ขนานแท้... | คมชัดลึก

 นับนิ้วไม่เกิน 10 วันต่อเดือนที่ได้อยู่บ้าน ด้วยทั้งงานราษฎร์งานหลวงและงานส่วนตั๊วส่วนตัว ทำเอาแพ็กกระเป๋าและรื้อข้าวของหลังจากกลับเดินทางกันไม่ทัน

 ล่าสุดป๊ะหน้าเจ้าตัวรีบเอ่ย...โอ๊ยคุณขาเพิ่งจะกลับจากออสเตรเลียเมื่อเช้า ด้วยต้องไปส่งลูกชายเข้าโรงเรียน...กว่าจะได้ที่ทางก็ทำเอาพ่อแม่ต้องอยู่เป็นเพื่อนหลายเพลา...แล้วก็เดินทางต่อยังประจวบฯ เพื่อมาร่วมงานบุญที่ตกปากรับคำไว้อย่างมั่นเหมาะ...ยังไม่พอนะ...ตอนเย็นต้องรีบกลับไปให้ทันขึ้นเครื่องบินไปเชียงรายทำรายการท่องเที่ยวแบบครอบครัวที่จะออกอากาศในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์...โอ้...แม่เจ้า...

 ดังนั้นเรื่องการจัดการกับกระเป๋าจึงต้องให้เลขาฯ ส่วนตัวเป็นคนดูแล เพราะรู้ใจว่าอยากได้และอยากใส่แบบไหน ยิ่งพกกันไปเป็นครอบครัวพร้อมลูกๆ ทุกอย่างต้องครบ...จะปวดหัวกันทีก็ตอนเปิดกระเป๋าหลังธุระปะปังเสร็จสมบูรณ์ แล้วก็จะนึกได้ว่าอ้อ...อันนี้ซื้อมา...อันนี้เอามาฝาก...อ้าวอันนี้เน่าซะแล้ว...อย่างนี้ซำเหมอ...

 เนี่ยแหละตัวอย่างของคำเปรียบเปรยที่ว่า "ชีพจรลงเท้า" ขนานแท้...จริงจริ๊ง...