ข่าว

อันเนื่องมาจากข้อเสนอการแก้ไขรัฐธรรมนูญฯ...

อันเนื่องมาจากข้อเสนอการแก้ไขรัฐธรรมนูญฯ...

02 พ.ย. 2553

จากการรับฟังข่าวของคณะกรรมการของรัฐบาล (จะเรียกว่าคณะกรรมการของนายกรัฐมนตรีก็น่าจะได้) ในเรื่องของข้อเสนอในการแก้ไข/ไม่แก้ไขรัฐธรรมนูญ ผมเห็นว่า สิ่งที่สำคัญของข้อเสนอก็คือการพยายามทำให้การตีความรัฐธรรมนูญเพื่อผลทางการเมือง อาทิ เรื่องของการตีความอำนาจขอ

 (เพราะหลักการนั้นดี แต่การนำมาตีความแล้วก่อให้เกิดผลทางการเมืองเช่นกรณีเขาพระวิหารนั้นเป็นปัญหาใหญ่ในช่วงที่ผ่านมา) รวมไปถึงการสร้างความชัดเจนในเรื่องของระดับของการที่ ส.ส.จะเข้ามาเกี่ยวพันกับการบริหาร ซึ่งเดิมนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ชัดเจนว่า ส.ส.นั้นจะสามารถแก้ปัญหาในท้องถิ่นได้แค่ไหน ซึ่งข้อเสนอใหม่นั้นชัดเจนขึ้นว่าสามารถแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรได้

 เรื่องที่น่าสนใจประการต่อมา ก็คือการที่คณะกรรมการเสนอการแก้ไขรัฐธรรมนูญชุดนี้เสนอเรื่องหลายเรื่องที่เป็นปัญหาของรัฐธรรมนูญ 2550 ที่ถ้าอ่านให้ลึกขึ้นก็คือ ความพยายามของรัฐธรรมนูญ 2550 ในการแก้รัฐธรรมนูญ 2540 แล้วสุดท้ายก็ต้องกลับไปใช้แนวทางของรัฐธรรมนูญ 2540 อยู่ดี

 นั่นก็คือ การกลับไปใช้การเลือกตั้งแบบหนึ่งเขตหนึ่งคน และใช้บัญชีรายชื่อทั้งประเทศ

 นอกจากนั้นก็คือ การปรับปรุงเนื้อหาของ 2550 ที่มีปัญหา ไม่ว่าจะเรื่องของการยืนยันว่า วุฒิสภาบางส่วนต้องมาจากการสรรหา แต่เพิ่มคนที่จะสรรหาเข้ามามากขึ้น หรือเรื่องของการยกเลิกการยุบพรรคแบบเดิม แต่ให้ใช้การตัดสิทธิทางการเมืองรายบุคคล

 ทั้งหมดที่กล่าวมานั้น ผมคิดว่าไม่ใช่เรื่องของการลองผิดลองถูก แต่เป็นเรื่องของการที่ควรจะยอมรับว่ารัฐธรรมนูญ 2550 นั้นมีสถานะพิเศษที่ต่างจากรัฐธรรมนูญปรกติ โดยเฉพาะ 2540 ในแง่ของการที่รัฐธรรมนูญ 2550 ถูกใช้อย่างจงใจภายใต้กระบวนการรัฐประหารให้เข้ามาจัดการระบอบทักษิณ ซึ่งกระบวนการจัดการระบอบทักษิณนั้นประกอบด้วยหลายสนามรบ ไม่ว่าจะในด้านอำนาจการเมืองดิบ การมีบทบาทที่เข้มข้นของศาล (ที่ยอมรับอำนาจรัฐประหาร) บทบาทของสื่อกระแสหลัก และขบวนการเคลื่อนไหวทางการเมือง

 แน่นอนว่าเพื่อความเป็นธรรมกับทุกฝ่ายนั้น คนที่ยืนอยู่คนละฐานคิดและผลประโยชน์นั้น คงจะตีความความเสียหายที่เกิดจากรัฐธรรมนูญ 2550 แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็นความเสียหายโดยตัวของมันเอง หรือความเสียหายโดยเทียบเคียง (อาทิ แม้ว่าจะมีความเสียหาย แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างเดิม ก็อยากจะแย่กว่า)

 แต่บทเรียนที่สำคัญที่ควรจะระบุเอาไว้ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญในคราวนี้ก็คือ การระบุว่า การทำรัฐประหารนั้นไม่สามารถจะแก้ปัญหาทางการเมืองได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด และควรจะมีการเปิดเผยข้อถกเถียงในเรื่องการร่างรัฐธรรมนูญที่ผ่านมา ว่าใครเสนอเรื่องไหน ใครค้านเรื่องไหน จะได้เห็นกันว่าที่ผ่านมาบรรดาผู้ร่างรัฐธรรมนูญมีความรู้ความสามารถจริงแค่ไหน และได้แสดงความเป็นตัวแทนของพวกเขาอย่างไร เพื่อชี้ว่ากระบวนการกลบประเด็นทางการเมืองควรถูกเปิดเผย ว่ารัฐธรรมนูญ 2550 มาจากการรัฐประหาร โดยเฉพาะตัวผู้ร่าง ซึ่งการลงประชามตินั้นปกปิดและสร้างความชอบธรรมเรื่องนี้ไม่ได้ เพราะเป็นการลงประชามติภายหลังการรัฐประหาร ไม่ใช่การลงประชามติการทำรัฐประหาร

 นอกจากนี้ตัวนายกรัฐมนตรีเองและพรรคประชาธิปัตย์ก็มีส่วนในการทำให้การรัฐประหารดำเนินไปได้ (การปฏิเสธไม่เข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งก่อนรัฐประหารนั้นเป็นสิทธิ แต่การไม่คัดค้านการรัฐประหารนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง)

 ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ไม่ได้เสนอในข้อเสนอการแก้รัฐธรรมนูญก็คือเรื่องของการระบุว่าความสัมพันธ์ระหว่างรัฐประหารกับรัฐธรรมนูญนั่นแหละครับ