เรื่องดีๆ ในชีวิต (จบ) | คมชัดลึก

 “คำตอบจากปากน้องของฉันรวมถึงสีหน้าเคร่งเครียด ยังยืนยันความคิดเดิมของเขา

 "พี่ลองคิดถึงพี่เขยสิครับ พี่เขยเพิ่งจะได้เป็นประธาน ส่วนผมมันการศึกษาต่ำถ้าผมได้เป็นผู้จัดการ คงจะมีเสียงนินทาว่าร้ายเต็มไปหมด" น้ำตาปริ่มดวงตาของฉันรวมทั้งสามีของฉันด้วย...ฉันบอกกับน้องว่า "แต่ที่เธอไม่ได้เรียนต่อก็เพราะพี่..."

 “ทำไมต้องพูดถึงเรื่องที่ผ่านไปแล้วด้วยล่ะครับ" น้องชายของฉันจับมือฉันไว้ ตอนนั้นน้องของฉันอายุ 26 ปี ส่วนฉันอายุ 29 ปี...

 เมื่อน้องชายของฉันอายุได้ 30 ปี เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงในที่ทำงานที่เดียวกัน

 ในงานแต่งงาน ประธานในงานได้ถามน้องชายของฉันว่า "ใครคือคนที่คุณรักที่สุดในชีวิตนี้"

 น้องชายของฉันตอบอย่างไม่ลังเล "พี่สาวของผมครับ"...และเขาก็เล่าเรื่องราวที่แม้แต่ฉันยังจำไม่ได้

 "ตอนผมอยู่โรงเรียนประถม โรงเรียนอยู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง เราสองคนพี่น้องต้องใช้เวลาถึง 2 ชม.เพื่อเดินไปเรียน...และเดินกลับบ้าน วันหนึ่งในวันที่หิมะตกหนักผมทำถุงมือหายไปข้างหนึ่ง พี่สาวผมจึงได้ให้ถุงมือของเธอข้างหนึ่ง และเธอก็ใส่ถุงมือเพียงข้างเดียวเดินเป็นระยะทางไกล เมื่อเรากลับถึงบ้านมือเธอบวมแดงเพราะอากาศหนาว เธอไม่สามารถจับช้อนทานข้าวได้ด้วยซ้ำ...นับจากวันนั้นผมสาบานกับตัวเองว่าตลอดชีวิตของผม ผมจะดูแลพี่สาวของผมให้ดีและจะทำดีกับเธอ"

 เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่ว สายตาทุกคู่ของแขกเหรื่อหันมาจับจ้องที่ฉัน
 คำพูดจากปากฉันออกมาอย่างยากลำบาก...
 "ในโลกใบนี้คนเดียวที่ฉันรู้สึกขอบคุณที่สุด คือน้องชายของฉันค่ะ"
 ในวาระที่มีความสุขที่สุดเช่นนี้น้ำตาได้รินไหลออกมาจากสองตาของฉันอีกครั้ง...
 จงรักและห่วงใยคนที่คุณรักในทุกๆ วันในชีวิตของคุณและเขา
 คุณอาจจะคิดว่าสิ่งที่คุณทำให้ใครสักคนเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ แต่สำหรับคนคนนั้นอาจจะมีความหมายมากอย่างคาดไม่ถึง
 ...ไม่ว่าเขาคนนั้นจะคือพ่อแม่ พี่น้อง ญาติ คนรัก เพื่อน หรือแม้คนที่คุณไม่รู้จักก็ตาม

 ปัจจุบันผู้เป็นพี่สาวอายุ 86 ปี ตำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารใหญ่บริษัทฮุนไดและในเครือกว่า 20 บริษัท น้องชายอายุ 83 ปี เป็นผู้ก่อตั้งบริษัทเล็กๆ ที่มีชื่อเป็นภาษาเกาหลีว่า "ซัมซุง"

 และเรื่องราวของท่านทั้ง 2 คน กำลังถูกนำมาสร้างเป็นซีรีส์ โดยดาราเล็กๆ สองคน คือ ซอง เฮ เคียว และ ลี ดอง ฮุค”

 เรื่องนี้เล่าโดย บู มิง ฮอง ครับ คุณผู้อ่านอ่านแล้วรู้สึกเหมือนผมไหมครับว่า นอกจากความซาบซึ้งในความรักระหว่างพี่น้องแล้ว ก็ทำให้ไม่ประหลาดใจเลยกับการที่เกาหลีเป็นชาติประสบความเจริญ และความสำเร็จอย่างสูง ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย หรือการทำงานอย่างฉาบฉวย หากแต่มาจากความวิริยะ อุตสาหะ อุทิศตัวให้แก่งาน การมีคุณธรรมและจริยธรรม

 ผมอยากเห็นคนไทยเป็นอย่างพี่น้องคู่นี้จังเลยครับ