
ก็ไม่ชินอะ...
เวลาที่ทำอะไรไม่คุ้นเคย...ย่อมเกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้ อย่างน่าให้อภัย ยิ่งยามใดที่ต้องเดินทางไปต่างบ้านต่างเมืองด้วยล่ะก็...ความไม่คุ้นเคยต่อบ้านเมืองเหล่านั้นยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณล่ะค่ะ...
ดูอย่างวันก่อนที่ศิลปินแห่งชาติคนเก่ง ศ.เดชา วราชุน และ ศ.อิทธิพล ตั้งโฉลก ได้รับเชิญให้ร่วมเดินทางไปประเทศสิงคโปร์ เพื่อไปแลกเปลี่ยนศิลปวัฒนธรรมอย่างที่เคยๆ เรื่องงานศิลป์ที่มีอยู่ในสายเลือดน่ะไม่มีทางพลาดพลั้งกันหรอกค่ะ...แต่ที่พลาดน่ะเกิดจากลิฟต์ของโรงแรมสุดหรูใจกลางเมืองเป็นเหตุนั่นเอง...
เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า แขกที่เข้าพักโรงแรมแห่งนี้จะต้องขึ้นลิฟต์จากชั้น 1 ไปยังชั้น 4 ซึ่งเป็นล็อบบี้ของโรงแรม เพื่อต่อลิฟต์ตัวใหม่ไปยังห้องพัก แต่เจ้าลิฟต์ต้อนรับตัวแรกนี่แหละที่มีประตูอยู่ 2 ฝั่ง เข้าทางด้านหน้าแล้วจะต้องเดินออกทางด้านหลังของลิฟต์ เพราะบ้านเราลิฟต์แบบนี้มีน้อยนัก เมื่อสองศาสตราจารย์เข้าลิฟต์ปุ๊บก็หันหน้ามาทางประตูด้านที่เดินเข้าด้วยความเคยชิน ลิฟต์ตัวเขื่องเลื่อนขึ้นไปชั้น 4 อย่างไม่รีรอ แต่รอแล้วรอเล่าเจ้าลิฟต์ก็ไม่ยอมเปิดประตูให้ทั้งคู่ออกสักที กระทั่งลิฟต์เลื่อนลงมายังชั้น 1 เพื่อรับกลุ่มถัดไปเท่านั้นแหละ สองศาสตราจารย์ก็ถึงบางอ้อ...ว่าที่รอแล้วรอเล่าเจ้าประตูลิฟต์ไม่ยอมเปิด เพราะทั้งคู่ยืนหันหน้าผิดทิศนั่นเอง...
เห็นมะว่า...ของไม่เคยก็แบบนี้แหละคร้า...



