
ก็อึดอัดอะ
15 พ.ย. 2553
เวลาที่อึดอัดใจกับอะไรสักอย่าง ก็อยากจะหนีไปให้ไกลหูไกลตาผู้คนซะจริ๊ง...แล้วก็เหตุผลนี้แหละที่ทำให้ "คุณหญิงแม้น" แม้นนฤมาส ยุคล ถึงกับต้องโบกมือลาเมืองไทย แล้วบินไปใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองมะกันโน้น...แต่ไม่ได้จะใช้ชีวิตอิสระอย่างเดียวนะคะ งานนี้เธอตั้งใจไปเ
ซึ่งเหตุผลที่เธออึดอัดเอามากๆ ก็เพราะยศถาบรรดาศักดิ์ที่ติดตัวมาแต่เกิดนั่นแหละ ไม่ใช่ไม่ดีนะที่มียศติดตัวแต่เมื่อครั้งที่เธอเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังของเมืองไทยได้ กลับมีเสียงลือเสียงเล่าอ้างมาเข้าหูว่า เธอน่ะใช้เส้นอันใหญ่...มาเบ่งเพื่อให้ได้เข้ามาเรียนที่นี่...เป็นใครเจอเข้าแบบนี้ก็อึดอัดใช่ย่อยล่ะ จะหยิบจับทำอะไรก็ดูจะไม่เป็นตัวของตัวเองไปซะทู้ก...ที แต่พอมีโอกาสได้บินไปใช้ชีวิตที่โน่นเหมือนช่วงเด็กๆ กลับทำให้เธอสบายใจขึ้นหลายขุม แม้จะต้องห่างไกลความสะดวกสบายที่มาจากท่านพ่อและหม่อมแม่ก็เหอะ...แต่งานนี้คุณหญิงแม้นเธอยอมสละความสบายเจ้าค่ะ
ถึงจะเหนื่อยกับการใช้ชีวิตต่างแดนคนเดียว...แต่ก็คุ้มค่ากับความสบายใจที่จะได้มาใช่มั้ยล่ะคะ



