ซึ้ง...ดิ
เห็นญาติพี่น้อง ลูกๆ หลานๆ เกิดมาบนกองเงินกองทอง อยากได้อะไรก็ได้ อยากทำอะไรก็ได้ทำ แล้วยังเป็นเด็กนักเรียนเมืองนอกตั้งแต่ตัวเท่ากระเปี๊ยก กลับมาเมืองไทยก็มุ่งหน้าสานต่อธุรกิจครอบครัว จนไม่ได้มีโอกาสสัมผัสความไทยแบบบ้านๆ
อย่างแท้จริง คิดได้ดั่งนี้ เจ้าสัวสุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ จึงต้อนทุกคนในครอบครัวลงไปสัมผัสชีวิตรากหญ้ากันสักหน ถึงเมืองดอกคูน (ขอนแก่น) กันทีเดียว
อ๊ะนะ...เมื่อจะให้สัมผัสทั้งทีก็ต้องเติมที่ เริ่มจากประเดิมเข้าครัวปรุงอาหารที่งานนี้มีเจ้าสัวเป็นตัวนำ ด้วยการจับหม้อเคาะทัพพีปรุงเมนูแกงไก่ใส่หน่อไม้ดอง..เห็นท่าทางก็รู้ละไม่เค้ย...ไม่เคย แต่เมื่อใส่โน่นนี้เขาไปครบแล้วลิ้มรส..คงรู้สึกแปร่งๆ ไม่ถูกปาก จึงตะโกนเสียงดังให้คนรอบข้างมาชิมรส...ว่าแปร่งหรืออร่อยเหาะ...สุดท้ายเคาะตรงกันว่ารสเยี่ยม...เท่านี้ก็ปลื้มผ่านไปด่าน
แต่อีกด่านดิ...ไม่ใช่ง่ายก็แหมเกิดมาเคยย่ำดินย่ำโคลนซะกี่ครั้งในชีวิต มาคราวนี้ขอลงไปย่ำโคลนในแปลงนาเพื่อปลูกข้าวตามแบบฉบับชาวนาไทย จับคันไถ พอลงไปเหยียบเท่านั้นแหละ...ยกเท้าไม่ขึ้น...ก็แหม...เจ้าสัวขาพื้นดินที่ปลูกข้าวนะมันดินโคลน จะมาเดินฉิวๆ เหมือนในห้างหรู หรือโรงแรมดังอย่างที่ชินๆ นะไม่ช่าย..ไม่ช่าย
ว่าแล้วจึงเห็นภาพชาย 3 คนอุ้มเจ้าสัว...ปลูกข้าว...(อิอิ)
ซึ้ง...ละซิคราวนี้...ท่านเจ้าสัว