ชี้รัฐเทงบพัฒนาการศึกษาไม่ถูกจุดนักวิชาการมองเพิ่มเงินเดือนครูแต่ไม่เพิ่มคุณภาพ | คมชัดลึก

  เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2553 กลุ่มโครงการจับตานโยบายรัฐบาล คณะเศรษฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้จัดประชุมวิชาการเรื่อง "1 ปี กับการจับตานโยบายรัฐบาล" ซึ่งเป็นการนำเสนอการวิเคราะห์ช่องว่างของนโยบายด้านต่างๆ โดย รศ.ธรรมวิทย์ เทอดอุดมธรรม และ น.ส.รุ่งนภา โอภาสปัญญาสาร อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ แสดงความห่วงใยเรื่องการใช้นโยบายการคลังมากระตุ้นเศรษฐกิจของไทย ที่อาจทำให้หนี้สาธารณะสูงขึ้น และเห็นว่าเมื่อเอกชนเริ่มฟื้นตัว ภาครัฐควรทยอยลดบทบาทเพื่อรักษาวินัยทางการคลังไม่ให้ภาระหนี้เพิ่มขึ้น

 ทั้งนี้ ข้อเสนอคือ รัฐควรปรับลดรายจ่ายประจำและรายจ่ายผูกพันระยะยาว เนื่องจากรายจ่ายประจำมีสัดส่วนสูง และมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกปี ขณะเดียวกันควรปฏิรูปโครงสร้างภาษีและเพิ่มประสิทธิภาพการจัดเก็บ เพื่อรองรับรายจ่ายที่เพิ่มขึ้น โดยภาษีที่ควรปฏิรูป เช่น การขยายฐานภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ขยายฐานรายได้ของภาษีมูลค่าเพิ่ม ขยายฐานภาษีทรัพย์สิน การเก็บภาษีมรดก และการเพิ่มอัตราภาษีทางอ้อมจากสินค้าและบริการที่เกิดผลเสียต่อสังคม เช่น บุหรี่ เบียร์ สุรา เป็นต้น

 ส่วนด้านการวิเคราะห์ช่องว่างนโยบายรัฐบาลด้านการศึกษาและสวัสดิการแรงงาน โดย ดร.ศุภชัย ศรีสุชาติ อาจารย์ประจำคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ วิเคราะห์ว่า รัฐบาลได้ทำการปฏิรูปการศึกษามาแล้ว 2 ทศวรรษ แต่ดูเหมือนจะไปได้ดีเฉพาะในแง่การสร้างองค์กรมารองรับ แต่องค์กรที่จัดตั้งไม่สามารถขับเคลื่อนได้อย่างเป็นรูปธรรม ปัญหาปัจจุบัน คือ คุณภาพผู้เรียน กับผู้สอน ส่วนหนึ่งเกิดจากการจัดสรรงบประมาณเพื่อการศึกษาที่ไม่ช่วยพัฒนาการศึกษาได้อย่างแท้จริง

 “ในแง่งบประมาณเพื่อการศึกษานั้น สูงเมื่อเทียบกับประเทศในละแวกเดียวกันกับเรา โดย 70% จัดสรรให้สำหรับการศึกษาขั้นพื้นฐาน แต่คุณภาพของผู้เรียนไม่สะท้อนกับเงินที่ลงไป เมื่อสอบวัดคะแนน เราเป็นอันดับท้ายเมื่อเทียบกับประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งจะบอกว่า กระบวนการจัดสรรงบมีปัญหาในเชิงนำไปใช้ กล่าวคือ เงินลงไปที่ครู ซึ่งก็คือ ลงไปในเงินเดือน แต่ไม่ได้พัฒนาครู” ดร.ศุภชัย ศรีสุชาติ กล่าว

 ขณะที่ในแง่ผู้เรียนนั้น สิ่งที่น่ากลัว คือ โครงสร้างตลาดแรงงาน ทำให้การศึกษาผิดเพี้ยน เช่น ต้องเข้าระดับอุดมศึกษาเท่านั้น แต่คำถามคือ แรงงานระดับอุดมศึกษา สามารถมีงานที่สอดคล้องแค่ไหน ปัจจุบันคุณภาพแรงงานไม่ได้ตรงตามความต้องการของตลาด และอาจขาดแคลนแรงงานระดับ ปวช. ปวส. มัธยม ขณะที่ในระดับอุดมศึกษานั้น มองว่า จะมีแรงงานว่างงานสูงมาก ถือเป็นภาพการจัดสรรงบที่ผิดประเภท แต่จะโทษระบบทั้งหมดไม่ได้ ต้องโทษการวางแผน ซึ่งไม่เคยคุยกับภาคการผลิตว่า สอดคล้องหรือไม่