ธงฟ้า ราคาประหัต | คมชัดลึก

นานเกินกว่าสิบปีและผ่านมามากกว่าห้ารัฐบาลเห็นจะได้ เมื่อสินค้าที่จำเป็นต่อการครองชีพทั้งหลายมีราคาแพงขึ้น ไม่ว่าจะด้วยข้ออ้างต้นทุนด้านใดแพงหรือแม้แต่จะไม่มีเหตุผล ในการขึ้นราคาขายปลีกสินค้าให้แพงขึ้นเลยก็ตาม หน่วยงานสำคัญคือกรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์ มักจะคิดวิธีการแก้ไขได้ง่ายๆ ด้วยการเปิดขายสินค้าราคาประหยัด บางครั้งถึงขั้นที่ดำเนินการเร่ขายแบบตลาดนัดเคลื่อนที่ไปตามจังหวัดต่างๆ แล้วก็ตั้งชื่อเสียงให้คล้องจองว่า ธงฟ้าราคาประหยัด

 พอมีสินค้าธงฟ้าราคาประหยัดเกิดขึ้นมา รัฐบาลโดยรัฐมนตรีก็รู้สึกว่าดีที่ได้แก้ปัญหาสินค้าราคาแพงให้ประชาชนได้แล้ว ข้าราชการประจำที่เกี่ยวข้องก็รู้สึกดีที่ได้มีผลงานทำให้รัฐมนตรีพึงพอใจ ประชาชนทั่วไปก็รู้สึกดีที่รัฐบาลเข้ามาแก้ไขปัญหาให้ และมีสินค้าที่จำเป็นต่อการครองชีพเข้ามาจำหน่ายในตลาดด้วยราคาที่ถูกลงชั่วระยะเวลาหนึ่ง หลังจากที่ประชาชนรู้สึกชินกับราคาสินค้าที่ปรับตัวแพงขึ้นแล้ว ขบวนการธงฟ้าก็ถอยทัพกลับที่ตั้งเดิมอย่างเงียบเชียบ ประชาชนก็หันไปซื้อสินค้าต่างๆ จากห้างสะดวกซื้อ, ห้างสรรพสินค้า หรือจากร้านขายของชำตามอำเภอและจังหวัดเหมือนเดิม

 เหตุผลหนึ่งที่ทำให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ทุกคน รวมทั้งคนในคณะรัฐบาลชอบวิธีการแก้ปัญหาแบบธงฟ้าก็คือ สามารถเลือกที่จะนำขบวนคาราวานหรือเอาสินค้าธงฟ้าไปจำหน่ายในพื้นที่ซึ่งเป็นฐานเสียงของตนเองได้ก่อนพื้นที่อื่น ส่งผลให้ฐานคะแนนเสียงของตนเองดีขึ้นเพราะประชาชนเห็นว่าพึ่งพาอาศัยได้ แต่บรรดาร้านค้าของชำไม่ว่าขายส่งหรือขายปลีก ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับสินค้าธงฟ้าทั้งหลาย จะรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกแย่งลูกค้าโดยหน่วยงานของรัฐ ทำให้ระบบพื้นฐานของธุรกิจที่ถูกต้องตามกฎหมายต้องเปลี่ยนไป

 ทั้งนี้ หากกระทรวงพาณิชย์สามารถหาสินค้าในราคาต้นทุนต่ำออกมาจำหน่ายได้ ก็น่าที่จะสั่งการให้ผู้ผลิตทำการผลิตสินค้าในลักษณะเดียวกันออกมาจำหน่ายเป็นการถาวร เพราะจะทำให้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าถึงสินค้าราคาถูกได้อย่างเท่าเทียมกันทั้งประเทศ หรือถ้าเกรงว่าจะเป็นการรังแกผู้ประกอบธุรกิจค้าปลีก

 กระทรวงพาณิชย์ก็น่าจะดำเนินการ ในลักษณะเดียวกันกับห้างสรรพสินค้าสมัยใหม่ทั้งหลาย นั่นคือแจ้งไปยังผู้ผลิตสินค้าทั้งหลายเพื่อขอความร่วมมือ ว่าผู้ผลิตสินค้ารายใดที่ต้องการจำหน่ายสินค้าผ่านเครือข่ายเช่นสหกรณ์ของหน่วยงานรัฐต่างๆ หรือจำหน่ายไปยังร้านค้าขององค์การบริหารปกครองส่วนท้องถิ่นต่างๆ

 ก็ให้ผู้ผลิตเหล่านั้นทำการผลิตสินค้าในลักษณะตีตราสินค้าพิเศษ (Home Brand) และส่งมาจำหน่ายในราคาที่กระทรวงกำหนดเอาไว้ ดังเช่นที่ห้างสรรพสินค้าทั้งหลายใช้เป็นเครื่องมือ ในเชิงกึ่งบังคับให้ผู้ผลิตต้องกระทำตาม ซึ่งจะพบว่ามีสินค้าอุปโภคบริโภคเกือบทุกชนิดที่ตีตราประจำห้างต่างๆ เหล่านั้น และสามารถจำหน่ายในราคาที่ต่ำกว่าสินค้าตรามาตรฐานหลักทั่วไปได้  

 กระทรวงก็เพียงแค่สร้างตราสัญลักษณ์ขึ้นมา เพื่อให้คนได้รับรู้ทั่วกันเท่านั้น หากทำได้ดังที่ว่าขบวนการธงฟ้าก็จะไม่ใช่การแก้ปัญหาเฉพาะกาลอีกต่อไป และประชาชนก็มีทางเลือกที่จะใช้สินค้าตามความพึงพอใจและราคา ผู้ประกอบการค้าและผู้ประกอบธุรกิจก็ไม่ต้องถูกหักคอให้ส่งสินค้าภายใต้ตราที่อุตส่าห์สั่งสมไว้ มาจำหน่ายในราคาที่ต่ำกว่าราคาปรกติให้เสียความรู้สึกกันต่อไปครับ