เจ็บแล้วไม่จำ-บายไลน์ นิคม [email protected] | คมชัดลึก

 
 จนมาถึงทุกวันนี้ที่โลกแห่งการศึกษาและเรียนรู้ของมนุษย์นั้น กว้างไกลเกินจะมีพิกัดขอบเขต แต่ระบบการศึกษาของไทยก็ยังถูกโจมตีว่า แทบจะไม่พัฒนาไปจากเดิม
 คำว่า "ท่องจำ" ยังติดอยู่คู่กับการศึกษาของไทย
 เรื่องที่น่าแปลกก็คือ ถ้าเราต่างเรียนด้วยการท่องจำกันมา ทำไมเรากลับจำอะไรไม่ค่อยได้ เรื่องบางเรื่อง เราทำผิดแล้ว ผิดอีก ผิดจนซ้ำซาก
 บ้านเราน้ำท่วมหนัก เพราะอะไร เราจำได้ไม่ใช่หรือว่า ต้นไม้มีประโยชน์ เราทุกคนต้องช่วยกันปลูกต้นไม้ ไม่ทิ้งขยะลงพื้น หรือลงแม่น้ำ ลำคลอง
 เรากลับต้องผจญกับน้ำท่วมหลายครั้งหลายครา ทำได้แต่เพียง รวมน้ำใจต้านภัยน้ำท่วม เสียเงิน เสียแรงมหาศาล ซาบซึ้งน้ำใจคนไทยด้วยกัน

 แต่เมื่อน้ำลด เราก็กลับไปใช้ชีวิตมักง่าย เห็นแก่ตัวเหมือนเดิม
 การท่องจำ อาจไม่เลวร้าย หากเราจำได้ว่า เราท่องจำอะไรมา และนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน ได้บ้าง มันคงเป็นเรื่องแย่ ถ้าเราเกลียดกลัวการท่องจำ จนเราจำอะไรไม่ได้เลย
 อย่างที่วงการฟุตบอลไทยประสบอยู่ในขณะนี้ ผู้คนสงสัยว่าทำไมฟุตบอลไทยจึงพัฒนาได้น้อยกว่าที่ควรจะเป็น และย่ำอยู่กับที่ ก็เพราะเราไม่เคยจำอะไรเลย
 ปัญหาต่างๆ วนเวียนมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล่าสุดก็มีการทะเลาะวิวาท เกิดขึ้นส่งท้ายนัดปิดฤดูกาลไทยพรีเมียร์ลีก นี่มันเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว
 ตั้งแต่ก่อนเปิดฤดูกาล แฟนบอลไล่กระทืบกันจนต้องขึ้นโรงพัก มาจนในระหว่างการแข่งขันนักบอลไล่เตะไล่ต่อย กระโดดถีบ ที่แต๋วหน่อย ใช้วิธีตบหน้าก็ยังมี ปิดท้ายฤดูกาลก็ไม่เว้น
 นี่ภาพลักษณ์อันตกต่ำดำดิ่งของวงการฟุตบอลไทยโดยแท้ มันสะท้อนให้เห็นว่าสภาพที่แท้จริงของเราเป็นอย่างไร ไม่ใช่คำพูดที่สวยหรูที่เราได้ยินได้ฟังกันแน่
 เรื่องทะเลาะวิวาทนี้ มีผู้ที่จะพยายามบอกว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นไม่ใช่มาจากแฟนบอล แต่เป็น "กุ๊ย" หรือ "อันธพาล" ที่แฝงตัวเข้ามา

 คู่กรณีก็พยายามบอกว่า ตัวเองไม่ผิด ไม่ได้เริ่มก่อน สิ่งเหล่านี้นี่เองที่จะขยายปัญหาออกไป และตอกย้ำให้มันย่ำแย่ลงไปกว่าเดิมอีก 
 เมื่อสนามฟุตบอลเป็นสถานที่สาธารณะ ใครเข้าสนามก็ได้ ต่างคนต่างต้องรับผิดชอบตัวเอง ทำอะไรเกิดขึ้น จะส่งผลกระทบอย่างไร ต้องเรียนรู้ และจดจำ พวกคนเลว ก็จำเป็นต้องมีมาตรการควบคุม ไม่ให้ทำเลว จับได้ก็ต้องลงโทษให้หนัก 
 แต่เราก็ไม่ทำ เพราะไม่เคยจำได้สักที เราจึงเจ็บ วงการฟุตบอลไทยก็เจ็บเรื่อยไปไม่รู้จักจบสิ้นอย่างนี้