บ้านหลังนี้อยู่แล้วปลอดภัยจริงจริ๊ง! | คมชัดลึก

 เจ้าของฝากบอกมาด้วยว่าในสวนหลังบ้านของเขายังมีห้องขนาด 300 ตารางฟุต อยู่ใต้ดินลึกประมาณ 7 เมตรกรุกำแพงด้วยคอนกรีตหนาเกือบ 1 เมตร ที่เก็บสำรองอาหาร น้ำดื่ม เพียงพอที่จะใช้ได้เป็นเวลา 1 เดือน และอุปกรณ์ให้ความบันเทิงครบครันไว้ใช้คลายเหงาทั้งโทรทัศน์และเครื่องเล่นดีวีดี เพื่อใช้เป็นแหล่งหลบภัยจากกัมมันตรังสีและแรงระเบิดจากอาวุธนิวเคลียร์รุนแรงขนาด 80 เท่าของแรงระเบิดขนาด 2 หมื่นตันทีเอ็นทีจากระเบิดนิวเคลียร์ที่สหรัฐทิ้งจากเครื่องบิน บี 17 ถล่มเมืองฮิโรชิมา เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่ 2 ในปี 2488

 ห้องนิรภัยใต้ดินในบ้านนายโทมัส มีขนาดใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับห้องนิรภัยกันระเบิดนิวเคลียร์ของเอกชนทุกแห่งในอังกฤษ ซึ่งเขาสร้างขึ้นมาในปี 2528 เพราะเกรงว่าจะเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้นในอนาคตที่ทุกอย่างไม่มีความแน่นอนเนื่องจากช่วงเวลานั้นสงครามเย็นระหว่างมหาอำนาจแดนอินทรี กับหมีขาว กำลังร้อนระอุทำให้ทั้งสองฝ่ายต่างตั้งเป้าหมายขีปนาวุธอาวุธนิวเคลียร์ไปยังเป้าหมายในเมืองหลักของอีกฝ่ายและเกรงว่าผู้ก่อการร้ายอาจครอบครองระเบิดปรมาณูซึ่งอาจนำมาใช้เมื่อใดก็ได้นั้น นายโทมัสบอกว่าการมีห้องนิรภัยใต้ดินนั้นช่วยสร้างความอุ่นใจให้แก่ตนเองได้มาก

 ค่าใช้จ่ายในการสร้างห้องใต้ดินแห่งนี้อยู่ที่ 4.5 หมื่นปอนด์ในปี 2528 ซึ่งเทียบได้กับเงิน 2 แสนปอนด์ในเวลานี้ โดยเขาว่าจ้างวิศวกรโยธาและผู้รับเหมาที่ไว้ใจได้มาสร้างห้องสำหรับเขาและครอบครัวเข้าไปหลบภัยนิวเคลียร์ โดยมีทางเข้าออกเป็นปล่องสองทาง ทางหนึ่งทอดไปถึงครัว และอีกทางหนึ่งทะลุถึงตู้ปลอมๆ ในห้องอ่านหนังสือภายในตัวบ้านโดยต้องอาศัยบันไดลิงไต่ผ่านปล่องแคบๆ ไปยังห้องนิรภัย ทั้งยังมีประตูฉุกเฉินไว้สำรองเผื่อกรณีที่ประตูเหล็กหนาทางเข้าออกหลักถูกคลื่นความร้อนจากระเบิดนิวเคลียร์ละลายติดกับกรอบประตูที่เป็นเหล็กหนาทนแรงระเบิดสูงด้วยเช่นกัน

 แต่ในเวลานี้ นายโทมัสเชื่อว่าสถานการณ์ต่างๆ น่าจะคลี่คลายลง การใช้อาวุธนิวเคลียร์เข้าห้ำหั่นกันคงเกิดขึ้นได้ยาก ดังนั้นนายโทมัสจึงประกาศขายบ้านหลังนี้ให้แก่ผู้ที่มีความเชื่อในลักษณะเดียวกับเขาเมื่อ 25 ปีที่แล้วได้ไว้ใช้หลบภัย ขณะที่ตัวเขากลับรู้สึกว่าต้องการบ้านที่มีขนาดเล็กกว่านี้ และไม่มีอนุสรณ์ของช่วงสงครามเย็นอยู่ภายในบ้าน ทำให้เกิดความระลึกถึงช่วงเวลาตึงเครียดเช่นนั้นอีก...ตาสว่างเสียทีนะโทมัส