“พระเจ้าตาก”... | คมชัดลึก

ผมขออาศัยหนังสือประวัติศาสตร์ชั้นมัธยมของ อาจารย์เสทื้อน ศุภโศภน สมัยที่ยังเรียนอยู่มาเล่าสู่กันดังนี้ครับ

 ตามพระราชประวัติ พระเจ้าตาก มีนามเดิมว่า สิน มีบิดาเป็นชาวจีนเป็นนายอากรบ่อนเบี้ย ส่วนมารดาเป็นไทยเกิดเมื่อปลายกรุงศรีอยุธยา เข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กเมื่ออายุได้ 13 ปี ครั้นต่อมาได้เป็นเจ้าเมืองตาก คนจึงเรียกว่า พระยาตาก

 พระยาตากสินขณะที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระยาวชิรปราการ ผู้สำเร็จราชการเมืองกำแพงเพชรนั้น ยังมิได้ทันออกไปว่าราชการ เพราะกรุงศรีอยุธยาเกิดศึกขึ้นเสียก่อน คนทั้งหลายจึงยังคงเรียกกันว่า พระยาตาก และเรียกกันว่า “พระเจ้าตาก” ในเวลาต่อมา

 พระยาตากถูกเรียกตัวให้มาช่วยป้องกันกรุงศรีอยุธยา ขณะรบกับพม่าข้าศึกไม่อาจทนในระบบการป้องกันกรุงศรีอยุธยาที่ไม่เอาไหนได้ จึงได้พาพรรคพวกทหารส่วนหนึ่งตีฝ่าวงล้อมของพม่าออกไป ก่อนที่กรุงจะแตกเสียให้แก่พม่า

 พระยาตากใช้ฐานที่มั่นที่เมืองจันทบุรี เป็นที่กอบกู้ชาติพร้อมกับที่ได้พวกทหารฝีมือดีอีกเป็นจำนวนมากเข้ามาช่วยสมทบ ซึ่งกล่าวกันว่าในชั่วระยะเวลา 3 เดือน สามารถต่อเรือรบได้ถึง 100 ลำ เฉลี่ยวันละ 1 ลำ และพร้อมรบทันทีที่สิ้นฤดูมรสุมแล้ว

 กองเรือรบพระยาตากกับทหารกล้าประมาณ 5,000 คน เคลื่อนพลออกจากเมืองจันท์โดยทะเลอ่าวไทย เข้าตีเมืองธนบุรีที่พม่ายึดไว้เป็นด่านแรกได้สำเร็จ แล้วก็เคลื่อนทัพมุ่งไปยังค่ายโพธิ์สามต้นกรุงศรีอยุธยาเลย โดยไม่หยุดพัก

 ค่ายโพธิ์สามต้นเป็นกองบัญชาการใหญ่ของพม่า ซึ่งมีสุกี้เป็นนายทัพที่หลังจากรบกันอย่างดุเดือดตั้งแต่เช้าไปจนถึงเที่ยงวัน กองทัพพระยาตากก็ได้ชัยชนะขับไล่พม่าออกไปจากกรุงศรีอยุธยาได้สำเร็จ ไทยจึงได้กลับคืนมาเป็นเอกราชอีก หลังจากที่เสียให้แก่ข้าศึกไปเป็นเวลาแค่ 7 เดือนเท่านั้น

 วันนั้นเป็นวันศุกร์เดือน 12 ขึ้น 15 ค่ำ จุลศักราช 1129 ปีกุน นพศกตรงกับปี พ.ศ.2310 ในวันที่ 6 พฤศจิกายนคือวันนี้

 พระยาตากหรือพระเจ้าตากยังต้องทรงเหน็ดเหนื่อยอีกมากในเวลาต่อมาในการปราบปรามกลุ่มก๊กต่างๆ ของคนไทยด้วยกันเอง ซึ่งต่างก็ตั้งตนตั้งกลุ่มของตนขึ้นเป็นอิสระ ทั้งที่ในภาคกลาง เหนือ อีสานและใต้ หลังจากที่กรุงศรีอยุธยาแตกแล้ว และต้องใช้เวลานานถึง 3 ปีกว่าที่จะรวมไทยได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

 พระเจ้าตากหลังกู้ชาติและเมื่อแรกตั้งกรุงธนบุรีขึ้นเป็นราชธานีไทยนั้น มีเพียงแค่ไม้ซุงที่ใช้เป็นกำแพงเมือง กับราษฎรจำนวนหนึ่งที่อดโซหิวโหย อัตคัดขาดแคลนทั้งข้าวปลาอาหารและเสื้อผ้าที่นุ่งห่ม ซึ่งอาจารย์เสทื้อน ศุภโศภน ได้เขียนถึงการกอบกู้เศษฐกิจของพระเจ้าตากเอาไว้ว่า มีทั้งเฉพาะหน้าและระยะยาวดังนี้คือ

 เฉพาะหน้าโปรดให้จ่ายพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ซื้อข้าวสารและเสื้อผ้าจากสำเภาพ่อค้าจีนในราคาพิเศษ มาแจกจ่ายแก่ราษฎรที่มีมากนับกว่าหมื่นคน มิให้ต้องอดตายและเป็นที่น่าเวทนา ส่วนในระยะยาวก็ทรงเอาพระทัยใส่ในเรื่องของกิจการต่อเรือเดินเรือออกไปค้าขายยังต่างประเทศทั้งจีนและอินเดีย

 ปรากฏต่อมาว่า ในระยะเวลา 15 ปี ที่สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงครองราชย์ กรุงธนบุรีได้รุ่งเรืองเจริญมาโดยลำดับ ทั้งในด้านเศรษฐกิจการค้าและการทหาร

 “พระเจ้าตาก” คือพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่งของคนไทย จึงขออย่าได้นำนามของพระองค์มาใช้กันในทางการเมืองให้ต้องระคายเคืองเลยครับ