หากไทยไม่ย่อยยับด้วยอุทกภัยก็คงจากนักการเมือง ? | คมชัดลึก

ทว่ากาลเวลาทำให้หลายร่องน้ำถูกไม้ใหญ่ในป่าโค่นขวาง บางพื้นที่ตลิ่งก็ทลายลง จนร่องที่เคยลึกหายไป กระแสน้ำที่ถาโถมลงมาเป็นสาย จึงจำใจไหลทะลักจนล้นทุกร่องน้ำที่ตื้นเขิน ลามขึ้นไปบนถนนปลอดฝุ่นที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ พังพินาศย่อยยับเสียก็หลายเส้น จากนั้นมันก็เอ่อล้น และรุกไล่เข้าสู่เรือกสวนไร่นาในที่ลุ่ม จนพื้นที่เกษตรกรรมเหล่านั้นไม่อาจแบกรับได้ไหว กระแสน้ำที่บัดเดี๋ยวนี้เป็นอุทกภัยร้าย ก็โถมเข้าใส่บ้านเรือนของราษฎรที่อยู่ริมแม่น้ำสายสำคัญๆ สร้างความทุกข์ใจให้แก่ราษฎรแถบนั้นมาปีแล้วปีเล่า...หลายปีมาแล้ว พื้นที่ที่ถูกอุทกภัยเข้าทำลายทรัพย์สินของราษฎรจนยับเยินนั้น คือพื้นที่เดิมๆ รวมทั้งสิ้น 40-50 จังหวัด ที่หากรัฐบาลจะหาวิธีการแก้ไขและป้องกันอย่างจริงๆ จังๆ ด้วยการขุดร่องน้ำธรรมชาติให้ลึงลงไปตามเดิม เก็บกักน้ำมิให้ไหลหรือพักรอเป็น “แก้มลิง” พระราชทานเป็นจุดๆ กระแสน้ำก็คงไม่ล้นทะลักท่วมทุกอย่างอย่างบ้าคลั่งปีแล้วปีเล่า

 นั่งดูข่าวน้ำท่วม...นึกถึงตอนเป็นเด็ก นั่งดูยี่เก เวลามีเสียงร้องจากหลังโรงว่า “บัดนี้ข้าศึกตีหน้าด่านแตกแล้ว” ใจจะเต้นระทึก ฉากรบกันกำลังจะมา...แม้วันนี้ น้ำจากภาคเหนือจะมาจ่อแค่อยุธยา...แต่เมื่อ 26 สิงหาคม 2553 วินาศภัยก็มาเยือนกรุงเทพฯ แล้ว ลูกระเบิดเอ็ม 79 ถูกยิงใส่ศูนย์การค้ากลางกรุงเป็นลูกแรก เจ้าหน้าที่ยังหาสาเหตุไม่ได้ ลูกระเบิดเอ็ม 79 ลูกที่สองก็ถูกยิงใส่สถานีโทรทัศน์ช่อง 11 กรมประชาสัมพันธ์อีกตูมหนึ่ง ทำให้คนกรุงเทพฯ หวาดผวา ไม่น้อยไปกว่าคนต่างจังหวัดที่กินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะอุทกภัยที่รุกเข้าใส่อย่างเงียบเชียบและโหดร้าย...วินาศภัยที่เกิดขึ้นในกรุงเทพฯ คราวนี้ มิได้เกิดขึ้นอย่างไร้เค้าลาง หรือไม่มีสิ่งบอกเหตุบอกล่งหน้าแต่อย่างใด...29 สิงหาคม 2553 นักการเมืองพรรคฝ่ายค้านคนหนึ่งออกมาแจ้งเตือนรัฐบาลอย่างมีนัยว่า “จะมีการสร้างสถานการณ์ให้เกิดระบิดในกรุงเทพฯ บ่อยครั้งขึ้น จนทำให้ประชาชนตื่นตระหนก”

 เขาบอกด้วยว่า "ระเบิดนั้น จะเกิดจากกลุ่มอำนาจใหม่ที่สร้างขึ้นตามทฤษฎีแห่งความกลัว...” ไม่ทันสิ้นกลิ่นปากของนักการเมืองคนนั้น ระเบิดก็เกิดขึ้นจริงๆ...หรือว่า พรุ่งนี้ประเทศไทยจะตกอยู่ภายใต้อุทกภัย และวินาศภัย ควบคู่กันเสียแล้วก็ไม่รู้ ?

คลี่ข่าวคลายปม

ภาณุมาศ ทักษณา