มิใช่“ไม่มีสัจจะในหมู่โจร”เท่านั้น ! | คมชัดลึก

เพื่อให้ประเทศไทยมีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยเยี่ยงนานาอารยประเทศตามที่คณะราษฎรไปพบเห็นมา ทั้งที่ในห้วงเวลานั้น พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 7 ทรงเตรียมที่จะพระราชทานรัฐธรรมนูญให้คนไทยได้ปกครองกันเองแล้ว...

 พวกนั้น อยู่กันไม่ทันก้นหม้อจะดำ ก็เห็นว่า “อำนาจ” บันดาลได้ทุกอย่าง จึงแตกเป็นก๊กแก่งแย่งกันเป็นใหญ่ ด้วยการก่อการปฏิวัติ “ยึดอำนาจ” จากพวกเดียวกันถึงสองครั้งสองหน จนเชื้อพระวงศ์และข้าราชบริพารอื่นๆ มิอาจทนเห็นสภาพที่เมืองไทยอาจเปลี่ยนแปลงการปกครองเลยเถิดจากสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นประชาธิปไตย ไปสู่การปกครองในระบอบคอมมิวนิสต์ได้ จึงรวบรวมกำลังจากหัวเมืองหวังขับไล่กลุ่มคนที่ปล้นอำนาจจากพระมหากษัตริย์กลับคืนมา แต่ทว่า ด้วยความไม่ซื่อสัตย์ต่อกัน ทั้งคณะราษฎรและกลุ่มกู้ชาติ การณ์ครั้งนั้น ทำให้ประชาธิปไตยกลายเป็นชนักปักหลังคนไทยมาตราบเท่าทุกวันนี้ นั่นคือคำยืนยันว่า มิใช่ “ไม่มีสัจจะในหมู่โจร” เท่านั้น ในครั้งกระโน้น

 วันนี้... วันที่ประชาชนยังไม่ได้อธิปไตย ก็มีคนกลุ่มใหม่ กลุ่มแล้วกลุ่มเล่าเรียกตัวเองว่า พรรคการเมือง มุ่งที่จะแย่งชิงอำนาจที่คณะราษฎรแย่งชิงมาจากพระมหากษัตริย์ ด้วยการใช้เหลี่ยมเล่ห์เพทุบายเพื่อเอาชนะกันในการเลือกตั้ง หากไม่อาจชนะกันอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด พรรคการเมืองก็จะแบ่งผลประโยชน์ให้การเมืองกลุ่มอื่นไปแสวงหาผลประโยชน์จากโครงการต่างๆ กันเอาเอง ครั้นเมื่อใดที่กลุ่มการเมืองเกิดความขัดแย้งแย่งชิงผลประโยชน์กันเอง กลุ่มการเมืองที่เกาะกลุ่มกันก็จะแตกตัวไปแสวงหากลุ่มใหม่ที่เคยด่าทอกันไว้ทั้งในและนอกสภามาเป็นกลุ่มใหม่... พฤติกรรมอันน่ารังเกียจนั้น ทำให้อดนึกถึงพฤติกรรมของชุมโจรในอดีตอย่าง ชุมโจรเสือดำ เสือใบ เสือมเหศวร ที่แบ่งพื้นที่กันปล้นในละแวกภาคกลาง อาทิ อุทัยธานี สุพรรณบุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา ไม่ได้ แต่ละชุมโจรมีข้อตกลงว่าจะไม่ “ล้ำแดน” กัน เว้นเสียจากชุมโจรใดถูกเจ้าหน้าที่บ้านเมืองรุก ก็จะร่นมาหลบภัยในแดนของเพื่อน แต่โจรบางก๊กไม่รักษาสัตย์ ยกพวกปล้นแดนที่ตัวเองอาศัย จึงเป็นที่มาของคำว่า “ไม่มีสัจจะในหมู่โจร” ดูไปแล้วช่างไม่ต่างไปจากคำว่า “ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร” ที่นักการเมืองชอบพูดกันเลยจริงๆ

คลี่ข่าวคลายปม

ภาณุมาศ ทักษณา