คำขู่ที่ไม่มีวันเป็นจริง | คมชัดลึก

ถึงแม้คำถามเหล่านี้ จะได้มาจากแหล่งข่าวซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ในไทย แต่ด้วยวิจารณญาณของนักข่าวแล้วเพียงเพราะคำบอกเล่าจะมีน้ำหนักมากเพียงพอที่จะนำไปถามไถ่เพียงเพื่อให้มีคำตอบ มาเติมเต็มที่ว่างในหน้าหนังสือพิมพ์กระนั้นหรือ?

 ในฐานะผู้ที่ใช้สื่อเป็นเครื่องมืออันทรงพลังในการทำสงคราม ไม่ว่าจะเป็นการเลือกตั้ง หรือ บริหารเศรษฐกิจ หรือความมั่นคง เมื่อครั้งครองอำนาจบริหารการเมืองตั้งแต่ปี 2544 จนถึง 2549 ไม่รู้ว่า ทักษิณ และบรรดากุนซือทั้งในและนอกประเทศเคยฉุกคิดถึงเรื่องอย่างนี้หรือไม่

 ในวันที่อำนาจทางการเมืองไม่มี และมีคดีความติดตัว คำถามที่เกิดจากสื่อโดยเฉพาะต่างชาตินั้น อยู่นอกเหนือการควบคุมอย่างสิ้นเชิง

 ข่าวสารคือพลัง !

 แต่ในยามที่ไม่อาจขับเคลื่อนพลังได้ ข่าวสารก็อาจจะเป็นพลังที่ส่งผลในด้านลบ

 เพราะคำถามที่สื่อต่างชาติยิงคำถามเข้าใส่ทักษิณ นั้น ล้วนแต่เป็นความคลุมเครือ ความไม่กระจ่างชัด ว่าแท้จริงแล้ว ทักษิณ คือผู้ที่ให้การสนับสนุนการชุมนุม รับรู้การเคลื่อนไหวของทุกกลุ่มในที่ชุมนุม รวมทั้งรู้ว่า จุดสิ้นสุดจะเป็นอย่างไร เมื่อฝ่ายรัฐบาลใช้มาตรการแข็งกร้าวต่อผู้ชุมนุม

 อาจจะรู้ด้วยซ้ำไปว่า เมื่อถึงจุดนั้นแล้ว "คนกลาง" ควรจะต้องออกมาไกล่เกลี่ย

 ไม่ว่า "คนกลาง" ที่ว่านั้นจะเป็นคนในประเทศ หรือแม้แต่ชาติอื่นที่มีความน่าเชื่อถือ

 หรือกระทั่ง องค์การสหประชาชาติ ที่ เหวง โตจิราการ เดินทางไปยื่นหนังสือเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว

 ซึ่งตรงนี้อาจจะเป็นจุดเดียวที่เกิดข้อผิดพลาด!

 ความเสียหายทางเศรษฐกิจ และจำนวนผู้เสียชีวิต และบาดเจ็บ ไม่มีผลกระทบต่อความเชื่อมั่นของต่างชาติมากจนถึงขั้นที่สงสัยว่า รัฐบาลอภิสิทธิ์ จะยังมีความสามารถในการบริหารประเทศต่อไปได้หรือไม่

 ไม่มีพลังมากพอที่จะยื่นเงื่อนไขให้รัฐบาลอภิสิทธิ์ ต้องเปิดการเจรจากับผู้ชุมนุมโดยมีตัวแทนสหประชาชาติ ชาติใดชาติหนึ่งเป็นกรรมการกลาง

 หนักไปกว่านั้นก็คือ อภิสิทธิ์ พูดกลางสภาด้วยความมั่นอกมั่นใจว่า "รัฐบาลจะไม่ปรองดองกับผู้ก่อการร้าย"

 มาถึงวันนี้แม้ ทักษิณ จะบอกกับนักข่าว โกลบ แอนด์ เมล์ ของแคนาดา ว่าหวั่นวิตกว่าจะมีความรุนแรงอีกมากรอคอยในอนาคต

 นั่นก็เป็นแค่คำขู่ที่ผ่านการพิสูจน์แล้วว่า หากเข้มแข็ง เด็ดขาด และจัดการถึงรากเหง้า คำขู่ก็ไม่มีวันเป็นความจริง