ชีวิตกับกล้วยไม้ (1) | คมชัดลึก

  ถ้าฉันจะพูดว่ามันเป็นเส้นทางที่เป็นความจริงซึ่งฉันนำมาเล่าให้ชนรุ่นหลังเรียนรู้มันก็อาจจะใช่ แต่จริงๆ แล้วเส้นทางสายนี้มันแฝงเอาไว้ด้วยหลักธรรมะซึ่งสะท้อนให้ผู้ปฏิบัติเชื่อว่า “การศึกษาธรรมะนั้นศึกษาจากอะไรก็ได้ ถ้าเรานำปฏิบัติจากความจริงที่อยู่ในใจเราเองและมีความมั่นคงไปตลอด”

 ขณะนี้ฉันมีอายุ 87 ปีแล้ว การที่ฉันนำเอาเรื่องนี้มาเขียนอย่างที่ได้เคยพูดฝากไว้แก่บรรดาลูกศิษย์ลูกหาว่า “ฉันสอนชนรุ่นหลังด้วยชีวิตจริง” มันมีหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นเรื่องน่าคิด

 และการเล่าความจริงของชีวิตตัวเองให้ทุกคนรู้ ถ้าเป็นเรื่องที่หลายคนอาจรู้สึกอับอายขายหน้า แต่ฉันก็กล้าพูดความจริงโดยที่ตระหนักชัดแล้วว่า “เมื่อไม่มีความอับอายขายหน้าก็ย่อมไม่มีการโอ้อวด หากตระหนักดีว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันมีแต่ความจริงทั้งสิ้น”

 เหตุใดคนทั่วไปถึงได้เห็นหน้าฉันเป็นกล้วยไม้ ?

 นี่แหละเธอที่รัก ขณะนี้ไม่ว่าฉันจะเดินทางไปทางไหน ขึ้นรถลงเรือแม้แต่ขึ้นเครื่องบิน หลังจากเดินผ่านฝูงชนเข้าไปอย่างรู้สึกท้าทาย ฉันมักได้ยินเสียงคนซุบซิบกันว่า “นั่นยังไงอาจารย์กล้วยไม้” หลายคนอ่านมาถึงตรงนี้แล้วคงจะสงสัยว่าเหตุใดฉันถึงรำพึงอยู่ในใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มาตลอด ?

 สิ่งดังกล่าวเสมือนเป็นหนามยอกอกฉันมาตลอดระยะเวลาที่ฉันมีโอกาสสัมผัสกับเรื่องราวดังกล่าว ถ้าจะถามว่าเป็นเพราะเหตุใด

 คำตอบก็คือ “สิ่งที่ฉันนำปฏิบัติมาแล้วแม้หลายคนจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องกล้วยไม้ แต่สำหรับตัวเองรู้ดีว่าประเด็นดังกล่าวนั้นมันลึกซึ้งยิ่งกว่าความหมายของพืชกลุ่มหนึ่งที่เราเรียกกันว่ากล้วยไม้”

"ระพี สาคริก"