ข่าว

บทเรียนจากการเผาโรงเรียน

บทเรียนจากการเผาโรงเรียน

09 มิ.ย. 2553

ประเด็นเรื่องเด็กนักเรียนชั้น ม.5 เผาโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ กลายเป็นประเด็นร้อนที่สังคมตั้งคำถาม เช่น คำถามที่ว่าโรงเรียนแห่งนี้หลักสูตรเข้มไปหรือไม่ เด็กเครียดไปหรือไม่ และคำถามต่อมาก็คือเด็กคนนี้เรียนแบบผู้ใหญ่ที่เผาตึกรามบ้านช่องจึงได้คิดเผาโรงเรียน

 เป็นคำถามที่ควรแก่การที่จะตรวจสอบและค้นหาคำตอบ เพราะว่าโรงเรียนแห่งนี้ได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนที่สร้างเด็กที่มีคุณภาพอย่างยิ่ง

 แต่แน่นอนเมื่อเอาเด็กเก่งๆ เข้ามาเรียนที่เดียวกันความเครียดก็ย่อมสูง เพราะว่าเด็กที่นี่จะเป็นช้างเผือกที่สรรหามาจากทั่วประเทศ ได้รับรางวัลระดับโลกมาแล้วก็หลายรางวัล บางคนได้คะแนนต่ำกว่า 3.5 ก็ถือว่าแย่แล้ว เด็กที่อ้างว่าเผาโรงเรียนเพราะเครียดนั้นได้คะแนน  3.1 แต่ยังถือว่าอ่อนด้อยกว่าเพื่อน จึงเกิดความตึงเครียด

 จากคำให้การของคนที่ไปคุยกับเด็กคนนี้หลายคน บอกว่าเด็กคนนี้อ้างว่าอยากกลับบ้านเบื่อไม่อยากจะเรียน ถึงขั้นที่วางเพลิงโรงเรียน ผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมบอกว่าได้พูดคุยกับเด็กคนนี้แล้วอ้างเช่นเดียวกันว่า ผู้ใหญ่ยังเผาตึกรามบ้านช่องได้ เขาจึงคิดเผาด้วย

 ทั้งหมดนี้จึงเป็นคำถามที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย ตั้งแต่หลักสูตร ตั้งแต่การสร้างเด็กที่เก่ง ตั้งแต่วิธีการสอน และสอนให้เด็กที่เก่งไม่จำเป็นต้องเครียดหรือสามารถที่จะรักษาความปกติของความรู้สึกและการเรียนรู้ได้

 ตัวอย่างที่แย่ๆ ของผู้ใหญ่ในสังคมไทยทำให้เด็กไม่ว่าจะเก่งหรือไม่เก่งเลียนแบบในทางที่ไม่ดีนั้น เป็นปรากฏการณ์สังคมใหม่ที่จะต้องมีการตรวจสอบตั้งคำถามและต้องหลีกเลี่ยงให้ได้ เพราะว่าการเลียนแบบที่ดีเป็นสิ่งที่ควรส่งเสริม

 แต่ตัวอย่างเลวๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมไทยนั้น ทำอย่างไรจึงให้เยาวชนได้รู้ว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ต้องหลีกเลี่ยง สิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่สร้างปัญหาให้แก่สังคมมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะสำหรับคนรุ่นต่อไป

 ฉะนั้นตัวอย่างดีๆ ควรจะเป็นสิ่งที่เยาวชนได้รู้ได้เห็นและอยากจะเลียนแบบ ตัวอย่างที่ย่ำแย่จะต้องมีการวิเคราะห์เจาะลึกอธิบายความ เพื่อให้เยาวชนทุกคนไม่ว่าจะเรียนโรงเรียนใดหลักสูตรใด ต้องพยายามหลีกเลี่ยงและต่อต้านอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

 นี่คือบทเรียนจากสังคมไทยจากวิกฤติที่เกิดขึ้น ซึ่งเป็นวิกฤติของทุกคนไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่หรือนักเรียนวันนี้ก็ตาม

สุทธิชัย หยุ่น