ถ้าวันนั้นได้ทำ | คมชัดลึก

 แต่ที่ทำให้เพื่อนทหารคนนี้เกือบฟิวส์ขาดก็ตรงที่เมื่อถึงจังหวะที่จะต้องลงมือปฏิบัติ ตำรวจบอกว่า ก็พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ออกมาแล้ว ทหารก็ทำไปสิ !

 จริงๆ เพื่อนเล่ามากกว่านั้น แต่เอามาเล่าต่อได้แค่นี้ ใครไม่เชื่อไม่เป็นไร แต่คนที่คบกันจนเป็นเพื่อนได้ คงไม่ต้องถามว่าผมจะเชื่อเพื่อนหรือไม่

 เรื่องที่ทหารกับตำรวจเขาจำเป็นต้องมาคุยกันก็เรื่องม็อบที่สี่แยกราชประสงค์ และสิ่งที่ปรากฏต่อสายตาประชาชนคนทั่วไปก็คือ ทหาร เป็นส่วนใหญ่ ตำรวจเคยมีบทบาทเล็กน้อยเมื่อครั้งรัฐบาลสั่งให้ลุยในช่วงแรก แต่ถอดใจเสียก่อน ตำรวจปราบจลาจลที่ตั้งแถวทำท่าจะลุย ก็เลยได้พัก...เฮกันใหญ่

 แต่เอาเถอะเรื่องการระบายความคับแค้นเพราะการทำงานมันเป็นเรื่องปกติ เพราะมีอยู่ทุกวงการ

 เรื่องที่หนักหนาสาหัส และต้องคุยกันให้เป็นเรื่องเป็นราวและจริงจังน่าจะเป็นการสร้างจิตสำนึกความเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ว่าแตกต่างจาก ผู้พิฆาตความสุข หรือผู้เพิกเฉยต่อการกระทำผิด

 กรณีอื่นเชื่อว่า คนที่รักบ้านรักเมืองคงจะมองเหมือนกันว่า พอรับได้ แต่เรื่องบ้านเรื่องเมืองที่ต้องช่วยกันดูแลเพื่อให้เกิดความสงบ ให้สมกับการเป็นผู้รักษากฎหมายนี่เหลือกำลังจะรับจริงๆ

 เหตุชุมนุมที่สี่แยกราชประสงค์ที่เริ่มทำการสลายการชุมนุม หลังจากแกนนำประกาศลงจากเวทีเข้ามอบตัวต่อตำรวจ ถึงแม้จะเหมือนหนังไทยสมัยก่อนที่ตำรวจถูกวางบทให้มาในตอนสุดท้าย แต่ตอนนั้นหลายคนก็เริ่มตั้งความหวังว่า ต่อไปนี้ การบังคับใช้กฎหมายคงจะจริงจังเข้มงวด

 แต่เปล่าเลย ภาพจากโทรทัศน์เห็นกันจะจะว่า ผู้ชุมนุมไปยึดรถเมล์สาย 40 มาขนยางรถยนต์ไปเผาจนรถเมล์ลุกติดไฟ ท่านผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ก็ยืนดูกันเฉย

 เช่นเดียวกับม็อบที่ต่างจังหวัดเผาศาลากลาง ก็ไม่รู้ว่า ตำรวจของประชาชนอยู่ที่ไหน ถึงปล่อยให้มีการกระทำความผิดที่มีโทษร้ายแรงถึงขั้นประหารชีวิตต่อหน้าต่อตาประชาชนผู้รักบ้านรักเมืองได้

 เคยคิดบ้างไหมว่า ที่เรามีวันนี้ วันที่วิปโยคกันทั้งประเทศนั้นเพราะอะไร

 ใช่เพราะภาระหน้าที่ การบังคับใช้กฎหมาย ที่ถูกละเลยเพียงเพราะอคติ ความชอบ ความไม่ชอบส่วนตัวที่เอามาปะปนกับเรื่องส่วนรวม จากเหตุเล็กๆ ก็บานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่

 บ้านเมืองที่เคยสงบสุขก็ยับเยินประเมินค่าความเสียหายไม่ได้อย่างที่เห็นกันนั่นแหละ

 วันนี้เราต่างก็เสียใจ...เสียใจที่หากในวันนั้น รักบ้านรักเมืองให้มากกว่านี้ ทำหน้าที่ของตนเองให้ดี วันนี้ก็คงไม่มีสภาพอย่างที่เห็น