คนงานเหมืองนรก (3 )
ถึงจะยอมบอกความจริงครึ่งหนึ่งว่าให้คนงานเหมืองนรกทั้ง 33 คนทนเป็น "มนุษย์แย้" หรือ "คนรู" ต่อไปอีกสัก 2 เดือน แต่ไม่มีใครแม้แต่คนเดียวกล้าบอกความจริงจนหมดเปลือกว่าแท้ที่จริงความช่วยเหลือนี้อาจต้องใช้เวลานานกว่านั้นมาก อาจกินเวลาถึง 4 เดือนด้วยซ้ำไป
เพื่อป้องกันไม่ให้คนงานเหมืองนรกเกิดหมดกำลังใจ ถึงขั้นอาละวาดทำร้ายตัวเองหรือเพื่อนๆ หรือคิดฆ่าตัวตายหากรู้ความจริงนี้ ทางการจึง "กันไว้ดีกว่าแก้" พยายามกีดกันไม่ให้บรรดาภรรยาหรือญาติได้พูดคุยโดยตรงกับคนงานเหมือง เพราะกลัวจะปากโป้งจนทำให้เกิดเสียงานเสียการได้
สำหรับหลุมขนาดล้อจักรยานที่ค่อยๆ ขุดนี้ แม้ว่าอาจจะเล็กเกินไปสำหรับมาตรฐานโดยเฉลี่ยของคนท้องถิ่นในชิลี แต่หน่วยกู้ภัยเชื่อว่าน้ำหนักตัวของคนงานเหมืองอาจจะลดลงไปมากช่วงที่ยังไม่รู้ว่าเป็นลูกผีลูกคน และเพื่อความไม่ประมาท หมอก็เตือนคนงานเหมือง 9 คนที่ "อ้วนเกินไป" ว่าจะต้องลดน้ำหนักลงให้ได้ เพื่อให้สามารถคลานมาตามปล่องขึ้นสู่พื้นโลกได้เมื่อเวลานั้นมาถึง
สำหรับปฏิบัติการช่วยเหลือครั้งนี้ อาจต้องใช้เงินถึง 10 ล้านดอลลาร์ (ราว 330 ล้านบาท) หลังจากใช้ไปแล้ว 3 ล้านดอลลาร์ ส่วนใหญ่ใช้ในการขุดเจาะโพรงเล็กๆ เพื่อส่งเสบียงกรังให้แก่คนงานเหมืองนรก รวมทั้งเป็นช่องทางการติดต่อสื่อสาร อีก 2 ล้านดอลลาร์เป็นค่าอุปกรณ์ เชื้อเพลิง และค่าเสบียงกรัง
ส่วน 5 ล้านดอลลาร์ที่เหลือ ซึ่งเป็นเงินก้อนใหญ่สุดนั้น เทให้แก่ปฏิบัติการของระบบไฮโดรลิกในการค่อยๆ เจาะทะลวงเป็นโพรงลึก
ขณะเดียวกัน บรรดาเมียและญาติๆ ซึ่งเฝ้ารอด้วยความกระวนกระวายใจได้สุมหัวกันรุมฟ้องเรียกค่าเสียหายจากเจ้าของเหมืองและวิศวกรของรัฐในข้อหาก่ออาชญากรรมจากความประมาทเลินเล่อ กรณีสั่งให้เปิดเหมืองอีกครั้งเมื่อ 2 ปีที่แล้ว ทั้งๆ ที่เคยเกิดอุบัติเหตุกับคนงานคนหนึ่งจนต้องสั่งปิดไปแล้วครั้งหนึ่งเมื่อปี 2550
"เราไม่ได้คิดถึงค่าชดเชยในรูปของเงินๆ ทองๆ แต่ต้องการให้มีคนรับผิดชอบ ไม่ใช่แค่เจ้าของเหมืองแต่รวมไปถึงคนที่ไม่ยอมรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมาย ให้คอยหมั่นตรวจสอบระบบความปลอดภัยของเหมือง" ภรรยาของคนงานเหมืองคนหนึ่งให้ความเห็น
จากอุบัติเหตุอันเนื่องมาจากความโลภนี้ ผู้พิพากษาได้สั่งอายัดเงิน 1.8 ล้านดอลลาร์ที่เป็นเงินรายได้ของเหมืองนั้น พร้อมกับสั่งให้หาเงินสดสำรองไว้สำหรับจ่ายเป็นค่าทำขวัญและค่าเสียหายให้แก่คนงานเหมืองนรก
ซึ่งได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นคนงานเหมืองที่ติดอยู่ใต้ดินนานกว่าใครในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา จากอัตราเฉลี่ยที่มักจะติดราว 2 สัปดาห์ระหว่างรอความช่วยเหลือ