เสียงสะท้อนจากชาวบ้านรอบสนามบินสุวรรณภูมิ-ช่วยยายด้วย | คมชัดลึก

ทีมงานคุณภาพชีวิต เดินทางไปบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ติดกับท้ายหมู่บ้านสราญวงศ์ ซึ่งหมู่บ้านนี้มีปัญหากับบริษัท การท่าอากาศยานไทย จำกัด (มหาชน) เรื่องการรับค่าชดเชยจากผลกระทบทางเสียง และยังไม่รู้ว่าจะได้ข้อสรุปเมื่อไร
 นางปุณยิศา อุดมสิน เล่าว่า ทั้งครอบครัว มีญาติพี่น้องปลูกบ้านอยู่ติดกันหลายหลัง และมีอาชีพทำไร่ ทำสวน เลี้ยงปลา มีรายได้พอกิน แต่พอได้รับผลกระทบทางเสียงจากเครื่องบิน ทำให้สุขภาพจิตของคนในครอบครัวเริ่มแย่ลง หูเริ่มตึงแล้ว จากที่เคยพูดคุยสื่อสารกับผู้อื่นจะได้ยินในระดับปกติ แต่ขณะนี้ต้องคุยกันเสียงดัง บางครั้งไปจ่ายตลาดจะถูกผู้อื่นมองเป็นตัวตลก เพราะพูดเสียงดังมาก พูดเบาก็กลัวแม่ค้าไม่ได้ยิน พอพูดดังก็หาว่าเป็นคนบ้านป่า
 นอกจากนี้เวลาแขกมาที่บ้านก็จะรู้สึกแปลกใจว่า ทำไมบ้านนี้คุยกันเสียงดัง แต่พออยู่ไปได้สักพักคนที่เยี่ยมก็จะเข้าใจว่า สาเหตุที่ต้องคุยกันเสียงดังนั้น เป็นเพราะอะไร บางคนนั่งแค่ 10-15 นาที  ก็ลากลับบ้าน เพราะทนเสียงเครื่องบินไม่ไหว ทำให้เธอรู้สึกอาย ไม่ค่อยอยากเปิดบ้านต้อนรับใคร เพราะบางครั้งก็สงสารคนที่มาเยี่ยม ซึ่งเสียสุขภาพจิตตามไปด้วย
 ผลกระทบที่ร้ายกว่า หูตึง นั้น นางปุณยิศา เล่าว่า คุณพ่อ คือ นายวิเชียร อายุ 67 ปี ที่เพิ่งเสียชีวิตไปเมื่อเดือนตุลาคมปีที่ผ่านมา แต่ก่อนพ่อจะเสียชีวิต สังเกตเห็นพฤติการณ์ของพ่อเปลี่ยนไป คือ เวลาเครื่องบินผ่าน พ่อจะรู้สึกไม่ดีทุกครั้ง ขณะที่ก่อนหน้านั้นพ่อมีสุขภาพแข็งแรง เลี้ยงปลา ทำสวนได้ แต่พอมีสนามบิน พ่อก็เครียดกับเสียงเครื่องบิน กลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ หงุดหงิดง่าย  เพราะเสียงเครื่องบินทำให้พ่อนอนไม่หลับ จึงพักผ่อนได้น้อยลง และอาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพ จนเริ่มป่วย และเสียชีวิตไปในที่สุด 
 ปัจจุบันจึงเหลือแม่คนเดียว ซึ่งมีอายุ 77 ปีแล้ว แต่ก็มีอาการหูตึงไปแล้ว เวลาพูดกับคนร้องข้างก็ต้องเสียงดัง สภาพจิตใจก็ย่ำแย่ ทุกวันนี้แม่กลายเป็นคนกลัวเครื่องบิน เวลาได้ยินเสียงเครื่องบินจะรู้สึกจี๊ดขึ้นสมอง ช่วงกลางคืน ต้องผวาตื่นกลางดึกอยู่บ่อยครั้ง เมื่อก่อนบ้านนี้ไม่เคยพกยาแก้ปวดไว้ที่บ้านเลย แต่ปัจจุบันต้องซื้อมากักตุนไว้หลายสิบกล่อง เนื่องจากเวลาได้ยินเสียงเครื่องบิน หลายคนในครอบครัวจะรู้สึกปวดหัว ทำให้เกิดอาการเครียดตามมา สุดท้ายก็ต้องพึ่งยาตัวนี้เพื่อลดความปวดหัว
 "อยากให้รัฐบาลช่วยดูแลแก้ไขชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อนของมลพิษทางเสียงด้วย ตอนนี้เหลือแค่แม่เพียงคนเดียวแล้ว อยากให้แม่อยู่กับลูกหลานต่อไปนานๆ ไม่อยากให้ท่านจากไปเร็วเหมือนพ่อ"  นางปุณยิศา พูดด้วยน้ำเสียงเศร้า