อยากกลับบ้าน | คมชัดลึก

 ลำพังแค่นึกถึงความยากลำบากที่จะอยู่กลางถนนคอนกรีตที่โดนแดดขนาด 40 องศาเซลเซียสเผา ก็แทบบ้าอยู่แล้ว ยังต้องมาเจอการเปลี่ยนแปลงกะทันหันจากบรรดาแกนนำ ที่ไม่รู้เพราะเลือดจะไปลมจะมาที่ได้เปลี่ยนชนิดไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัว

 เตรียมพร้อมที่จะกลับบ้านอยู่ดีๆ อ้าวกลับต้องอยู่ต่อ แถมอยู่อย่างระแวงระวังมากกว่าเดิม

 ทหารสั่งเพิ่มกำลัง เอารถเกราะมาจอดปิดทางเข้า-ออก ส่วนแกนนำก็ประกาศพร้อมทำสงครามกับทหารที่ตอนนี้ ไม่ได้ขนปืนมาให้คนเสื้อแดงไปหยิบไปฉวยเอาอีกแล้ว แต่พกปืนพร้อมกระสุนจริง พร้อมยิงเต็มที่

 ไอ้ที่เคยได้ยินมาว่า ทหารไม่ฆ่าประชาชน มันก็แค่เรื่องเล่าเอาไว้หลอกเด็กเมื่อวานซืน

 ของจริง เรื่องจริง ที่ไม่ต้องผ่านจอ หรือผ่านลำโพงก็คือ ในจังหวะชุลมุน จังหวะต้องรักษานาทีชีวิต ทุกคนมีสิทธิป้องกันตัว ทุกชีวิตมีสิทธิที่จะถูกปลิดปลง

 แต่แกนนำคนเสื้อแดงก็ยังอหังการ ทำปากเก่งว่า พร้อมสู้ พร้อมทำสงคราม ทั้งที่ทุกครั้งที่ปะทะ จนบาดเจ็บล้มตาย แทบไม่มีใครทันเห็นก้นของคนพวกนี้

 ก็ไม่แปลกหรอกที่คนเสื้อแดงเริ่มออกอาการอยากแหกค่ายแดงราชประสงค์ กลับบ้านกลับช่องไปนอนแช่น้ำดับร้อนให้สบายใจ
 ขวัญชัย ไพรพนา เจ้าของเมืองหลวงคนเสื้อแดงยังไม่อยากจะอยู่

 ติดตรงที่ว่าในวันนี้ ยังไม่รู้ว่า จะฟังแกนนำคนไหน ฟังคนที่มีกองกำลัง หรือจะฟังคนที่ยึดหลักสันติ อหิงสา หรือว่าจะฟัง เสธ.แดง ที่วันนี้ดูเหมือนจะใหญ่คับนครแดงราชประสงค์ไปแล้ว

 แต่ยิ่งปล่อยให้ฝ่ายที่คุมกองกำลังขึ้นมาเป็นใหญ่สามารถควบคุมสั่งการ หรืออาจจะสั่งเป็นสั่งตายได้ นับเป็นอันตรายต่อผู้ชุมนุมโดยรวม

 เพราะเมื่อการชุมนุมแปรสภาพกลายเป็นถิ่นที่อยู่ของกองกำลังทั้งหมดแล้ว ความชอบธรรมในการเข้าสลายการชุมนุมของรัฐบาลก็มีมากขึ้น แรงกดดันจากสังคมที่ไม่เอาความรุนแรงก็คงจะเบาหวิวเป็นปุยนุ่น หลังจากที่เห็นว่า นั่นคือกองกำลัง ไม่ใช่การชุมนุมเรียกร้องตามปกติ

 เห็นได้จากทุกวันนี้ ถ้าไม่ใส่เสื้อแดง ได้เห็นภาพคนเสื้อแดงถูกทำร้าย เห็นสภาพคนเสื้อแดงตกระกำลำบากเคยมีใครถามไหมว่า เห็นใจ สงสารหรือเปล่า

 มาเพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย แต่เอาเข้าจริงกลับเป็นว่า มาทำงานให้เจ้าเงินนายทุน ที่วันนี้เขายังไม่ได้อะไรเลย

 แล้ววันนี้การนำม็อบก็เปลี่ยนไปสู่อีกจุดแล้ว สภาพของผู้ชุมนุมมันเป็นบรรยากาศที่ยากจะบรรยาย