เอกชนอัดรัฐแก้มาบตาพุดแค่ปัญหาระยะสั้น | คมชัดลึก

การจัดตั้งอุตสาหกรรมเหล็กขั้นต้นว่า เป้าหมายการศึกษาคือ"การอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืน"ระหว่างอุตสาหกรรมขนาดใหญ่กับชุมชนและสังคมเพราะหากต้องการศึกษาความเป็นไปได้ของการตั้งโรงงานเหล็กอย่างเดียวไม่พูดถึงการอยู่ร่วมของชุมชนสังคมอย่างยั่งยืนการดำเนินงานคงจบไปนานแล้ว

และจากการศึกษาพบว่างอุตสาหกรรมขนาดใหญ่จะอยู่ร่วมกับชุมชนและสังคมได้อย่างยั่งยืน ต้องพัฒนาการมีส่วนร่วมของคนในพื้นที่โดยเฉพาะองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่จะเข้ามาเป็นผู้กำกับดูแลตั้งแต่ช่วงพัฒนาจนถึงช่วงดำเนินการ การจัดการพื้นที่ย่านอุตสาหกรรมและย่านเมืองใหม่ให้เป็นพื้นที่เชิงนิเวศ และการยกระดับคุณภาพชีวิตของคนในพื้นที่โดยยึดแนวคิดธุรกิจเพื่อสังคม เช่นอาชีพเดิมของชาวบ้านซึ่งส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ทำนากุ้ง นาข้าวจะทำให้ดีขึ้นได้อย่างไร เช่น การตั้งกองทุนส่งเสริมการทำนากุ้งระบบปิด การตั้งศูนย์เครื่องจักรกลการเกษตรเพื่อให้เกษตรกรมีผลผลิตดีขึ้นและต้นทุนถูกลง

 แหล่งข่าวในภาคอุตสาหกรรมกล่าวว่า การแก้ปัญหาของรัฐบาลกรณีมาบตาพุตเป็นการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แม้จะมีการประกาศ 11 โครงการรุนแรงก็เป็นการทางออกให้โครงการที่ลงทุนไปแล้วในมาบตาพุด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโครงการของรัฐ ยังไม่มี คำตอบสำหรับปัญหาอุตสาหกรรมกับชุมชนในอนาคตเพราะนักลงทุนยังไม่มีความเชื่อมั่นว่าหากทำตามเงื่อนไขเช่นจัดทำรายงานผลกระทบสิ่งแวดล้อม ,รายงานผลกระทบด้านสุขภาพ และเปิดรับฟังความคิดเห็นแล้ว จะไม่มีการต่อต้าน

“ถ้ายอมรับว่าเราต้องมีอุตสาหกรรมเพื่อรองรับการพัฒนาประเทศ เราต้องมีพื้นที่ใหม่เพื่อรองรับการขยายตัวในอนาคต มีกฎระเบียบที่แน่ชัดว่า จะกำหนดมาตรฐานอย่างไร เงินลงทุนในส่วนนี้มากมายกว่าเงินที่ลงไปในมาบตาพุตอย่างเทียบกันไม่ได้ สมควรหรือไม่ที่เราจะเอาอนาคตประเทศระยะยาวมาเพื่อแก้ปัญหาระยะสั้นที่มาบตาพุดอย่างเดียว”แหล่งข่าวระบุ