ข่าว

โรงพักเพื่อประชาชน?

โรงพักเพื่อประชาชน?

17 พ.ย. 2553

“สภาพไม่ต่างจากป่าช้า” ผู้กำกับอุปมาอุปไมยโรงพักของตนเอง ทำให้ดิฉันนึกโต้ตอบอยู่ในใจว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นผู้กำกับคงจะอยู่ในสถานะสัปเหร่อ ?

ดิฉันเข้าใจที่มาของการเปรียบเทียบมากขึ้นเมื่อผู้กำกับพาเยี่ยมชมสถานที่และทำความรู้จักตำรวจที่ปฏิบัติงานอยู่บนโรงพักแห่งนี้ นอกเหนือจากสภาพโรงพักที่เก่าและทรุดโทรมอย่างมาก สะท้อนให้เห็นว่า ขาดการดูแลบำรุงรักษาขาดความใส่ใจในการพัฒนาให้เป็นสถานที่ทำงานที่น่าอยู่และไม่น่าจะก่อให้เกิดความรู้สึกจรรโลงใจต่อประชาชนที่มาแจ้งความร้องทุกข์ ซึ่งตรงกันข้ามกับสภาพของโรงพักในเมืองใหญ่ที่มีความเจริญ เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีสถานประกอบการมากมาย ที่มีความสะอาด โอ่โถงเต็มไปด้วยเครื่องไม้เครื่องมือที่ทันสมัยและจัดวางสถานะโรงพักของตนเองโดยนิยามความหมายว่าเป็นโรงพักเพื่อประชาชนที่ได้รับรางวัลจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ

 โรงพักเพื่อประชาชนจะสามารถทำได้เฉพาะในพื้นที่ที่มีความเจริญ มีทุนสูงเท่านั้นหรือ? เพราะเหตุใดโรงพักในจังหวัดที่ห่างไกลที่ตั้งอยู่ในพื้นที่แห้งแล้งกันดารถึงไม่สามารถพัฒนาไปเป็นโรงพักเพื่อประชาชนได้? นอกเหนือจากสภาพแวดล้อมภายนอกจะมีความแตกต่างอย่างชัดเจนแล้วนั้น สภาพบุคลากรหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ปฏิบัติงานอยู่ในสถานีตำรวจก็มีสภาพที่แตกต่างจากเหล่าบรรดาตำรวจที่ทำงานอยู่ในโรงพักเกรดเอหรือโรงพักชั้นหนึ่งด้วย “นี่ก็มีปัญหาสุขภาพจิต นี่ก็ป่วยสุขภาพไม่ดี ผมมีแต่ลูกน้องแบบนี้เป็นส่วนใหญ่ สุขภาพจิตไม่ดี สุขภาพกายก็ไม่ดี แล้วก็มีแต่ตำรวจแก่ๆ ทำอะไรไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเทคโนโลยีนะ คุยกันธรรมดายังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลย แล้วเรื่องงานจะรู้เรื่องได้ยังไง เขาโดนปล่อยปละละเลยมาตลอด” ผู้กำกับเล่าถึงเหตุผลที่มาของคำเปรียบเทียบเชิงเสียดสีสถานะโรงพักของตนเอง

 พื้นที่แห่งนี้มีคดีอาชญากรรมค่อนข้างสูงและเป็นคดีรุนแรง ความอ่อนแอของระบบราชการและระบบการบังคับใช้กฎหมายเป็นส่วนหนึ่งที่เอื้อต่อการดำรงอยู่ของการกระทำรุนแรงต่อกัน เช่น การทำร้ายร่างกาย หรือแม้กระทั่งการฆ่า

 ดังนั้นหากจะสร้างสังคมที่มีความสงบสุขและทำให้ผู้คนที่อยู่ในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างสันติโดยมีกฎหมายเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการแก้ไขข้อขัดแย้งต่างๆ ของผู้คนในสังคมนั้นตำรวจผู้มีอำนาจในการบังคับใช้กฎหมายจึงจำเป็นต้องเป็นบุคคลที่มีศักยภาพและมีสมรรถภาพที่ดี

 ถึงแม้ว่าพื้นที่แห่งนี้จะห่างไกลความเจริญ ไม่มีแหล่งผลประโยชน์ ไม่มีสถานบริการ แต่ก็เต็มไปด้วยอาชญากรรมทั้งการแพร่ระบาดของยาเสพติด การทำร้ายร่างกาย โจรกรรมทรัพย์สินต่างๆ ชาวบ้านต้องการตำรวจ ต้องการสภาพโรงพักในรูปแบบโรงพักเพื่อประชาชนเช่นเดียวกันกับพื้นที่ที่มีความเจริญ มีแหล่งผลประโยชน์ มีสถานบริการ สถานประกอบการต่างๆ ไม่แตกต่างกัน

 หากสำนักงานตำรวจแห่งชาติยังไม่สามารถบริหารจัดการทรัพยากรไปยังโรงพักต่างๆ ให้ทั่วถึงและเท่าเทียม โดยยังคงปล่อยให้โรงพักต่างๆ ต้องทุรนทุรายหาเลี้ยงตนเองอย่างเช่นในปัจจุบันแล้วนั้น ก็คงจะมีแต่ประชาชนในเมืองใหญ่ๆ เท่านั้นที่มีสิทธิที่จะได้รับการบริการที่ดีจากตำรวจที่มีคุณภาพ(และมีทุนในการบริหารจัดการ)แต่ประชาชนที่ยากจนที่อยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากเมืองใหญ่ก็คงยังต้องทนรับสภาพที่จะต้องรอรับบริการจากตำรวจและโรงพักในอีกเกรดหนึ่ง

 ไม่ใช่มีเพียงตำรวจเท่านั้นที่อยากอยู่โรงพักเกรดเอ ประชาชนก็อยากได้รับบริการจากโรงพักเกรดเอเช่นเดียวกัน คำท้าทายต่อผู้บัญชาการสำนักงานตำรวจแห่งชาติคือ จะทำอย่างไรจึงจะสามารถทำให้โรงพักที่ไม่มีทุน ไม่มีสถานบริการ ไม่มีรายได้ใดๆ จุนเจือสามารถยกระดับเป็นโรงพักเกรดเอได้บ้าง? หรือว่าไม่มีแสงสว่างแม้กระทั่งที่ปลายอุโมงค์?

ผศ.ดร.ปนัดดา ชำนาญสุข