มะม่วงริมรั้ว ให้ทั้งลูกทั้งร่ม...จะโค่นทิ้งหรือ? | คมชัดลึก

การหาพันธุ์ไม้ยืนต้นมาปลูกริมรั้วรอบๆ บ้านตัวเอง ในเนื้อที่ 50 กว่าตารางวา นอกจากตัวบ้านแล้ว มีเนื้อที่ที่เป็นผืนดินบ้านละหนึ่งกระแบะมือเห็นจะได้ บ้านที่มีรถยนต์ส่วนตัวก็ต่อหลังคาข้างๆ ทำเป็นโรงรถ บางบ้านก็ปล่อยเป็นลานตากผ้า แต่มีอย่างหนึ่งที่ทุกบ้านทำเหมือนกันคือ ปลูกไม้ยืนต้นในพื้นที่ของตัวเอง ทุกคนต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยกันเหมือนเพื่อนบ้านที่ต้องอยู่ร่วมกันอีกนานเท่านาน บ้านโน้นปลูกไม้ดอกอย่างจำปี บ้านนี้ปลูกไม้ผลอย่างขนุน หรือไม่ก็มะพร้าวที่ให้ร่มเงาดีนัก แต่ไม้ยืนต้นยอดนิยมที่ปลูกกันทุกหลังคาเรือนคือ มะม่วงครับ

 มะม่วงเป็นไม้ยืนต้นที่ปลูกขึ้นง่าย ดูแลสะดวกไม่ต้องอาศัยความรู้ทางด้านการเกษตรสูงส่งนัก ยามเย็นหลังเลิกงานก็รดน้ำพรวนดินให้เป็นการออกกำลังกายไปในตัว ไม่กี่ปีผ่านไปหมู่บ้านจัดสรรที่เหมือนอยู่กลางทุ่งก็มีสีเขียวแซมขึ้นมา ที่เคยร้อนรุมทุกฤดูกาลก็บรรเทาลงได้บ้าง ส่วนสองข้างทางเข้าหมู่บ้าน ในฐานะกรรมการหมู่บ้านคนหนึ่ง ผมเสนอให้ปลูกต้นหางนกยูง เพราะนอกจากทนแดดทนฝนแล้ว ยังมีดอกสีส้มสดที่งดงามและให้ร่มเงาราวกับมีร่มกางรับกันเป็นทอดๆ...วิถีชีวิตของผมและเพื่อนบ้านน่าจะอยู่กันอย่างราบรื่นนะครับ ถ้าเพื่อนบ้านสองหลังไม่กินแหนงแคลงใจกันด้วยเรื่องกิ่งก้านมะม่วงของบ้านหนึ่ง แผ่ล้ำเข้าไปในบ้านอีกหลังหนึ่งจนเจ้าของบ้านที่กิ่งก้านมะม่วงล่วงล้ำเข้าไป มาฟ้องกรรมการหมู่บ้านว่าทนเก็บใบมะม่วงที่ร่วงลงมาทุกวันไม่ไหวแล้ว ขอร้องให้ไปบอกให้เจ้าของต้นมะม่วงให้โค่นทิ้งซะ ไม่งั้นเขาจะไปแจ้งความกับตำรวจ

 ผมเดินตามไปยืนดูริมรั้วของบ้านทั้งสอง ก็เห็นจริง...แต่เมื่อพิจารณาแล้ว ผมก็พบว่านอกจากใบมะม่วงที่น่ารำคาญแล้ว บ้านทั้งสองหลังน่าจะมีอย่างอื่นที่ได้รับมากกว่าใบมะม่วงแน่ๆ นั่นคือ ผลมะม่วงที่ออกตามฤดูกาล กับร่มเงาที่ได้ตลอดปี...ผมถามเจ้าบ้านที่เดือดร้อนเพราะใบมะม่วงร่วงใส่ ว่าเคยเก็บลูกมะม่วงต้นนี้กินหรือไม่ เขายอมรับว่าเคย ผมจึงพูดต่อหน้าเจ้าของต้นมะม่วงว่า ลองทบทวนดูนะ ว่ายังคิดที่จะโค่นมะม่วงต้นนี้อีกไหม หากคิดได้เมื่อไหร่ช่วยไปบอกผมใหม่อีกครั้ง...ตอนนี้ผมจะรีบไปดูข่าวกรณีพิพาทเขาพระวิหารน่ะ

คลี่ข่าวคลายปม
ภาณุมาศ ทักษณา