
อินเทอร์เน็ตเป็นอันตรายต่อมนุษยชาติ
เว็บไซต์วิกิพีเดีย สารานุกรมออนไลน์ชั้นนำระบุว่าจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลกในปัจจุบันมีอยู่ด้วยกันถึง 1.733 แสนล้านคน หรือคิดเป็น 25.6% ของประชากรโลก (ตัวเลขในเดือนกันยายน 2552) แสดงให้เห็นถึงความนิยมการใช้อินเทอร์เน็ตซึ่งแทบจะกลายเป็นปัจจัยสำคัญในชีว
แต่นักคิดและนักวิทยาศาสตร์ที่รับการยกย่องให้เป็นขุนนางของอังกฤษคนหนึ่งเชื่อว่า อินเทอร์เน็ต เป็นอันตรายต่อมนุษยชาติ และสังคมควรจะตระหนักถึงผลเสียของการพึ่งพาอินเทอร์เน็ตได้แล้ว
บารอนเนส ซูซาน กรีนฟิลด์ นักวิทยาศาสตร์ด้านประสาทวิทยาชื่อดังแห่งเกาะอังกฤษ เชื่อว่า การใช้อินเทอร์เน็ต เครือข่ายคอมพิวเตอร์ และเกมคอมพิวเตอร์มีอันตรายร้ายแรงต่อสมองของคน ทั้งยังมีอันตรายร้ายแรงเท่าๆกับปัญหาสภาพอากาศโลกเปลี่ยนแปลง
แม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะเป็นประโยชน์ในการเผยแพร่ความรู้ ข่าวสารได้อย่างรวดเร็ว ทั่วถึง แต่ “มนุษยชาติก็ต้องคำนึงถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา” ผลลัพธ์ในแง่มุมของบารอนเนสกรีนฟิลด์คือ อินเทอร์เน็ตช่วยเสริมสร้างไอคิว บริหารสมองมนุษย์ให้ประมวลผลข้อมูลต่างๆ รวดเร็วขึ้น ทั้งยังมีความจำที่ดีขึ้น
แต่ผลที่ตามมาก็คือ อินเทอร์เน็ตทำให้มนุษย์ซึ่งเป็นสัตว์สังคม กลายเป็น “ปัจเจกบุคคล” ซึ่งมีความเป็นตัวเอง แตกแยกออกจากสังคมมากขึ้นตามไปด้วย โดยจะพึ่งพาการเข้าสังคมผ่านโลกเสมือนจริง ในเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์แทนการเข้าสังคม การสัมผัสตัวตนจริงๆ กันมากขึ้นนั่นเอง
ขณะที่การค้นหาข้อมูลผ่านเว็บไซต์เสิร์ชเอนจิ้น นั้นช่วยเสริมศักยภาพการเรียนรู้ แต่เกมคอมพิวเตอร์กลับทำให้มนุษย์ขาดจิตสำนึกต่อการใช้ชีวิตประจำวันมากขึ้นทุกที
นักวิทยาศาสตร์หญิงชาวอังกฤษยังกล่าวด้วยว่า มีหลักฐานยืนยันจากการสัมภาษณ์ผู้ปกครองบุตรหลานหลายราย พบว่าผู้ปกครองมีแต่พูดว่ามีความกังวลต่อปัญหาที่เกิดขึ้นกับลูกหลานของตนที่ใช้เวลากับอินเทอร์เน็ตมากขึ้นๆ จนละเลยการเข้าสังคมในชีวิตจริง โดยยังไม่มีใครที่พูดว่า “ยินดีที่ลูกหลานใช้เวลาหน้าคอมพิวเตอร์มากขึ้น” แต่อย่างใด
เครื่องมือที่ดีที่สุดในการค้นหาข้อมูล และเผยแพร่ข่าวสารอย่างอินเทอร์เน็ต อาจเปรียบได้เป็นดาบสองคม ที่ผู้ใช้ควรรู้เท่าทัน สามารถใช้งานได้อย่างถูกต้อง มิเช่นนั้นคมดาบอาจจะย้อนกลับมาบาด หรือทิ่มแทงเข้าร่างกายผู้ใช้เอง
เปรียบได้ดั่งการมีสติรับรู้สถานะ สถานภาพ ดังคำสอนที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสั่งสอนชาวพุทธว่าควรมีสติรับรู้อยู่ตลอดเวลา การมีสติเป็นทางนำไปสู่การเกิดปัญญา และความเบิกบาน
ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกหนทางสู่ความเบิกบาน หรือจะหมกมุ่นอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนละเลยหนทางไปสู่ความสุขอันเป็นสุดยอด เหนือกว่าสุขใดๆ ในโลกีย์ เท่านั้น



