
ความกังวลของสิงคโปร์
สิงคโปร์ค่อนข้างจะเป็นกังวลกับความรุ่งโรจน์ทางเศรษฐกิจของจีนในเวลานี้อยู่ไม่น้อย ทั้งที่ ดร.โก๊ะ เคง สวี ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นผู้วางรากฐานทางเศรษฐกิจ สังคม และการทหารของสิงคโปร์ และเป็น 1 ใน 3 ผู้นำคนสำคัญ ที่ร่วมสร้างสิงคโปร์มากับลี กวน ยู และราชารัตนัม จะ
สิ่งที่สิงคโปร์กังวลมากที่สุดก็คือ ความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจที่มากเกินไปของจีน จะส่งผลให้จีนทวีอิทธิพลของตนเหนือประเทศอื่นในเอเชีย ที่กำลังอยู่ในสภาพขาดดุลถ่วงแห่งอำนาจ เนื่องจากภาวะถดถอยทางเศรษฐกิจของสหรัฐและยุโรป ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนก็คือท่าทีแข็งกร้าวของจีนต่อญี่ปุ่นในกรณีที่ญี่ปุ่นจับกุมกัปตันเรือจีนที่ญี่ปุ่นกล่าวหาว่าล่วงละเมิดเขตน่านน้ำซึ่งเป็นปัญหาขัดแย้ง จนญี่ปุ่นต้องยอมปล่อยตัวกัปตันเรือคนดังกล่าว การกระทำของจีน นักวิชาการสิงคโปร์มีความเห็นว่านอกจากจะเป็นการ “ทดสอบ” พลังของตนต่อญี่ปุ่นและพันธมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือสหรัฐแล้ว ยังเป็นการประกาศให้ชาวโลกได้ตระหนักว่า “แถวนี้น่ะใครใหญ่” ซึ่งต่อไป
เมื่อจีนกลายเป็นตลาดใหญ่ของโลกแทนที่สหรัฐและยุโรปอย่างเต็มที่แล้ว จีนอาจจะวางกำหนดกฎเกณฑ์บางอย่างในภูมิภาคนี้ตามความต้องการของตน โดยประเทศต่างๆ ไม่สามารถต่อรองอะไรได้
ในส่วนของอินเดีย ซึ่งกำลังเป็นดาวรุ่งทางเศรษฐกิจเช่นเดียวกับจีนนั้น เอกอัครราชทูตมาร์ค ฮอง แห่งสถาบันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา ของสิงคโปร์ ให้ความเห็นว่า อินเดียยังไม่มีทางที่จะก้าวขึ้นมาทันจีนหรือมีพลังทางเศรษฐกิจเพียงพอที่จะถ่วงดุลกับจีนได้ เพราะสภาพทางสังคมของอินเดียยังมีปัญหาเรื่องวรรณะ ขณะที่การเมืองอินเดียก็มีความแตกต่างจากจีน ซึ่งทำให้ไม่สามารถดำเนินการปฏิรูปเศรษฐกิจได้อย่างเต็มที่เท่ากับจีน นอกจากนั้นอินเดียก็ยังมีปัญหาความขัดแย้งทางศาสนาและการก่อการร้าย ที่สำคัญที่สุดก็คือกรณีพิพาทปากีสถานซึ่งเป็นเสมือนลูกตุ้มเหล็กที่ถ่วงข้อเท้าของอินเดียไม่ให้ก้าวไปข้างหน้าได้ถนัด
สำหรับอาเซียนนั้น ท่านทูตมีความเห็นว่าในปัจจุบันอาเซียนมีลักษณะเป็นนามธรรมมากกว่ารูปธรรม เมื่อมองจากภายนอกเข้ามา อาเซียนอาจจะดูเป็นองค์กรที่มีความเป็นปึกแผ่น และมีพลวัต แต่หากมองจากคนที่อยู่ภายในก็จะเห็นว่าอาเซียนยังมีปัญหาต่างๆ อยู่หลายอย่าง และมีความแตกต่างกันทั้งด้านการปกครอง ระดับเศรษฐกิจ และการพัฒนา ยิ่งเมื่อแยกแยะเป็นรายประเทศแล้ว ก็ยิ่งเห็นได้ชัดว่าแต่ละประเทศล้วนมีปัญหาภายในซึ่งยังไม่สามารถแก้ไขได้สำเร็จ
ทั้งในเรื่องการเมือง เศรษฐกิจ ความมั่นคง และสังคม อย่างไรก็ตาม ส่วนที่ดีของอาเซียนก็คือก่อให้เกิดความสงบและเสถียรภาพในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และความร่วมมือในด้านต่างๆ อย่างกว้างขวาง และจากสภาพการณ์ที่เป็นจริง อาเซียนก็ไม่มีทางที่จะถ่วงดุลหรือแม้แต่ต่อรองอะไรกับจีนได้เลย
ครับ นั่นคือความกังวลของสิงคโปร์ต่อจีน แต่สำหรับไทยนั้นนอกจากความตื่นเต้นกับเซี่ยงไฮ้เอ็กซ์โปแล้ว จะมีความกังวลเช่นสิงคโปร์หรือไม่ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ



