ต้องย้าย!!!
Play
15 ต.ค. 2553
เมื่อลูกสาวต้องห่างจากอกผู้เป็นแม่ ที่รักและทะนุถนอมดั่งไข่ในหินมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก แน่นอนว่าคุณแม่ต้องคิดถึงลูกจับใจ หากมีโอกาสเดินทางไปด้วยกันได้ รับรองว่าไม่พลาดที่จะติดสอยห้อยตามไปด้วยอย่างแน่นอน ซึ่งความรู้สึกนี้ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากความรู้สึกของคุณแ
ตั้งแต่วินาทีที่รู้ว่าจะต้องปล่อยมือจากลูกสาว คุณแม่แต้วก็น้ำตาไหลไม่ยอมหยุด แม้จะบินกลับมาถึงเมืองไทยและวุ่นอยู่กับงานที่รับผิดชอบ จนแทบไม่มีเวลาพัก แต่อารมณ์เซนซิทีฟแห่งความรักก็มักจะแวะเข้ามาทักทายเป็นประจำ โดยเฉพาะยามที่เห็นห้องนอน หรือแม้แต่โต๊ะทำงานเดิมของลูกสาว เป็นอันเรียกน้ำตาของคุณแม่แต้วได้ทุกครั้ง
พอรู้ต้นสายปลายเหตุที่เรียกอารมณ์เซนซิทีฟปุ๊บ เธอก็สั่งปิดห้องนอนของลูกสาว และปรับตำแหน่งย้ายโต๊ะทำงานเดิมที่ลูกเคยทำอยู่ทันที เพื่อจะได้ไม่ต้องเห็นภาพเดิมๆ ที่เคยเห็นจนชินตานั่นเอง
นี่ยังดีนะที่การสื่อสารสมัยนี้ทำให้คนเราใกล้กันขึ้นกว่าเดิมเยอะ ไม่อย่างงั้นคุณแม่แต้วเป็นซื้อตั๋วเครื่องบินบินไปหาเดือนละครั้งแหงๆ ชิมิ...