ขอดเกล็ด : "จำบ่ได้" | คมชัดลึก

 ที่สนามบินดอนเมืองที่แทบจะร้างไร้ผู้คน นายตำรวจมือพระกาฬผู้ได้รับสมญาว่า "อินทรีอีสาน" สะพายกระเป๋าเดินทางก้าวพรวดๆ ไปเช็กตั๋วโดยสารแล้วผ่านเครื่องเอกซเรย์เข้าประตูทางออกหมายเลข 61 สายการบินนกแอร์ เที่ยวบิน DD 9216 จากดอนเมืองจะไปอุดรธานี

 ระหว่างนั่งรอชาวบ้านที่พอรู้จักมักคุ้นเดินเข้าไปทักท้าย ยกมือไหว้ พล.ต.อ.ประชา ยิ้มแย้มแจ่มใสยกมือรับไหว้ทักทายตามประสาอดีตตำรวจและนักการเมือง พอได้เวลาขึ้นเครื่องก็ตรงไปยังที่นั่ง 31 H ซึ่งอยู่หน้าสุด นั่งปุ๊บก็รัดเข็มขัดปั๊บแล้วหันไปคุยกับเพื่อนนักการเมืองอีกคน

 จังหวะนี้เองมีพระสงฆ์ 2 รูป เดินขึ้นเครื่อง พล.ต.อ.ประชา เห็นพระรูปแรกใบหน้าอิ่มเอิบ สูงใหญ่ ท่าทางเคร่งขรึม สมกับภิกษุที่ประพฤติตนเคร่งครัดในศีลในธรรมก็ยกมือไหว้ ท่านก็ตรงไปนั่งที่หมายเลข 31 B

 ด้วยความคุ้นหน้าคุ้นตาแต่จำไม่ได้ว่าเคยรู้จักหรือเคยเห็นที่ไหน อินทรีอีสานอดใจไม่ได้เลยหันไปถามเพื่อนนักการเมืองว่า พระสงฆ์รูปนี้คุ้นนะก็ได้รับคำตอบว่า "ท่านรักเกียรติ สุขธนะ" ไง

 รักเกียรติ เป็นอดีต รมว.สาธารณสุข และรัฐมนตรีคนแรกที่ต้องโทษจำคุกในคดีทุจริตยา หลังพ้นโทษออกมาก็หันหน้าเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ได้รับฉายาว่า "รักขิตะธัมโม"...พอถึงบางอ้อ พล.ต.อ.ประชาไม่รอช้าหันไปทักทายด้วยภาษาอีสาน 

 "ท่านรักเกียรติบ่ครับ ตอนแรกผมจำบ่ได้ ท่านเบิ่งทรงคื้อมี้สง่าราศีดีแท้ ท่านไปไสมา"

 "อีหลีบ่ เบิ่งทรงอ่วนขึ้น ไปเรียนปริญญาโท้เผิ่งกลับมา ตอนนี้จำวัดอยู่อุดร"

 "บ่ครับ" (หรือครับ)

 หลังจบการสนทนาทั้ง 2 ฝ่ายก็นั่งนิ่งไปตลอดทาง จนถึงจุดหมายปลายทางจึงแยกย้ายกันไป

 นี่แหละน้าเขาถึงว่าวิถีการเมืองไม่เข้าใครออกใคร ?!!