เล่าสู่กันฟัง-ตัวสำรอง:สิ่งเรียนรู้ในวันนี้เพื่อการเตรียมพร้อมที่ดีในคราวหน้า | คมชัดลึก

 นอกจากประชาชนโดยทั่วไปแล้ว ผู้คนที่อยู่ในภาคธุรกิจหลายรายก็ได้รับประสบการณ์ที่รุนแรงและน่าสะพรึงกลัวอย่างที่ไม่เคยและไม่คาดคิดมาก่อน โดยเฉพาะบรรดาพ่อค้านักธุรกิจในกรุงเทพฯ ที่น่าเห็นใจที่สุดคือ พ่อค้าแม่ค้ารายเล็กๆ ที่ทำมาหากินอยู่ในบริเวณหรือใกล้เคียงกับพื้นที่จลาจล ที่มีเงินหมุนเวียนน้อย หรือกู้หนี้ยืมสินเขามาลงทุน เพราะเงินทุนก้อนสุดท้ายในชีวิตได้สูญไปกับเหตุการณ์หมดสิ้นแล้ว และยังไม่เห็นหนทางว่าจะไปหาเงินก้อนใหม่มาจากไหน

 ชีวิตของคนที่ไม่มีเงินในกรุงเทพฯ นั้น โหดร้ายทารุณมากกว่าชีวิตคนจนในต่างจังหวัดหลายเท่านัก จำได้ว่าตอนเป็นเด็กในชนบท ผมมีเพื่อนมากมาย ทั้งลูกพ่อค้า ลูกชาวนาชาวสวน และลูกข้าราชการ ต่างฐานะความเป็นอยู่ แต่ผมไม่เคยรู้สึกเลยว่าเพื่อนๆ ที่พ่อแม่ของเขาเป็นชาวไร่ชาวนาจะลำบากยากแค้นและจมอยู่กับความทุกข์โศกตลอดเวลา แม้จะไม่ค่อยมีเงินทอง ตรงกันข้าม ทุกครั้งที่ผมไปเที่ยวบ้านเพื่อนกลุ่มนี้ มักจะได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียงหัวเราะเฮฮาในหมู่พ่อแม่พี่น้องเสมอ เพราะอย่างน้อยที่สุดเขาก็พอจะหุงหาอาหารมากินได้จากธรรมชาติรอบตัว

 สำหรับธุรกิจขนาดใหญ่ ดูเหมือนจะได้รับผลกระทบที่รุนแรงไม่แพ้กัน บริษัทหลายแห่งถูกเผา บางแห่งถูกปล้น ถูกขโมย จนไม่หลงเหลืออะไรให้ทำงานได้ และกว่าจะซ่อมแซมให้กลับมาดีดังเดิมก็คงต้องใช้เวลาและค่าใช้จ่ายไม่ใช่น้อย ยิ่งถ้ารายไหนไม่ได้ทำประกันภัยชนิดที่ครอบคลุมไปถึงกรณีของเหตุจลาจลด้วยแล้ว ก็จะยิ่งลำบากเป็นพิเศษ 

 แต่เท่าที่ทราบก็พอจะมีบ้างบางแห่งที่ผู้บริหาร หรือเจ้าของกิจการเป็นคนที่มีความรอบคอบ มีวิสัยทัศน์ หรือไม่ก็คงจะเข้าถึงหลักความไม่เที่ยงแท้แน่นอนตามคติธรรมทางพุทธศาสนา จึงมีการเตรียมการไว้ล่วงหน้าว่า กรณีที่มีเหตุการณ์ที่รุนแรงอย่างไม่คาดฝันเกิดขึ้น บริษัทของเขาต้องทำอะไรบ้าง ที่ไหน อย่างไร มีการจัดตั้งทีมงานขึ้นมาโดยฉพาะ เพื่อทำหน้าที่คอยติดตามสถานการณ์ทางเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองว่าเป็นอย่างไร

 มีการศึกษาและทำออกมาเป็นการจำลองสถานการณ์ หรือที่ฝรั่งเขาเรียกว่า ซินนาริโอ แล้วก็หาวิธีป้องกัน แก้ไข เอาไว้ให้พร้อม ว่า ถ้าเหุตการณ์เป็นแบบนี้ ใครหรือหน่วยงานไหนจะต้องทำอะไร ทำอย่างไร มีการกำหนดวิธี แนวทาง สถานที่ ผู้รับผิดชอบแต่ละภารกิจไว้พร้อม นอกจากนี้ยังมีการฝึกซ้อมตามโอกาสต่างๆ ด้วย ไม่ใช่วางแผนเอาไว้เฉยๆ เพื่อให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างรวดเร็วทันการณ์

 ที่ก้าวหน้าไปกว่านั้นคือ ขณะนี้บางบริษัทในบ้านเราเริ่มมีสำนักงานหลังที่สอง และหลายบริษัทเริ่มหันมาศึกษาถึงข้อดีข้อเสียของการมีสำนักงานแห่งที่สอง หรือสำนักงานสำรองสำหรับใช้งานตอนที่สำนักงานปัจจุบันไม่สามารถใช้การได้กันบ้างแล้ว นอกเหนือจากการมีแค่แหล่งเก็บข้อมูลสำรองสำหรับเอาไว้เก็บข้อมูลสำคัญในระบบคอมพิวเตอร์ เผื่อกรณีที่ข้อมูลในคอมพิวเตอร์ที่ใช้งานประจำเกิดการสูญหายหรือถูกทำลาย สำนักงานสำรองนี้จะมีทั้งสถานที่ที่เพียงพอ มีเครื่องไม้เครื่องมืออุปกรณ์สำนักงาน อุปกรณ์สื่อสาร ฯลฯ เรียกว่าเกือบสมบูรณ์แบบเลยทีเดียว ซึ่งพบว่าวิกฤติบ้านเมืองคราวนี้แทบจะไม่กระทบกระเทือนการดำเนินงานของบริษัทเหล่านี้เลยทีเดียว

 แถมยิ่งเหตุการณ์ยืดเยื้อไปนานแค่ไหนก็ยิ่งได้เปรียบคู่แข่ง ซึ่งไม่สามารถทำงานได้ไปนานเท่านั้นอีกด้วย ดูๆ แล้วน่าจะถึงเวลาที่ธุรกิจขนาดกลางถึงใหญ่จะต้องหันมาให้ความสนใจลงทุนในเรื่องสำนักงานสำรองกันบ้างแล้ว แม้จะเป็นการเพิ่มค่าใช้จ่ายในการดำเนินการ แต่ถ้าบริหารจัดการให้มีประสิทธิภาพก็น่าจะเป็นประโยชน์เกินคุ้ม

บัญญัติ คำนูญวัฒน์