สองมาตรฐาน | คมชัดลึก

 แต่ถ้ามองถึงจังหวะเวลานี้ ที่เลขาธิการองค์การสหประชาชาติเดินทางมาแวะเยือนไทย ก็เป็นที่เข้าใจว่า มันต้องมีแอ็กชั่นกันหน่อย

 ก็เอาเถอะว่าไปตาม จ๊อบ ตามหน้าที่ ตามใจแต่ละคน

 แต่ที่ข้องใจก็คือ ไปยื่นเรื่องให้ สหประชาชาติ ยอมรับ อริสมันต์ พงศ์เรืองรอง, สุภรณ์ อัตถาวงศ์, จรัล ดิษฐาอภิชัย ผู้ต้องหาคดีก่อการร้าย จากเหตุการณ์ที่สี่แยกราชประสงค์เป็นผู้ลี้ภัยทางการเมืองนั่นแหละ

 ก็เข้าใจอยู่ว่าเคยต่อสู้มาด้วยกัน ก็เลยอยากช่วยเหลือพวกพ้อง

 แต่ก็น่าจะรู้ว่า ในวันนี้ ทั้งสามคนก็น่าจะอยู่สุขสบายกันดีไม่ใช่หรือ

 ถึงแม้สองคนหลังไม่ปรากฏชัดว่าอยู่อย่างไร แต่สำหรับ อริสมันต์ มีหลักฐานปรากฏตามสื่อแล้วว่า กำลังใช้เอกสารขอเดินทางออกจากเขมร ประเทศที่ปฏิเสธแล้วปฏิเสธอีกว่าไม่มีคนพวกนี้อยู่ในแผ่นดิน

 นายทหารใหญ่บ้านเราก็ยืนยันว่า ไม่ปรากฏว่า อริสมันต์ ออกนอกประเทศไปอย่างถูกกฎหมายเมื่อไร อย่างไร และหลักฐานที่มีอยู่น่าจะเป็นการลักลอบออกไปเสียด้วยซ้ำ นั่นก็ย่อมหมายความว่า เอกสารที่ไปขอเขมรเพื่อเดินทางไปประเทศอื่นนั่นน่าจะปลอม

 เหตุใดถึงไม่ยอมให้กระบวนการยุติธรรมได้ทำหน้าที่ตรวจสอบการกระทำของ อริสมันต์ ว่า มีพฤติการณ์เป็นภัยต่อความมั่นคงของประเทศจริงหรือไม่

 การแสดงออกบนเวทีของ อริสมันต์ ที่ประกาศว่า พี่น้องเสื้อแดงที่จะเดินทางมาร่วมชุมนุมไม่ต้องเอาอะไรมา เอาแค่ขวดมาก็พอ เพราะน้ำมันที่นี่มีอยู่แล้วนั้นมีนัยที่จะสื่อไปว่า พร้อมที่จะเผาเมืองหรือไม่ ในเมื่อสิ่งที่ปรากฏในเวลาต่อมานั้น มีการเผาเมืองกันจริงๆ

 ระยะหลังบ้านเมืองเรามักจะเรียกร้อง หรือพูดคำว่า "สองมาตรฐาน" กันจนติดปาก และเคยตัวที่จะใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย พร่ำเพรื่อ และไม่สนใจว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่นั้นมันใช่เรียกว่า "สองมาตรฐาน" หรือไม่ ?

 บนสงครามแย่งชิงอำนาจ การประดิษฐ์คำพูดที่โดนใจ เพื่อที่จะสื่อไปยังกลุ่มผู้ตามเป็นเรื่องจำเป็น แม้ว่ามันจะไม่เป็นความจริง หรือขัดกับสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่

 แต่เมื่อสงครามพ่ายแพ้ มีแม่ทัพนายกอง หรือแกนนำคนไหนบ้างที่ไม่เรียกร้องหาความสุขสบายหรือทางรอดให้แก่ตัวก่อน ส่วน "ผู้ตาม" ทั้งหลายอย่างดีก็แค่ เอาไว้ทีหลัง

 ศรายุทธ สายคำมี [email protected]