อึ้ง! | คมชัดลึก

 ตายได้ 4 แสนบาท พิการได้ 2 แสน เจ็บสาหัสได้ 1 แสน เจ็บไม่สาหัส นอนโรงพยาบาลไม่เกิน 20 วันได้ 6 หมื่น เจ็บเล็กน้อยได้ 2 หมื่นบาท

 ภายใต้หลักเกณฑ์ที่ว่านี้ ไม่มีข้อใดระบุว่า ห้ามจ่าย กรณีตรวจสอบแล้วพบว่าผู้ตาย-เจ็บเป็นผู้ก่อเหตุ หรือผู้กระทำผิด เพราะโดยหลักการแล้ว ที่จ่ายเพราะช่วยเหลือเยียวยาครอบครัวที่ยังต้องดำรงชีวิตต่อไป

 พูดง่ายๆ ทุกคนได้รับเท่าเทียมกัน

 ตายแล้วก็หลุดพ้นไป

 ตรงนั้นคือหลักเกณฑ์ที่กระทรวงการพัฒนาสังคมฯ เขาว่าเอาไว้

 แต่ในความเป็นจริง ในความรู้สึกนึกคิดของปุถุชนคนทั่วไปแล้ว มันจะเป็นไปได้อย่างไรที่ต้องไปช่วยเหลือเยียวยาแก่ครอบครัวหรือคนข้างหลังของคนที่มุ่งร้ายหมายชีวิตผู้อื่น

 ถ้ามือระเบิดคิดจะทำชั่ว แล้วบังเอิญกรรมสนองตัวเองเสียก่อน คนที่อยู่ข้างหลังจะต้องได้รับการช่วยเหลือ หลักการแบบนี้ มันสมควรจะมีอยู่ในโลกนี้หรือไม่

 ใครจะไปรู้ว่า เหตุร้ายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ หรือกำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตนั้น ครอบครัวคนชั่วจะไม่รับรู้ ไม่ได้รับสินจ้างรางวัลไปแล้วในก่อนหน้าที่เขาจะลงมือ

 ไปทำชาวบ้าน ทำประเทศชาติเสียหาย แล้วยังได้รับทรัพย์สินที่มาจากเงินภาษีของคนทั้งประเทศได้อย่างไร

 งานนี้คงไม่โทษ รัฐมนตรี อิสสระ แต่คงจะต้องถามไปยังกระทรวงการพัฒนาสังคมฯ รัฐบาล รวมทั้งสภาผู้แทนราษฎร ว่าหลักเกณฑ์เช่นนี้ใช้ได้กับสังคมไทยที่โหยหาสันติสุขอยู่หรือไม่

 4 แสนบาทสำหรับคนตาย 2 แสนสำหรับคนเจ็บ มันน้อยไปเสียด้วยซ้ำ หากว่าคนคนนั้นเป็นผู้บริสุทธิ์

 แต่สำหรับคนชั่วที่มุ่งสร้างความเสียหายให้คนอื่น ให้ชาติบ้านเมืองย่อยยับ ต่างชาติที่จะมาลงทุน มาท่องเที่ยวสร้างเงินสร้างงานให้ประเทศหนีหายไปหมด ...ไม่ตัดหัวเจ็ดชั่วโคตรก็นับว่าบุญโขแล้ว

 ก่อนหน้านี้ หลายคนบอกว่า บ้านเมืองไม่สงบ ไม่ปรองดอง เพราะคนละเลยต่อกฎหมาย ละเมิดกฎหมาย แต่ในกรณีนี้ต้องถามกันดังๆ ว่าดูกฎหมายกันชัดแล้วหรือยัง การเยียวยากันแบบกระทรวงการพัฒนาสังคมฯ มันสมควรแล้วหรือ?

 เราควรจะต้องมานั่งถกกันหรือไม่ ว่าหลักเกณฑ์แบบที่รัฐมนตรีอิสสระว่ามานั้น ถ้ามันมีอยู่จริง นับจากนี้จะเอาอย่างไรกับมัน

 แก้ไข ยกเลิก หรือฉีกทิ้งไปเลยดีไหม?

ศรายุทธ สายคำมี
[email protected]