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันครับ