บ่วงกรรมของทายาทซูฮาร์โต (2) | คมชัดลึก

 ด้วยความเป็นลูกรัก ซูฮาร์โตจึงให้สิทธินี้กับนายทอมมี แต่ไม่ทันไรบริษัททีพีเอ็นก็ถูกถล่มเละไม่มีชิ้นดีว่าเป็นโครงการหลอกลวง เพราะแทนที่จะผลิตรถยนต์ลัมโบกินี สัญชาติอินโดนีเซียเอง ตามคำอ้างสวยหรูที พีเอ็นกลับนำเอารถยนต์จากเกาหลีใต้มาติดป้ายยี่ห้อใหม่แล้วนำออกขายในราคาแพง

 ต่อมาไม่นานนัก ก็เกิดวิกฤติต้มยำกุ้งขึ้น จนเป็นเหตุให้ซูฮาร์โตสูญสิ้นอำนาจ พลอยทำให้อาณา

จักรการเมืองและเศรษฐกิจที่อยู่ค้ำฟ้ามานาน 32 ปีมีอันล่มสลายอย่างไม่คาดฝัน ในเมื่อไม่มีชื่อของซูฮาร์โตคุ้มหัวอีกต่อไป บริษัททีพีเอ็นจึงไม่สามารถจ่ายหนี้จำนวน 4 ล้านล้านรูเปียห์ ให้แก่ธนาคารดากัง เนการา และธนาคารภูมิ ดายา ซึ่งเป็นธนาคารของรัฐได้ และจนถึงขณะนี้กระทรวงคลังก็ยังไม่สามารถเรียกคืนหนี้สินจำนวนมหาศาลกลับมาได้ทั้งหมด

 เมื่อสิ้นวาสนาของพ่อ ทอมมีออกจะรับกรรมหนักหนาสาหัสมากกว่าพี่น้องคนอื่นเพราะความที่ไม่ยอมใคร กระทั่งถูกจับเมื่อปี 2544 ในข้อหาจ้างมือปืน 2 คนด้วยเงิน 11,000 ดอลลาร์ (ราว 5 แสนบาทมูลค่าเงินรูเปียห์ในช่วงนั้น ) ให้สังหารผู้พิพากษาศาลสูงสุดคนหนึ่งเพื่อล้างแค้นที่ผู้พิพากษาผู้นั้นตัดสินให้จำคุกตัวเองในข้อหาติดสินบนและคอรัปชั่น 

 กระนั้น ด้วยอิทธิพลของซูฮาร์โตที่ยังแผ่บารมีกว้างใหญ่ไพศาลเจาะลึกไปถึงกระบวนการยุติ

ธรรมซึ่งยังเป็นมะเขือเทศและมะเขือเผาอยู่มาก เหตุนี้แม้ศาลจะตัดสินให้จำคุกเป็นเวลา 15 ปี แต่ทอมมีกลับรับโทษจำคุกไม่ถึงหนึ่งในสาม เนื่องจากมีพัสดีชิงทำเรื่องเสนอให้ลดโทษทุกเทศกาลข้ามหน้าข้ามตานักโทษชั้นดีทั่วไป

 หลังได้รับอิสรภาพ นายทอมมี่ก็กลับมาทำธุรกิจหลายอย่าง ตั้งแต่ส่งออกไปจนถึงอสังหาริมทรัพย์ อีกทั้งยังทะเยอทะยานอยากจะกระโจนสู่เวทีการเมืองด้วยการลงชิงตำแหน่งประธานพรรคโกลคาร์ที่เคยเป็นแรงขับเคลื่อนทางการเมืองของซูฮาร์โต อ้างว่าเพื่อจะสานต่อเจตนารมณ์ทางการเมืองของพ่อ

 "ตอนนี้เป็นเวลาดีที่สุดที่จะลงเล่นการเมือง นอกเหนือจากทำธุรกิจ" นายทอมมีให้เหตุผลแต่ดูเหมือนว่าชาวเมืองอิเหนาจะไม่ฟังเหตุผลนี้ เส้นทางกรุยสู่อำนาจของนายทอมมีจึงคงอีกยาวไกล

บุญรัตน์ อภิชาติไตรสรณ์